KERKDIENST

COLLECTE.

Na het voorgebed wordt gewoonlijk weer gezongen, tijdens hetwelk tevens gecollecteerd wordt. Het woord collecte betekent eigenlijk inzameling, namelijk van liefdegaven, die vrijwillig gegeven en dus geofferd worden. In deze zin kan men ook spreken van ,,dienst der offerande", al zullen wij steeds moeten bedenken, dat de Heere in het leven der dankbaarheid niet in de eerste plaats geld van ons vraagt, maar juist ons hart, dat is dus heel ons leven. Een uiting van dankbaarheid kan echter de gift zijn, die ik in de collectezak deponeer. Zo is het ook bedoeld en zo moet het dus zijn.

Maar . . . . .dan moet deze gift in de collectezak ook werkelijk iets met een offer te maken hebben. Iets, wat je eigenlijk niet kunt missen, dat is een offer. Zo offerde die weduwe in de Tempel, toen zij haar penningske in de schatkist wierp. Als 't goed is, moet in dit deel van de eredienst onze dankbaarheid zich openbaren voor wat Christus offerde voor ons aan het kruis van Golgotha en gedurende heel Zijn leven. Zo behoren wij de armen „Christelijke handreiking te doen". De Heere Christus is Zelf de Kassier der armen. „De armen hebt gij altijd met u". Liet Hij ons zó de armen achter, opdat wij aan hen onze liefde tot de Heere tonen zouden ?

De collecte omvat echter meer dan alleen de inzameling voor de diaconie. Er moet ook geofferd worden voor de dienst des Heeren plaatselijk in het midden der gemeente en voor de verbreiding van het Evangelie, binnen en buiten ons land. Ook hier openbare zich weer onze dankbaarheid voor wat God ons gaf. Ook in deze collecte worden wij herinnerd aan de gemeenschap der heiligen. Hier het gemeenschappelijk dragen van veel nood, die wordt geleden en anderzijds van de verantwoordelijkheid voor de Zending en het nakomen van het Zendingsbevel : gaat heen in heel de wereld en predikt het Evangelie aan alle creaturen. Zo zijn wij dan door Schriftlezing, zingen en gebed voorbereid op de prediking, die nu gaat volgen.

PREDIKING.

Na het zingen en de collecte volgt de prediking. Ook de eerbied voor de verkondiging van Gods Woord eist, dat de collecte niet onder de preek gehouden wordt, waardoor menigeen immers wordt afgeleid en verhinderd om het Woord te horen.

De prediking moet vóór alle dingen zijn prediking van het Woord Gods.

De prediker is daartoe gebonden aan de Heilige Schrift als norm voor geloof en leven. Wie een ander evangelie predikt, die zij vervloekt, zegt de apostel Paulus. In de Kerk der Hervorming neemt de prediking de voornaamste plaats in, en terecht. Dat is de eerste en belangrijkste opdracht, die de Heere aan Zijn Kerk heeft nagelaten. Predik het Woord. De Hervorming is bovendien juist de strijd geweest om alleen het Woord Gods te doen spreken op alle terrein des levens en dus zeker in de kerkdienst.

Daarom betreuren wij de verroomsing op dit gebied, zoals dit helaas moet opgemerkt worden in een bepaald liturgisch streven, dat de kansel weer op zij zet.

Voorts komt in de prediking ook de prediker ten volle tot zijn recht als ,,dienaar des Woords". Niet meer en niet minder. Dat is zijn voornaamste opdracht, bezig te zijn in de dingen van het Woord Gods. Als dienaar van Christus spreekt hij in opdracht van de Koning der Kerk. Maar hij blijft slechts dienaar. Wel mag hij spreken in de naam des Heeren, doch zelf blijft hij tegelijkertijd lid der gemeente. Ook zelf moet hij dus luisteren naar wat de Geest tot de gemeente zegt, in en door het Woord.

Maar daarom zal de gemeente haar herder en leraar steeds moeten gedenken in de gebeden, gelijk ook Paulus voortdurend weer om de voorbede gevraagd heeft. Voor ons protestants besef blijft dus de prediking het voornaamste deel van onze kerkdienst.

Wij ,,gaan op" naar Gods huis en „zitten neer" onder de verkondiging van Gods Woord. Zo moet dit laatste tenminste zijn. Ootmoedig luisteren naar de stem des Heeren, zoals Jacobus zegt: ,,ontvang met zachtmoedigheid het Woord Gods, dat in u geplant wordt". Daarom is het van zoveel belang, hoe wij opgaan naar Gods huis en hoe wij daar neerzitten. Als 't werkelijk een ootmoedig zich buigen is onder Gods Woord, een zich gevangen geven aan het Evangelie van Jezus Christus, dan zullen wij ook rijk gezegend huiswaarts keren. Maar dan moeten wij ons ook willen openstellen voor de critiek van Gods Woord en niet ons boven dit Woord verheffen door onze critiek.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen