De Puritein van de Hertenpolder

25)

Samuel Rutherfort is weer onderscheiden van André Gray. Als zij over dezelfde tekst zullen hebben gepreekt, welk een verschillende gedachten zullen er in de preken zijn op te merken geweest.

De bediening des Geestes schenkt altijd nieuwe dingen.

Janus zijn woorden uit de Bijbel soms buitengewoon betekenisvol geweest, omdat ze hun kracht lieten gelden in zijn zieleleven.

Uit de Hertepolder komen hier en ginds de zwarte gestalten naar de Vaartweg. Allen op weg naar het oude kerkje van Ringelberge, het dorp in de bomen tussen de wijdheid van de polder.

Moeder Wiedeling blijft thuis. Zij heeft het boek van Christoffel Love al klaar gelegd.

Cato loopt langzaam van de Vaartweg weer naar huis. Hij wordt oud en stram. Het stomme dier is altijd trouw geweest en nu hecht hij zich nog meer aan de bewoners van de hoeve, die hij verscheidene jaren heeft bewaakt.

Janus ziet nog eens om.

Verstild staat het witte huis onder de wilgen. Een lieflijke hoeve, maar de polder is wijd.

Het zingen van de bossen mist Janus, 't Is een feit. Maar hoeveel vergoeding heeft hij daartegenover gevonden! Het is dan goed.

Een groepje jongelui staan bij de brug, niet ver van de kerk, wat kouwe drukte te maken. Als een witharige wat moois heeft verteld, barsten allen in luid gelach los.

— Is die van Jan Bakker ! grinnikt er een.

— Ja, zegt een tweede, van de ouwe Jan Bakker!

En weer stijgt de hilariteit ten top.

Als Janus en Mia de Dorpstraat ingewandeld zijn, richt de oude veldwachter Boshilt ook z'n schreden naar de kerk. Hij heeft een plaatsje achterin, naast de grote deuren. Hij is de wet van het dorp. Een gezaghebbende vader van allen. Hij heeft nog donkere, zwarte wenkbrauwen, maar z'n bakkebaarden zijn vergrijsd.

Bij de groep jongelui blijft hij staan.

— Allee, zegt hij, daar hoor jullie te wezen. Dat is je plicht!

De jongelui kijken elkaar beteuterd aan. Ze zijn helemaal niet van plan naar de kerk te gaan.

Maar de oude veldwachter blijft staan en langzaam voert hij de jongelui als een herder z'n schapen, naar het bedehuis.

En het was een goede gedachte van Boshilt, want dominee Greenveld preekte over Zondag 42 en verheugde zich in de opkomst van zoveel jongeren.

(Wordt vervolgd.)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen