De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

De Puritein van de Hertenpolder

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

De Puritein van de Hertenpolder

FEUILLETON

4 minuten leestijd

29)

— Noe jao. 't is ók.onzin ai d'r zo veurstaot as de meeste minsen. Mer wai van die wei denkt, moi zelf wete. Ik kon 'm van de Jonker huren, zonder da 'k ur een stap veur hoefde te verzetten.

Hent Gieson bromt wat en rijdt door. Hij is ervan overtuigd, dat Veldstroo hem een hak gezet heeft en hij zint erop hem dat betaald te zetten. Hij blijft 't een ongenietbaar m.ens vinden. Helemaal niet van zijn ligging. Daar, met die schoenmaker dat stond hem ook niet aan. Hij had 't wel door.

Hent Gieson zet zich schrap. Janus denkt er over. Wat moet hij doen ? Is het wel mogelijk met Gieson op goede voet te blijven ? En toch, vóór alles vrede houden met elkander.

Als Janus thuis komt, vertelt hij alles aan Mia.

Maak je geen zorgen. Janus. Gieson kennen ze overal. En hij zal wel gaan lasteren en kwaadspreken, maar je moet maar denken, ze kunnen langer van je praten als van je eten. Gelukkig, dat je niet van hem afhankelijk ben.

'k Vien ut aarg naor, leejigheid (twist) in de buurt, mer deze man liekt me leejig te zin, concludeert Janus.

Dan schudt Janus de last van zich af.

Dat zijn kopzorgen, die een mens niet verder brengen. Daar zijn np eenmaal mensen en dwarsliggers. En het onrecht moet wederstaan en bestreden worden. Beledigingen mag een normaal mens zich niet laten welgevallen.

Vanaf de tijd dat Gieson 't weet, dat Janus Veldstroo de vijf bunder land hem ontfutseld heeft (de Jonker heeft hem nu bevestigend geantwoord), is hij een lastercampagne begonnen op grote schaal.

Zelfs bij Janna is hij aan de gang geweest, die er echter helemaal niet op kleven wou. Overigens kan hij bij de massa terecht. Want het is nog immer zo geweest, dat het kwade over iemand gretiger gehoord en verder verteld wordt, dan hetgeen te waarderen valt.

Zo heeft hij op zijn wijze de geschiedenis van het land van de Jonker, aan de boer van ,,Waterhof" verteld ; buitengewoon leugenachtig & n met allerlei onwaarheden aangevuld.

Aldert van Janna, die niet met iedereen aanlegt, heeft toch de stroom va.n laster, welke Gieson over Janus Veldstroo uitgiet. onder de mensen waargenomen. Men fluistert over de jonge boer, die met de pleegdochter van vrouw Wiedeling getrouwd  is, allerlei vreemde dingen.

En 't is hem gaan draaien voor de ogen, toen hij gezien heeft dat velen gemakkelijk de voetstappen van Hent Gieso, n volgen. Aldert, die bij Gieson altijd gewerkt heeft, zou met hem willen onderhandelen, maar hij weet dat hij daar niet toe in staat is.

Dan op een andere manier. Maar hij zal hem op de één of andere dag een reuzeschrik aanjagen, die hem heugen zal.

Op een dag, in het laatst van de week, gaat Aldert voor zijn Moeder naar de winkel.

Eens in de veertien dagen maakt hij die rit. Sara van de winkel kent hem. Zij zegt : hij is een goedzak !

— Dag, Aldert, ben je daar Wat heb je op 't hart, dan zullen wij 't er af halen. Als ze 't briefje afleest op de toonbank, weet ze 't. 't Zelfde van altijd, maar nu komen er bij stijfsel, krenten en laurierbladen.

— Heb jé 't gehoord, Aldert ? van die knul daar bij vrouw Wiedeling, ginnegapt ze. Niet gehoord ? Een schandaal is 't !

Aldert begint te trillen op z'n voeten. Hij onderkent de leugen. Janus wordt alom vals beschuldigd. Betere mensen als Janus kent Aldert in heel de, polder niet. Hij gaat in gedachten de huizen langs, de ene hofstee na de andere. Maar geen vindt hij er als Janus Veldstroo. Rechtschapen, goed en vrolijk van aard. Zoals 't in 't Woord geleerd wordt, dat een mens moet zijn.

— Ik zal t' je dan vertellen, begint de vrouw, en graait met haar handen, waar ze zo even nog petroleum mee getapt heeft, in de krententon. Hij heeft z'n vrouw, de pleegdochter van de oude weduwe, zó geslagen, dat men op de Vaartweg haar heeft kunnen horen schreeuwen. Vindt je dat geen ijselijk iets ? Dat móét iedereen weten, want dat is toch iets verschrikkelijks !!

- Wie heeft dat hier verteld ? vraagt Aldert. Hij is bleek.

(Wordt vervolgd).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 15 december 1949

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's

De Puritein van de Hertenpolder

Bekijk de hele uitgave van donderdag 15 december 1949

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's