U.S.S.R.

„Berichten omtrent de kerkelijke situatie komen slechts schaars binnen — aldus „The Eastern Churches Broadsheet" — dat uitgegeven wordt door de Anglican and Eastern Churches Association.

„In de Sovjet pers en door de radio wordt er zelden, zelfs niet minachtend, over de Kerk gesproken. Het aantal mensen, dat van uit West Europa de Sovjet Unie bezoekt, wordt steeds kleiner. Van de drie kerkelijke bladen, die met toestemming van de Sovjet autoriteiten worden uitgegeven, bereikt alleen het Blad van het Patriarchaat van Moskou met steeds groter tussenpozen het Westen, Deze schaarste aan berichten behoeft ons niet te verbazen. Want volgens de Marxistische leer is immers de godsdienste een onwetenschappelijke verklaring van de wereld en van het leven, een vorm van bijgeloof, dat zijn tijd heeft gehad en het laatste middel, waartoe reactionairen hun toevlucht nemen. De godsdienst moet uitgeroeid worden door de mensen meer kennis bij te brengen en door betere sociale toestanden. Niemand mag echter vervolgd worden uitsluitend vanwege zijn godsdienstige overtuiging. De Partij moet vermijden om martelaren te maken en de massa van zich te vervreemden. Zolang er nog gelovigen zijn, moeten voor hen enige voorzieningen getroffen worden ; het is hun evenwel niet toegestaan om hun inzichten te propageren. Hoe minder er over de Kerk gehoord wordt, hoe beter. Dit is de politiek, die algemeen gevolgd wordt. Het is evenwel een publiek geheim, dat er zich onder de vijf millioen leden van de Partij een groot aantal gelovigen bevindt. De meesten van hen zijn in de laatste oorlog bekeerd. Hoewel de leiders hen graag zouden willen zuiveren, wordt dit nog altijd op de lange baan geschoven, omdat het zo'n lastig probleem is.

De bisschop van Saratov moest onlangs de gevolgen dragen van zijn grote populariteit. Tot voor kort was hij bisschop in de Oekraine, waar hij zijn bisdom, dat tengevolge van de oorlog geheel verwaarloosd was, weer opbouwde. Op Driekoningen, in 1948, en ook in dit jaar, namen duizenden mensen deel aan de processies naar de rivier de Wolga, waar het water gezegend werd. Na de dienst begaven honderden mensen zich, volgens oud gebruik, in het ijskoude water. De Sovjet pers, ontstemd over het bijeenkomen van zoveel mensen, veroordeelde de plechtigheid en noemde dit ,,een op effect berekende vertoning en bijgeloof".

De bisschop werd overgeplaatst.

Metropoliet Nicolaas van Krutitski, die in April in Parijs was, zeide, dat er in Moskou zelf maar 35 parochies zijn. Hij vermeldde eveneens, dat er in de Sovjet Unie nog 70 bisdommen zijn, die geheel intact zijn, twee theologische faculteiten en 10 seminaries. Toch toont de Kerk een verheugende groei. De Aartsbisschop van Iskoetsk heeft het kerkelijk leven in Oost Siberië gereorganiseerd, dat jaren lang in verval was geweest. Ook in andere delen van het land is er een actiever kerkelijk leven merkbaar.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen