Uit het Buitenland

DUITSLAND.

Godsdienstige groeperingen In Duitsland.

Volgens een bericht in de „Süddeutsche Zeitung" blijkt uit een overzicht van de verschillende Kerken, godsdienstige genootschappen en verenigingen met godsdienstige inslag in Duitsland, dat er honderden sekten en meer dan 900 godsdienstige groeperingen zijn binnen de Evangelisch Lutherse Kerk. In de Evangelische Kerk en de Evangelisch Lutherse Vrije Kerken, komen ongeveer 350 verschillende groeperingen voor, waaronder b. v. een „Renitente Vrije Kerk van de ongewijzigde Augsburgse Confessie in Hessen". De Rooms Katholieke Kerk omvat 17 verschillende groeperingen, voornamelijk onder de „geünieerde Kerken'.'.

De categorie „Overige Christenen" telt meer dan 300 Kerken en gemeenten, waaronder de Orthodoxen, de Quakers, het Leger des Heils, de Adventisten en de Christian Scientists.

De Joden hebben 27 groeperingen.

Tot de niet-christelijke godsdienstge genootschappen behoort o. a. de Bond van ,,Deutsche Gotterkenntnis" (Ludendorff-beweging). Er is zelfs een Bond, die zich de „Deutsche Heidenschaft" noemt. Dan komen er nog sekten, die namen dragen als ,,Ohne Seligkeit", „Dogmenlos", ,,Antichrist", „Urreligion", en „Kalosoph".

PALESTINA.

Huwelijksrecht in het Nieuwe Israël.

De nieuwe Staat Israël kent geen wettig verbod van de polygamie. Zulk een verbod is moeilijk uit te vaardigen, omdat, afgezien nog van de vele binnen de grenzen gevluchte Arabieren, ook rekening dient te worden gehouden met een beduidend aantal Mohammedanen, die staatsburger zijn. Maar ook bij de Joden zelf is de situatie allesbehalve gemakkelijk, omdat noch de Tora, noch de Mozaische wet polygame huwelijken verbieden.

Voor de overgrote meerderheid der Israëlieten geldt evenwel de alleen-wettigheid van het monogame huwelijk. De beroemde rabbijn Gerson Ben Juda heeft 't omstreeks het jaar 1000 in een kerkvergadering te Worms bindend verklaard, waarschijnlijk ook om het leven der Joden een mogelijkheid van assimilatie te geven aan zijn omgeving. De Oosterse Joden vielen evenwel niet onder deze wetgeviilg, vooral de Joden uit Jemen niet, die sinds jaar en dag in Arabië leefden en zich aan de zeden en gewoonten der Arabieren hadden aangepast.

Maar omdat zij agrariërs waren en dus arm, konden zij zich de weelde van meer dan één vrouw meestal niet veroorloven. Om die reden nemen zij, evenals de meeste Oosterse Joden, gewoonlijk genoegen met één vrouw, ofschoon zij, evenmin als de Mohammedanen, daartoe verplicht zijn.

Intussen — zo lezen wij in het Amerikaanse blad ,,Time" —, komt deze kwestie in discussie, nu in het Parlement te Tel Aviv de toelagen dienden te worden vastgesteld voor de vrouwen der leden van de wetgevende vergadering. Evenals de Mohammedanen, wensten de Jemenitische Joden, leden der vergadering, aanspraak op zulk een toelage voor meer dan één vrouw. Toen een afgevaardigde van de Mapaipartij zich hiertegen verzette en zulk een toekenning onzedelijk noemde, antwoordde de Jemeniet : het is niet onzedelijk, meer dan één vrouw in zijn huis te hebben, maar wel één vrouw wettig te hebben en andere buitenshuis.

Uit deze conclusie blijkt reeds, dat het niet eenvoudig is een wetgeving te reconstuëren, die reeds op alle Joden in het nieuwe Palestina zou passen, nu zij uit zo verschillende landen en gewoonten de Nieuwe Staat Israël samen vormen.

GROENLAND.

Kerk en Zending.

Het is dit jaar 50 jaar geleden, dat de Herrnhutter Broedergemeente een eeuwenoude zendingsarbeid op Groenland beëindigde. De Herrnhutters kwamen in 1733 voor het eerst in Groenland, terwijl Hans Egede en Gertrud  Rask daar reeds werkzaam waren, en er kwam een samenwerking tot stand betreffende deze grote zendingstaak. De Herrnhutters kregen een zeer aanzienlijke invloed op Kerk en gemeenteleven onder de Eskimo's en van Deense zijde was men niet bevreesd om grote materiële hulp te bieden.

Eén van de eerste verplichtingen, die het Deense Zendingsgenootschap na haar oprichting op zich nam, was het verlenen van steun aan deze kleine koloniën. Zo zorgde men er o.a. voor materiaal te krijgen voor het bouwen van een formele kerk in Julianehaab en een Seminarium in Godthaab.

Eerst toen alle Eskimo's op de Westkust waren gedoopt en de grote belangrijke zendingstaak was vervuld, gaven de Herrnhutters in 1899 al hun zendingsarbeid en alle zendingsposten op Groenland over aan de Deense kerk. Daarna heeft de Deense gemeente, vooral via het ,,Comité voor de kerkelijke arbeid op Groenland" al haar krachten ingespannen om een nauwe band te vestigen tussen de moederkerk en de kerk daar in de verte, en een groot aantal kundige predikanten, ook van Groenlandse afstamming, heeft het werk voortgezet en er steeds naar gestreefd de goede kerkelijke tradities in stand te houden.

Ook nieuwe zendingsposten werden opgericht, o.a. op de Oostkust met Augmagsalik als middelpunt, en in Noord-Groenland, waar de Kaap York Zending 's werelds noordelijkste zendingspost bearbeidt.

VERENIGDE STATEN.

Slangenverering in Amerika.

Bij tijd en wijlen komen er berichten uit Amerika over een wijd verbreide religieuze secte, die in haar cultus slangenvereringen heeft opgenomen, die sterk doen denken aan heidense gewoonten uit vroeger tijden. Een Amerikaans schrijver heeft onlangs in een kerkelijk blad nadere mededelingen gedaan over deze slang-aanbidding, die wel ver verwijderd is van Christelijke cultuur en beschaving. De slangenverering begon ongeveer 15 jaar geleden in de bergstreken van de staat Kentucky.

Een lekeprediker begon het volk daar te leren, dat de mensen, die werkelijk goddelijk geloof bezaten, slangen konden aanraken zonder door hen gebeten te worden. Hij grondde zijn leer op Jezus' afscheidswoorden aan Zijn discipelen, waar o. a. staat: „En degenen, die geloofd zullen hebben, zullen deze tekenen volgen : in Mijn naam zullen zij duivelen uitwerpen; met nieuwe tongen zullen zij spreken ; slangen zullen zij opnemen ; en al is het dat zij iets dodelijks zullen drinken, dat zal hun niet schaden ; op kranken zullen zij de handen leggen, en zij zullen gezond worden". (Marcus 16 vs. 17, 18).

De grote taak der slangen is : aan te wijzen wie in de gemeente de ware gelovigen zijn. Het hoogtepunt van de godsdienstoefening wordt bereikt, wanneer de leider een kistje te voorschijn haalt en daar een afzichtelijke giftige slang uit neemt. Deze slang moet nu van hand tot hand gaan. De bijzonder fanatieke aanhangers van deze secte leggen hun wang tegen de kop van de slang of laten het dier om hun hals kronkelen. Natuurlijk is het voorgekomen, dat iemand gebeten werd, en dan hangt het van het weerstandsvermogen van de betrokkene af, of deze een dergelijk experiment met zijn leven zal moeten bekopen of niet. De godsdienstige bijeenkomsten, waarin men de slangen vereert, ontaarden dikwijls in een hysterische, nerveuze stemming, die doet denken aan een krankzinnigengesticht, doordat de verzamelde menigte gaat zingen met de monden op elkaar, en danst op het rhytme, dat door een voortdurend handgeklap wordt aangegeven.

In 940 werd een wet in Kentucky afgekondigd, die verbood om slangen en ander kruipend gedierte in godsdienstoefeningen te gebruiken ; bij overtreding van dit gebod werden strenge straffen in uitzicht gesteld. Na het van kracht worden van deze wet is een groot aantal mensen gearresteerd op grond van voortgezette slangenverering. Tegenover het gerecht beroepen zij er zich op, dat er in Amerika vrijheid van godsdienst moet heersen en in hun eigen idee gaan zij als martelaars de gevangenis binnen.

JAPAN.

Een Bijbel voor de Japanse Kroonprins.

Een vooraanstaand persoon van de keizerlijke staf wendde zich kort geleden tot het grootste van de Japanse Bijbeldepóts, dat midden in het handelskwartier van Tokio gelegen is, met het verzoek om een exemplaar van de Bijbel. Hij zei met nadruk dat hij een heel mooi exemplaar wenste te hebben, omdat de kroonprins hem gezonden had. De prins — zo voegde hij er aan toe — wenst in de loop van de zomervacantie de hele Bijbel te lezen.

De algemene secretaris van het 'Bijbelgenootschap in Tokio haalde het mooiste exemplaar van de Bijbel, dat er was, en gaf dit mee voor de prins.

ZWITSERLAND.

De R.K. Kerk en gemengde huwelijken.

De Kirchenbote für den Kanton Zurich van Augustus maakt er melding van, dat zich te Zurich Seebach Capucijner monniken gevestigd hebben, die de gezinnen bezoeken van hen, die een gemengd huwelijk aangegaan hebben| en welk huwelijk of in een Protestantse Kerk is ingezegend öf alleen burgerlijk gesloten is.

Zij dringen er op aan, dat het huwelijk, dat niet door de R.K. Kerk erkend wordt, door deze Kerk zal worden ingezegend en dat de kinderen in het Roomse geloof zullen worden opgevoed. Zij aarzelen niet om onenigheid te zaaien in een huwelijk, dat reeds 20 of 30 jaar geleden gesloten werd.

ZUID AFRIKA.

Presbyterianen spreken zich uit oyer het rassenonderscheid.

Reeds meerdere malen hebben verschillende Kerken in Zuid Afrika zich uitgesproken over het rassenonderscheid, dat op het ogenblik daar zo scherp wordt doorgevoerd. Thans is het de Presbyterian Church van Zuid Afrika, die over dit vraagstuk een uitspraak deed op haar laatste Synode in Kaapstad. De situatie werd hier niet alleen ernstig, maar zelfs critiek genoemd.

In een rapport, dat door deze Kerk is opgesteld wordt gezegd, dat „hoewel niemand eigenlijk precies weet te omschrijven wat „apartheid" betekent, wij merken, dat aan de vrijheid van niet-Europeanen voortdurend meer beperkingen worden opgelegd

,,De Kerk ziet zich gesteld voor problemen, die onmiddellijk om een oplossing vragen. De bewering van vele politici, dat zij niet in staat zijn obi handelend op te treden, moet een uitdaging voor de Christenen zijn om één te zijn in het luisteren naar het Evangelie. Wij zijn verplicht om voor het behoud van de politieke rechten van de niet- Europeanen te strijden". In het rapport wordt verder opgemerkt, dat er in Zuid- Afrika een systeem de overhand krijgt, „waardoor het in sommige gevallen onmogelijk is gerechtigheid te doen aan de Bantu-bevolking". Het onrecht dat hierdoor ontstaat komt neer op de onschuldigen en zelfs de Kerken, de beste vrienden van de verdrukten, leven in wat terecht een ,,geestelijke nevel" wordt genoemd.

Het selsel van verplaatsing van de bevolking heeft er toe geleid dat duizenden inwoners van het land saamgepakt wonen in erbarmelijke buurten — ten prooi aan ziekte, honger, wrok en uitzichtloosheid".

ISRAëL.

Bedevaarten naar Palestina. 

In 1950, het Heilige Jaar voor de R. K. Kerk, worden grote scharen pelgrims in Rome en andere R.K. bedevaartplaatsen verwacht. Ook de regering van Israël verze­ kert de pelgrims vrije toegang tot de heilige plaatsen, of deze nu op Israëhsch of Arabisch grondgebied liggen.

Volgens 't nieuwsbureau Religious News Service in New York, verwacht ook Archimandriet Leonides, de officiële vertegenwoordiger van het Patriarchaat van Moskou bij de regering van de staat Israël het volgend jaar meer Russische pelgrims, dan ooit sedert de eerste wereldoorlog in Palestina verschenen zijn. Dit is het gevolg van het besluit, dat de regering van Israël kort geleden nam om de voormalige eigendommen van de Russisch-Orthodoxe Kerk aan deze en aan de Sovjet-regering terug te geven.

PAKISTAN.

Opleving van de Islam.

Eén van de inlandse predikanten van het Deense zendingsterrein in Pakistan schrijft, dat de omstandigheden zeer moeilijk zijn voor de Christenen. De Mohammedanen zijn zeer actief; zij hebben nog nooit zo'n ijver betoond voor het verbreiden van hun leer. De vier radiozenders van Pakistan behandelen in haast alle uitzendingen godsdienstige onderwerpen. Ook de dagbladen geven veel godsdienstige artikelen. Er is een geweldige nationale ontwaking in het land waar te nemen, en de drijfkracht er van is de godsdienst. Met groot misnoegen ziet men naar allen, die zich van de Islam afscheiden. Het gevaar, dat nog niet overtuigde Christenen zullen afvallen, is groot.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen