De Puritein van de Hertenpolder

Hij slaapt die nacht onrustig. Het woelt almaar in z'n hoofd

In de morgenuren slaapt hij er drie, vast, zonder inbreuk van z'n innerlijke werkzaamheid.

Als de klok boven de spinde vijf slagen laat horen, wordt hij als naar gewoonte wakker.

Langzaam kruipt hij de bedsteê uit. Hij slaat de moltondeken om naar het voeteneinde. Dan kleedt hij zich en daarna kruipt hij op de knieën naast zijn stoel en dankt God voor zoveel goeds.

Buiten is het zacht en zomers. Weldadig ademt hij de morgenlucht in. Hij vat de lichte zeis van het hiltje uit de schuur en pakt de kruiwagen, die zijlings tegen het hooiberg je ligt. Daar legt hij de zeis op en wandelt voor de kruiwagen, de polderweg in.

Waar hij gistermorgen is opgehouden, vangt hij nu weer aan.

Met het lichte zeisje maait hij enkele meters langs het wegje.

Hij mag de berm tussen de sloot en het wegje gratis maaien. De ene kant hooit hij en de andere kant maait hij voor de geiten. Dat helpt hem mooi door de wereld van zijn geitenboerschap, want anders zou het niet gaan. Hij heeft bij het huisje maar weinig grond, werf en hof samen misschien vijftig roeden. Een kleine bleek met enkele bomen achter de hof. De kippen mogen vrij de polder in, het land van Voorlande.

Zo, nu is het genoeg. Stevig laadt Aldert het gras op de krui­wagen. Lekker mals en koel is het gras. Daar kunnen de geiten van smullen, de ganse dag.

Eén keer in het rondgaan piept het wiel. Aldert denkt aan de korte raad van de Jonker, die hij gaf aan een boer, wiens pomp bij het gebruik piepte, toen de koeien op de stal gewaterd werden :

Eén druppel olie op z'n tijd,
Zal maken dat de pomp niet slijt.

Hij zal het wiel smeren. Want het piepen betekent onnodige slijtage.

Aldert geeft de geiten van het malse gras. Vrolijk trappelen ze tegen de repels. De moeder en de dochter. Dan krijgen ze nog een hand vol stro in hun stalletje.

De zon is intussen aan de Oosterkim verschenen. De boer, die met melken verlaat is, zal de knecht aanporren met te zeggen : Maak voort, want de zon schijnt in je achterste !

Al wijder wordt de wereld in de weelde van deze Augustusmorgen. Schoon en ver wordt de einder. De spreeuwen trekken er in groepen op uit en bevolken de akkers en weiden.

(Wordt vervolgd).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen