Herroeping?

Een lezer uit Hazerswoude heeft zich geërgerd aan enige zinsneden uit mijn artikel : „Schuilt er gevaar in evangeliseren ?"

Ik heb inderdaad geschreven tegen de uitdrukking, dat sommigen preken : dat men niet bekeerd moet worden, maar onbekeerd.

Die liet vatten kan, die vatte het.

De schrijver gaat hier aldus op in :

„Toch, ds., U weet hoe nodig het is, dat we ontdekt worden aan onze onbekeerlijkheid. Zowel de onbekeerde als de aanvankelijk begenadigde. Dan zal het „bekeert u" uit Gods Woord tot ons spreken".

Laat ik de schrijver gerust mogen stellen, dat ik het volkomen eens ben met wat hij geschreven heeft. Het is mij alleen te doen geweest om te getuigen tegen de onschriftuurlijke vorm, waarin sommigen hun gedachten menen te moeten gieten.

Heeft één van de evangelisten of apostelen ooit gezegd, dat een mens onbekeerd moet worden ? Neen, Gods Woord zegt niet dat we onbekeerd moeten worden, maar het zegt wèl: „bekeert u !"

Van herroeping van mijn schrijven kan dan ook geen sprake wezen. De bedoeling van hen, die het zó menen te moeten zeggen, mag nóg zo goed wezen, de terminologie is niet naar de Schrift. We moeten ons houden aan de woorden der Schrift. Het gaat niet tegen de bedoeling van de gewraakte woorden, maar tegen de vorm, waarin ze gegoten zijn.

Leg eens de gebeden uit onze formulieren, die ontstaan zijn in de bloeitijd, naast de vorm der gebeden, zoals sommigen die nu menen te moeten uitspreken —, dan ziet men toch zeker een enorm verschil, of men moet ziende blind wezen.

Helaas, zien we in heel veel van dergelijke uitingen een tegen elkaar opbieden in rechtzinnigheid. En ik weet ook, dat iemand, die er iets van durft te zeggen, onmiddellijk gevaar loopt om gehouden te worden voor een vijand van God en Zijn volk.

Het is niet zo gemakkelijk, om in onze dagen in onze groep leiding te geven. We hebben aan de ene kant te strijden tegen verdere afbrokkeling op het linkerfront, maar aan de uiterste rechterzijde ook te waarschuwen tegen veel, wat naar voren wordt gebracht als het summum van rechtzinnigheid, hetwelk echter de toets van het Woord Gods niet kan doorstaan.

Zoals velen het nù menen te moeten zeggen, heeft Calvijn het nooit gezegd.

Het is dan ook wel typerend, dat in vele kringen Calvijn er niet in wil. Men leest Calvijn niet. Er is eens iemand geweest, die de preken van Calvijn zonder titelblad had laten innaaien en ze toen aan iemand te lezen had gegeven. Het oordeel over de preken van Calvijn was eenvoudig vernietigend. Ze waren niet vrij van Remonstrantse ketterijen ! Tableau !

Genoeg ! Men is in sommige kringen ver van Calvijn afgeweken ; ver óók van het Woord Gods. Zowel van rechts als van links is men kittelachtig geworden, zodat men de gezonde leer niet kan verdragen.

TIMMER.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen