De Puritein van de Hertenpolder

Wie de wacht houdt bij de Gereformeerde beginselen, zonder af te wijken, zal gerespecteerd worden, maar wie omzwenkt en meehuilt met de wolven, wordt absoluut als zwakkeling beschouwd en niet geacht. Wat men is, moet men zijn.

Ik ben, die ik was en ik zal blijven, die ik ben.

Eerst dan heeft het christendom waarde, wanneer het in de practijk laat zien wat het is. De grootste aanstoot moet geven hij, die christen wil zijn en Christus in de kring van zijn omgeving verloochent.

Meer nog is dit het geval met wie gereformeerd is en het niet is. Want de relegie, welke het meest zuiver vertegenwoordigt de leer van de Bijbel, wordt het meest critisch beschouwd door hen, die buiten elk godsdienstig leven wensen te staan. En daarom, die God waarlijk van harte vreest en Zijn gebod wil onderhouden, van hem geldt het woord :

De godzaligheid is tot alle dingen nut, hebbende de belofte des tegenwoordigen en des toekomenden levens. Deze godzaligheid is tot alle dingen nut ; dan wanneer Gods gebod : Hebt uw naaste lief als uzelve, wordt volbracht, in-der-daad, en dan ook voortvloeit uit 't liefhebben van God boven alles. Uit de verbondenheid aan Gods eeuwige waarheid komt de zelfverloochening voort en dat betekent onze naaste dienen als medeschepselen Gods.

Janus ligt na het eten met z'n hoofd op zijn arm op tafel. Hij droomt over mensen en stelsels. Ieder wil een stelsel, dat hem 't beste lijkt een ander prediken of aanpraten ; maar bewijzen met der daad wat het stelsel aan zegeningen inhoudt voor deze wereld, dat doen er zeer weinigen. Dat is het kromme van alle rechte stelsels.

Menigmaal komt Janus het volk uit de dalen van Piëmont voor de geest. Dat goede, hartelijke en ijverige volk der Waldenzen. Hij heeft er de geschiedenis van gelezen. Ook verschillende verhalen van hun leven en strijd. Nooit las of hoorde hij van een geslacht dat méér leefde uit de eeuwige beginselen van Gods Woord, in liefde en toegenegenheid tot elkander. In één woord godzalig !

En toch is dit volk belaagd en geplaagd door de geweldenarij van een kerkelijke macht, die daaraan verbinden wil altoos weer een wereldlijke macht, om straks almachtig te willen worden. Ja, Mia heeft gelijk, het Rooms Katholicisme leeft uit zuiver machtsmotieven. De liefde van Christus is daar niet, maar het aanroepen der heiligen en Maria, wat nergens in de H. Schrift geleerd wordt.

Daarom is het de eeuwige strijd tussen duisternis en licht, leugen en waarheid, maar de God des gerichts staat boven alles en doet alle dingen medewerken voor hen, die naar Zijn voornemen geroepen zijn uit deze duisternis, uit deze leugen.

Moeder Wiedeling is haar middagdutje doen.

En Mia rust ook op haar arm op de tafel. Zij hoort hoe Janus nu slaapt. Zij peinst over zijn welvaren. Zij is nauw aan zijn leven verbonden.. Hij is de mannelijke kracht, waarin zij rust. Uit haar zal zijn geslacht verder worden voortgeplant. Zij weet dat hij daarnaar uitziet, maar nog weet zij. niet, dat dit zo zijn zal. Soms is zij werkelijk bedroefd dat ze hem die blijde tijding nog niet kan mededelen. Want het verlangen naar het moeder-zijn, leeft ook fel in haar. Zij denkt aan de geschiedenis van Izak en Rebekka. Twintig jaren waren zij getrouwd, toen Ezau en Jakob werden geboren. Wat stelde de Heere hen op de proef. Maar Izak kende de stille plaatsen, waar hij met de Heere worstelde. Zijn vader Abraham liet zich Hagar geven om toch een zoon te ontvangen en de Heere voorbij te lopen, Die de belofte beloofd had. Maar Izak verbeidde de vervulling van Gods belofte, in onverbrekelijk verlangen en stellige verwachting.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen