Oecumenisch appèl 1950

Na het jaar 1948, waarin zowel de „Internationale Raad van Christelijke Kerken" als de „Wereldraad van Kerken" werd geïnstitueerd, en na het jaar 1949, waarin de „Gereformeerde Oecumenische Synode" bijeenkwam, en waarin ook de Synode der; Gereformeerde Kerken in Nederland haar afwijzend standpunt t.o.v. de Wereldraad handhaafde, schijnt enerzijs de belangstelling voor de zaak der Oecumene gedoofd.

Dit moet betreurd worden.

Anderzijds wordt meer en meer toenadering gezocht door verschillende kerkformaties, welke ook hier en daar wordt gevonden. Dit is een verblijdend teken.

Toch wordt tevens geconstateerd, dat het droeve probleem der kerkelijke verdeeldheid en het vraagstuk om tot meerdere samenwerking en eenheid te komen, niet lééft onder het kerkvolk. En niet alleen dit gebrek aan belangstelling en activiteit, ook grote achteruitgang in het kerkelijk leven over de gehele linie moet worden bespeurd.

Daarom richten ondergetekenden zich tot de leden hunner kerkformaties, om zich op deze vragen te bezinnen. De verdeeldheid heeft tot nu toe maar al te zeer geleid tot vervreemding ; maar al te weinig is gezocht naar wegen, om tot elkander te komen en bij elkander te blijven.

Bovendien wordt de Kerk des Heeren van alle kanten omringd door grote gevaren : aan de ene kant dreigt het gevaar van verwereldlijking ; de werfkracht der Kerk schijnt maar gering, de: zuigkracht der wereld blijkt ontstellend, en de gevolgen van dit alles blijv^en niet uit.

Maar aan de andere kanti dreigt het gevaar van de drang naar een eenheid, die niet Schriftuurlijk. is. Tot hun leedwezen menen ondergetekenden dit te moeten signaleren in het bestaan en optreden van de Wereldraad van Kerken in haar huidige vorm', samenstelling en methoden, welke thans bezig is haar macht te consolideren over de gehele wereld. Hierbij is het gevaar niet denkbeeldig, dat Bijbel-getrouwe kerken, die om des geloofs wille zich niet bij haar kunnen aansluiten, in de toekomst verhinderd worden hun werk te doen naar het bevel van onze God.

Zo komt bij dit alles de vraag naar' voren, wat ons te doen staat.

Indien de Wereldraad van Kerken de inhoud van haar basisformule niet ten volle aanvaardt en handhaaft, geloven ondergetekenden, dat oecumenische samenwerking moet worden gezocht door middel van de Internationale Raad van Christelijke Kerken, aangezien deze Raad de Christenen over de gehele wereld, die getrouw willen zijn aan God en Zijn Woord in belijden en beleven, bijeen wil brengen om te doen, wat tesamen verricht kan worden.

Boven alles echter menen zij, dat hierbij hoofdzaak is : verdieping van eigen, persoonlijk geloofsbewustzijn. Het komt hier aan op geloofsactiviteit van de Christen individueel : niet alleen is werken zonder geloof nutteloos, ook het geloof zonder de werken is dood.

Om nu al deze dingen nader uiteen te zetten, is een „Oecumenisch Appèl" georganiseerd, hetwelk zal worden gehouden op Donderdag 16 Maart a.s., in de Gereformeerde kerk, Westerkerk, Catharijnekade 4 te Utrecht. (Ca. 5 min. vanaf het Centraal Station).

Aanvang 19.45 uur. Als sprekers zullen optreden :

Dr. B. J. Oosterhof, Chr. Geref. pred. te Utrecht. Onderwerp : „De sprekende Kerk".

Prof. dr. K. Dijk, hoogleraar der Geref. Theol. Hogeschool te Kampen. Onderwerp: „De boodschap der Kerk".

De heer A. Kok te Haarlem, Alg. Secr. I.C.C.C. Onderwerp : „Wereld, in nood".

Gerekend wordt op ieders belangstelling en medewerking. Februari 1950.

Ds. M. de Goede, Utrecht, Geref., art. 31.

A. de Jager, De Meern, Geref. . Dr. B. J. Oosterhoff, Utrecht, Chr. Geref.

Prof. dr. J. Severijn, Utrecht, Herv. Ned.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen