De Puritein van de Hertenpolder

U kunt zich indenken, hoe hij een beeld schilderde van het mooie landschap van bomen en tuinen. En de jongens ? Ze lagen met open mond hem aan te gapen.

Hij was een trouwe kerkganger. Hij had een vaste plaats ; jaar in, , jaar uit zat hij in de uiterst linkerhoek onder de galerij. Hij bewoog zich niet. Als een beeld zat hij daar.

Eigenaardig, nietwaar, zo bevriend met de jeugd en zo geïsoleerd van de groten.

— Bizondere minse. Toch wel aordig, zo Wat variaosie. Aanders is 't over 't algemeen dat zukke minse juust van de kleine jongens meest te vurduren hen. Tenminste zo het ik 't vaok waorgenomen.

Evenwel is de goede verhouding met alle mensen de goede en geordende weg. Want elk mens heeft aantrekking op de mensen. Geïsoleerd leven in de stilte van het eigen bestaan, is onnatuurlijk. Is echter wel te verklaren van filosophen en kluizenaars. De mens, zegt Calvijn, is gelijk aan een kuddedier, voegt zich bij de mensen en is in de samenleving met hen verbonden. Het begint al in het gezin. Het gezin is een hechte eenheid. Nergens is de broederlijkheid meer op haar plaats dan in het gezin. De maatschappij, het volk, is ook het grote gezin. De Koningin is de Landsmoeder.

Zo is dus ook het dorp een gemeenschap, en wie zich aan die gemeenschap onttrekt, is bijgevolg een zonderling en wordt ook als zodanig behandeld. Maar ten voordele van sommigen dezer, de beste van hen, kan weer zóveel goeds gezegd worden, dat ze daarin weer boven de massa uitsteken in ieder geval, en veelal ook boven de enkeling.

Ze veroondelen in de massa, wat ze in hun persoonlijk leven hebben afgezworen en zij geven hun vriendschap aan de kinderen of aan een moeder of aan de stomme beesten, die naar hun gevoel de kwalen der massa in die mate niet bezitten.

— Maar wat denkt dominee van de Kerk van God in de wereld ? Wij zijn wel in de wereld, maar niet van de wereld ! Maken wij ook geen afzonderingspositie ? vraagt Mia na het betoog van dominee Greenveld.

— Ge hebt sfellig gelijk, maar ik heb hier even uitgeweid over de zonderling. Want de christen blijft bij mij altijd de beste burger. Zeker, daar is de strijd tussen duisternis en licht en de Apostel zegt : Eén ding weet ik, dat ik blind was en nu zie. Hij stond in het licht van de Zonne der Gerechtigheid en had zijn voeten gericht op het pad des levens. Maar' Paulus is niemand een verhindering geweest in het leven en werken in de maatschappij. W^ie zijn vrouw en kinderen niet verzorgt — zegt hij — is erger dan een ongelovige.

Daar is pertinent een geestelijke wrijving tussen Gods kinderen en de kinderen der wereld, die openlijk en bedektelijk betuigen: Laat ons eten en drinken en; vrolijk zijn, want morgen sterven wij. Tenslotte worden alle stelsels vedragen, hoe ze ook zijn, maar de wet van het Koninkrijk Gods kunnen alleen de wedergeborenen beminnen, omdat zij van een hemelse geboorte zijn en wordt van de wereld nimmer verdragen.

(Wordt vervolgd.)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen