Huisbezoek

Er wordt geklaagd, dat er in sommige gemeenten weinig of geen huisbezoek gedaan wordt. Geldt die klacht ook van onze gereformeerde gemeenten ? Ik weet het, dat onze predikanten overladen worden met allerlei werkzaamheden. Een van de nuttigste werkzaamheden blijft echter het huisbezoek. Of er al op de kansel geraasd wordt over hen, die hun plaats onder de dienst des Woords onbezet hielden, dát helpt toch niet. Die het móésten horen, worden toch niet bereikt. Die zitten thuis.

Wat is het nuttig, dat de onverschilligen worden opgezocht. En het behoeft nog niet eens onverschilligheid te wezen. Het kan wezen, dat de slof in de kerkgang gekomen is. Dan moet de slof uit en de schoen weer aan. En daarom moeten wij, predikanten, de gemeenten in. De mensen moeten worden opgezocht. Tijdig en ontijdig moeten ze worden vermaand.

Is het niet droevig, dat men in sommige gemeenten er over klaagt, dat men in geen jaren een predikant heeft gezien ? Het enig persoonlijk contact, wat de kerk in sommige gemeenten met de leden heeft, bestaat in het zenden van een biljet voor de hoofdelijke omslag.

Sijmen, betálen !!

Daar is niets op tegen, maar dan moet ook de kerk zich van haar roeping ten opzichte van haar leden wel diep bewust wezen.

Laten wij, dienaren des Woords, het mogen bedenken, dat we eenmaal in de eeuwigheid rekenschap zullen afleggen, of we onze kudde, die aan onze zorg is toevertrouwd, wel hebben geweid.

Daarom roep ik als oudere, de jongere bedienaren des Woords in de geest der liefde toe, om trouw in de gemeenten te arbeiden. Organiseer in uw gemeenten het huisbezoek.

Hier ligt ook een taak voor de ouderlingen. In sommige gemeenten zijn de ouderlingen ook maar figuranten. Ze zitten in het voorgestoelte, maar ze doen letterlijk niets. Daar naast kunnen gelukkig ook vele gemeenten genoemd worden, waar de ouderlingen op systematische wijze trouw huisbezoek doen. Ik zou zeggen, dat de velden wit zijn om te oogsten. De Heere geeft nog vele kansen aan de kerk om zielen te winnen.

Bedenkt het wèl, dat de zuigkracht der wereld groot is en dat er velen van de kerk worden afgetrokken. Satan spant overal zijn slagnetten. Laat er daarom dubbele waakzaamheid mogen wezen bij de herders van de kudde.

We hebben tegenwoordig in onze kerk ontzaggelijk veel raden en commissies en subcommissies. Het is vergaderen en nog eens vergaderen. Als ik die lawine van papier, die wekelijks door mijn brievenbus in mijn huis komt, in ernst moest verwerken, dan zou ik er een hele tijd voor nodig hebben. Vergaderingen en commissies zullen wel nodig zijn. We kunnen echter ook van het goede te veel krijgen.

En soms zeg ik wel eens : Werd er wat minder gepraat, maar wat meer gedaan!

Met al dat gepraat en dat geleuter is het soms op papier prachtig in orde, maar inderdaad laat het soms veel, in sommige gevallen alles te wensen over.

Laten we het daarom wel ernstig bedenken als ambtsdragers, dat de tijd voorts nog kort is en dat er, van 's mensen zijde bezien, voor het Koninkrijk Gods veel op het spel staat. Men grijpe het werk met dubbele krachtsinspanning aan, echter in dit diepe besef, dat noch bij die plant iets is, noch hij, die nat maakt, maar alleen God, die de wasdom schenkt.

TIMMER.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen