Het Ziekenhuisvraagstuk in de Tweede Kamer

1. Paraatheid vereist.

Dat de behandeling van het ziekenhuisvraagstuk — waar en door wie dan ook — ons altijd interesseert, behoeft geen betoog. Toen de Minister van Sociale Zaken 16 Dec. vorig jaar zijn Memorie van Antwoord gaf op gestelde vragen, lazen wij deze Memorie met bijzondere belangstelling.

De Minister heeft het niet gemakkelijk met de ziekenhuizen. Het bedrag op de Rijksbegroting voor Gezondheidszorg toegestaan, is maar zeer beperkt en de behoefte aan ziekenhuisbedden overtreft verre het bedrag. De Regering staat voor de moeilijke opgave, een keuze te doen en met de beschikbare middelen te voorzien in de dringendste behoeften. Deze toestand maakt het voor onze activering ook niet gemakkelijk ! Want enerzijds moeten wij (als loyale onderdanen van 's lands regering) erkennen, dat vele plannen zullen moeten blijven wachten tot geld en materiaal ter beschikking komen, maar anderzijds moeten wij (op gevaar af voor opdringerig te worden uitgemaakt) naar voren komen, om de urgentie van Protestantse ziekenhuisbouw — te bepleiten.

Daarom zullen ook overal in het land initiatieven moeten genomen worden om paraat te zijn, wanneer het ogenblik gunstig is. Zijn deze initiatieven er van onze kant niet op het gunstige ogenblik, dan zal onze kans — gezien de algemene situatie — onherroepelijk voorbijgaan.

2. Uitkijken geboden.

Als goede Nederlanders zullen wij, ook bij onze activering voor Protestantse Zieken-Verzorging, in goede verstandhouding willen staan tot andere Nederlanders, die ook hun ziekenhuizen willen bouwen of uitbreiden. Men moet ons echter niet voor anti-papist uitmaken, wanneer wij wijzen op de gevaren, die van R.K. zijde voor onze Protestantse ziekenhuisplannen dreigen.

De schuld daarvan ligt — het zij met nadruk gezegd — bij óns, niet bij hen. Al te gemakkelijk geven wij de R.K. propaganda haar vrije loop, terwijl wij geneigd zijn, voor anti-papist uit te maken, wie deze actie signaleert als een gevaar voor het Protestantisme.

Waar op het ogenblik er zoveel gegadigden zijn bij zo weinig mogelijkheden tot verwerkelijking van redelijke wensen en plannen, daar is uitkijken geboden.

3. Particulier initiatief en Overheids-bijstand.

De Minister heeft gezegd, dat het streven van de Overheid er op gericht is, het aantal ziekenhuisbedden in overeenstemming te brengen met de huidige èn toekomstige dichtheid der bevolking. Dit gebeurt binnen het kader van beschikbaar materiaal en arbeidskrachten. Daarbij is toegezegd, dat het particulier initiatief naar vermogen zal worden gesteund, terwijl de Overheid aanvullend optreedt waar het particulier initiatief tekort schiet. Daaruit mogen wij afleiden, dat het particulier initiatief de voorrang geniet. Dat dus de Regering op het standpunt staat : eerst particuliere ziekenhuizen, pas daarna Overheids-ziekenhuizen.

Dit is bemoedigend voor de activering, wanneer daarmede tevens de gelegenheid zou geboden zijn om de achterstand in de Protestantse ziekenhuisruimte in te halen.

We raken hier het zeer moeilijke punt van de verhouding Protestant—Rooms-Katholiek.

In het Febr.-nummer treft u op pag. 11 enkele cijfers, die deze verhouding toelichten — (onder het opschrift : Om te onthouden.

4. De Rooms-Katholieken en wij.

De heer Mol, R. K. afgevaardigde, heeft in de Tweede Kamer verklaard, „dat de helft van het aantal ziekenhuisbedden zich bevindt in R. K. ziekenhuizen". Hij overdreef niet. Het is méér dan de helft.

Hieraan moet een einde komen. Toen wij nog geen statistieken betreffende de beddenverhoudingen hadden, kon zoiets gebeuren. Thans zorge een ieder voor zichzelf, en waar het particulier initiatief tekort schiet, de Overheid.

Wy billijken volkomen, dat b.v. de R.K. voor hun R.K. studenten, op geestelijke en psychologisch-medische gronden, een R.K. sanatorium willen hebben: het is hun goed recht! Maar dan heeft de R.K. de morele plicht het terrein van de verzorging van onze Protestantse patiënten aan óns over te laten. Dit eisen wij. En dat wij zullen strijden, opdat aan deze eis recht gedaan zal worden, daarop kan men rekenen!

5. Protestants verplegen !!

Gelukkig begint de overtuiging, dat patiënten behoren verpleegd te worden in een omgeving, waarin zij zich ook geestelijk thuis voelen, meer en meer veld te winnen. Van het begin onzer actie hebben wij er op gewezen, dat dit de genezing bevordert.

Protestanten zorgen voor Protestantse zieken !!

Dit willen wij waar maken in onze eigen ziekenhuizen. Ondanks tegenstand. Ondanks de vele vraagstukken, waarvoor dit werk ons plaatst. Aan dit doel mede te werken is de taak van elke oprecht-Reformatorische Protestant!

Prijsvraag voor tekenaars:
„Vier patiënten in één bed"

Eerste prijs : ƒ 25.—
Tweede prijs : ƒ 15. —
Derde prijs: ƒ 10.—

We hopen het niet.... maar stel, dat u morgen plotseling ter observatie of behandeling naar een ziekenhuis moet......

Op één van de ziekenzalen wordt u bij een andere patiënt in bed gedeponeerd........ wegens plaatsgebrek.

Stel, dat u en uw bedgenoot over de verbazing en het misnoegen heen kwamen, maar dat dezelfde dag nóg een patiënt het bed met u beiden moest delen............

Stel, dat u en de beide andere zieken zich in hun lot zouden schikken(!), doch dat een dag later pogingen in het werk gesteld werden om een vierde patiënt in nog altijd hetzelfde bed onder te brengen............

Inderdaad.... 'n wel heel dwaze veronderstelling..... op 't eerste gezicht.....

Maar uiteindelijk is het maar een feit, dat voor 4.100.000 Protestanten in ons land op het ogenblik totaal 5100 bedden beschikbaar zijn.

Voor de 3.800.000 R.-Katholieken liggen echter 18.400 bedden gespreid. ledere Rooms-Katholiek kan dus direct over een eigen bed beschikken.

En de Protestantse zieke ? Wel, die moet òf maar niet ziek worden, òf lange tijd wachten tot er een bed in een Protestants ziekenhuis voor hem vrijkomt, òf zijn bed met drie anderen delen.

Dit laatste voorbeeld geeft wel het duidelijkst weer, hoezeer ons land gebrek heeft aan Protestantse ziekenhuizen. En dit wil de A.P.Z.V. bij haar acties, om deze achterstand in te halen, in het bijzonder naar voren brengen.

Zij schrijft nu een prijsvraag uit voor dit „embleem". De opgave luidt dus : maak een tekening in zwart, duidelijk uitgebeeld, dat voor elke 4 Protestantse zieken slechts 1 ziekenhuisbed beschikbaar is. U mag dus b.v. 4 patiënten in één normaal ziekenhuisbed tekenen of 3 zieken er in met een patiënt, die er niet meer bij kan, of al naar uw eigen fantasie.

Voor de best geslaagde tekening, eventuëel met onderschrift, wordt ƒ 25.— uitgeloofd. Als tweede prijs stellen we ƒ 15.— beschikbaar, als derde prijs ƒ 10.—.

Inzendingen worden gaarne vóór 1 Mei 1950 ingewacht bij de A.P.Z.V., Bergstraat 8, Amersfoort. De inzendingen blijven eigendom van de Stichting. Desgewenst kunt u meerdere ontwerpen inzenden.

Onderschrift :

Een dominé schreef ons: „Het is dus zo, dat voor elke 4 Protestantse zieken er maar 1 bed in een Protestants ziekenhuis beschikbaar is ; ik zou zo zeggen, maakt u hiervan een tekening".

Wij zijn deze predikant zeer erkentelijk voor zijn suggestie! Vandaar deze prijsvraag.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen