Droevig verloop!

Mij zijn nu de namen bekend van ongeveer tien godsdienstonderwijzers, die de laatste tien jaren de Hervormde Kerk verlaten hebben. Aanvankelijk betoonden ze grote liefde tot de Hervormde Kerk, maar ten slotte hebben ze die toch de rug toegekeerd. En ze hebben weer vele honderden mensen aan onze kerk onttrokken. Meestal werden het oud-gereformeerde groepen. Dat is de naam, die het meest bij hen geliefd is.

Persoonlijk heb ik sommigen van hen gekend. Aanvankelijk hielden ze een goede preek, maar langzamerhand meenden ze wat anders te moeten brengen. Ze werden gereformeerder dan gereformeerd en overtroffen weldra al hun leermeesters in rechtzinnigheid. Men koos een geijkte terminologie om in de kringen van de oud-gereformeerden ingang te vinden.

Het vergeestelijken van de Heilige Schrift is door hen buitengewoon geliefd.

Vaak worden er teksten gekozen, waarbij de hele kraamkamer te pas komt.

Het is eigenlijk om van te walgen.

Er zijn predikanten, die dat ook doen. Dat zijn echter gelukkig uitzonderingen.

Wat zou de oorzaak toch wel zijn van dat droeve verschijnsel, dat vele godsdienstonderwijzers ons gaan verlaten.

Ik herinner mij een uitdrukking van een van onze godsdienstonderwijzers, die met ere mag worden genoemd. Hij zei het volgende : „De kerk heeft ons een visakte uitgereikt, maar ze geeft ons geen terrein om te vissen en nu is het natuurlijke gevolg, dat we gevaar lopen om stroper te worden".

Zo is het inderdaad. Ik denk aan het geval, dat er een godsdienstonderwijzer op een post staat, die kans loopt om te worden opgeheven, om de eenvoudige reden, dat er een predikant van gereformeerde beginselen in de kerk wordt beroepen. Nu wordt zulk een evangelisatie overbodig. Gelukkig, zegt ge, als de waarheid weer op de kansel in de kerk gebracht wordt.

Zeker, zo is het. Maar bedenk het wel, wat er moet omgaan in het hart van die godsdienstonderwijzer en in dat van zijn vrouw als hun door het bestuur van de evangelisatie wordt meegedeeld, dat ze naar wat anders moeten uitzien.

Zou het te verwonderen zijn, dat hij bij het bemerken van deze gang van zaken, misschien niet meer zo hard meewerkt, maar wel tracht te vertragen.

Eigenlijk moesten de deuren voor zulk een man, die met zegen heeft gewerkt, elders aan alle kanten opengaan.

Helaas is dit door gebrek aan geldelijke middelen lang niet altijd mogelijk, hoewel de velden wit zijn om te oogsten.

Helaas maakt dit de positie van de godsdienstonderwijzer menigmaal moeilijk. Ik denk hierbij aan hen voor wier arbeid wij groot respect mogen hebben.

Stellig is er dan ook meer vastheid nodig voor de positie van de goede godsdienston­derwijzer van onze dagen.

TIMMER.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen