Ingezonden

Overgenomen uit Philalethes, Hervormd Gereformeerd Blad voor de Classis Bommel, d.d. 20 Mei '50.

Zeer Geachte Redactie.

Met instemming nam ik kennis van de beschouwing, die (ds. P. M.) V. G(alen) aan de Overgangsbepalingen bij de nieuwe Kerkorde in Uw nummer van 13 Mei j.l. wijdde. De aanvulling, die ik mij in het onderstaande veroorloof, wil beschouwd zijn als een bewijs voor de belangstelling, waarmede ik het bedoelde artikel las.

Ik wil n.l. de aandacht vragen voor enkele merkwaardige overgangsbepalingen (nr. 15–20), die in de practijk wel eens zeer onaangename gevolgen zouden kunnen hebben. Daarin wordt de overgang van functies met ingang van de datum van invoering der Kerkorde — men heeft deze op 1 Mei begroot — in dier voege geregeld, dat de leden van alle ambtelijke vergaderingen boven de Kerkeraad en van alle organen van bijstand op 30 April 1951 aftreden en er per 1 Mei d.a.v. nieuwe leden worden gekozen. Zou men op zichzelf genomen deze methode als administratieve maatregel kunnen verdedigen en haar beperkte noodzakelijkheid in geval van gewijzigde kerkelijke indeling kunnen erkennen, de officiële motivering wekt op een belangrijk punt, duistere voorgevoelens. In de Inleiding of de Overgangsbepalingen lezen wij onder IV, „dat de lichamen en organen der Kerk — ook al mocht de Kerk voor een aantal posten dezelfde personen aanwijzen van vóor 1 Mei 1951 — niet met allerlei restanten uit het verleden zijn belast" (cursivering van mij), wat nadrukkelijk als een voordeel wordt aangemerkt. Een tijdelijke commissie uit de Synode zal, wat de organen van bijstand betreft, alle te bezetten plaatsen overzien en ter zake een aanbeveling opstellen. Blijkens het bovenstaande zal daarbij niet alleen op deskundigheid en goede spreiding der leden worden gelet, maar ook op de gezindheid. Het Orgaan van de Bond van Ned. Predikanten van Maart/April 1950, dat deze kwestie behandelt in een opmerkelijk artikel onder de titel: „Politieke zuivering der Kerk? ", ontleedt de verborgen bedoeling van deze ogenschijnlijk zo onschuldige maatregel in het licht van de officiële motivering aldus: „deze commissie is een werktuig, dat de kerkelijke organen zal hebben te zuiveren van hen, wier gezindheid niet ten voordele kan geacht worden van de koers, die de Kerk onder haar nieuwe Kerkorde wenst in te slaan."

Ik deel de vrees, in de zoëven aangehaalde woorden aangeduid.

Natuurlijk zal van synodale zijde worden aangevoerd, dat het zo erg niet is bedoeld en dat de pap niet zo heet zal worden gegeten als zij wordt opgediend. Het recente verleden werkt echter in deze niet bepaald geruststellend en de Kerk zal in haar consideraties zich niet met de ons reeds overbekende frasen mogen laten geruststellen. Zij wijze een dergelijke verkapt-inquisitoriale bepaling, die in de geschiedenis van onze Vaderlandse Kerk haar weerga niet kent met beslistheid van de hand. Het is bedroevend om op te merken, hoe nieuwe koers en hoogkerkelijk denken tot beneden-kerkelijk handelen voeren!

Een en ander ontvangt te schriller licht door het feit, dat de scriba van de Generale Synode volgens Overgangsbep. 90 automatisch gehandhaafd blijft en er de imponerende titel van secretaris-generaal bij krijgt en de tweede secretaris der Alg. Syn. Commissie overeenkomstig Overgangsbep. 100 per 1 Mei als secretaris van algemene zaken optreedt. Wanneer men niet „met allerlei restanten uit het verleden belast wil zijn", is dit een onbegrijpelijk inconsequentie.

U dankend voor de plaatsruimte.

Ds. N. K. VAN DEN AKKER.
Rhenoy, 13 Mei 1950.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen