Stolwijk

Van de heer Wakker, godsdienstonderwijzer te Urk, ontving ik een schrijven, waarin hij mij mededeelde dat 't niet juist was, wat ik in De Waarheidsvriend schreef, dat hij geweigerd had om des avonds in de Hervormde kerk van Stolwijk op te treden. De heer Wakker is van mening, dat de heren Oosterom en Bot, de Gereformeerde ouderling en diaken, mij deze scheve voorstelling van zaken hebben gegeven. Maar het zijn juist deze ouderling en diaken, die mij er op gewezen hebben dat een andere zegsman, buiten het bestuur, mij verkeerd had ingelicht.

In een ander artikel in De Waarheidsvriend heb ik deze fout reeds hersteld. De heer Wakker heeft niet zelf geweigerd, maar het afdelingsbestuur heeft hem zelf geweigerd..

Daarmee is de gemaakte fout hersteld.

Doch nu ter zake !

Was er geen aanleiding voor het afde­lingsbestuur na de weigering van ds. Lekkerkerker, om een beetje huiverig te worden?

Als daar in de morgengodsdienstoefening in de evangelisatie aan het eind van de dienst wordt medegedeeld, dat de predikant niet bereid is om des avonds in de kerk op te treden, wordt het toch wel wat àl te kras.

Het afdelingsbestuur is ook niet zeker geweest van de heer Wakker, die de daaropvolgende Zondag moest optreden. Men is dus de heer Wakker voor geweest en heeft ds. Van den Heuvel, van Schoonhoven, gevraagd.

Dat het afdelingsbestuur het niet verkeerd heeft gezien, moge blijken uit de volgende woorden uit de brief van de heer Wakker :

„Toen ik op Zaterdag 10 Juni in Stolwijk aankwam, werd mij direct gevraagd, hoe ik er tegenover stond om in de kerk te spreken. Mijn antwoord was : Dat ik in de Hervormde kerk zou voorgaan en „wanneer het mij niet beviel" (cursivering is van T.), ik dit na de dienst zou zeggen. Dan kon hij de volgende maal naar een ander uitzien in mijn plaats".

Van het feit, waar het in mijn eerste artikel over ging, hoef ik dus verder niets terug te nemen. Het afdelingsbestuur heeft niet ten onrechte gemeend, dat men van de heer Wakker niet zeker was.

Hij erkent nu in zijn schrijven de mogelijkheid, dat het hem ook in de kerk wel eens niet kon bevallen en dat hij het dan later niet meer doen zou.

Dit is nu juist het droevige van het geval, dat een godsdienstonderwijzer van te voren nog niet weet of het hem bevallen zal of niet.

Voorts schrijft mij de heer Wakker, dat 't evangelisatiebestuur hem schriftelijk vroeg of hij genegen was, als hij de beurt weer in Stolwijk had, des avonds weer voor te gaan.

„Ik heb geantwoord, dat ik dit doen zou wanneer we tijd van leven hadden. De gevolgen, hoe dan ook, neem ik ten volle op mij, want ik word liever eerlijk uit de kerk gezet, dan met gedraai en leugenachtige voorstellingen er in te blijven".

Hieruit blijkt duidelijk, dat de heer Wakker in Stolwijk dus des avonds hoop te preken in de evangelisatie, terwijl òf ds. Van Dorp òf ds. Boer of een ander onzer predikanten in de kerk op de kansel staat.

Ziehier, opnieuw een bewijs, dat het afdelingsbestuur zich niet heeft vergist, als het niet met de heer Wakker in zee wilde gaan.

Bovendien stelt de heer Wakker reeds onmiddellijk de portefeuillekwestie. Als 't moet, wil hij maar liever eerlijk uit de kerk gezet worden.

Ziehier, weer het droeve bewijs, hoe los voor velen de band is aan onze Hervormde Kerk. Door dit recente geval ben ik er opnieuw in versterkt geworden, dat alles wat ik over de gevaren van evangelisaties en over het optreden van sommige godsdienstonderwijzers geschreven heb, juist is.

TIMMER.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen