Lonen en prijzen!

Zelfs zonder de oorlogsdreiging en de daaruit noodzakelijke verstoring van het evenwicht tussen lonen en prijzen, was het met veel moeite tot stand gebrachte evenwicht reeds verstoord.

Dit betekent, dat wie achterstand in de financiën heeft, geen kans meer krijgt er boven op te komen. Dit raakt ook de kleine middenstand en wie van gespaard geld moet leven.

Het is een gelukkig verschijnsel dat thans ieder — behoudens de communist, die de chaos wil, en de kortzichtige egoïst — er van overtuigd is dat een nieuwe loonronde geen uitkomst biedt, maar door het veroorzaken van prijsstijging nieuwe moeilijkheden oproept.

Vanzelf komen wij dan bij de prijsbeheersing terecht en dit betekent, dat het gehele apparaat der overheid weder in werking moet worden gesteld, met al de bezwaren van dien.

Bij elke maatregel, die wij nemen, hebben wij aan onze export te denken. Onze export komt onmiddellijk in gevaar als de lonen weder zouden stijgen, maar ook bij drastische invoerbeperkingen, welke het buitenland nopen tot tegenmaatregelen tegen de uitvoer van onze land- en tuinbouwproducten.

Vroeger maar volgens sommigen was vroeger alles verkeerd, erkende men als men arm was, dat men twee dingen te doen had, zonder welke men er niet kwam : vermindering van uitgaven en vermeerdering van inkomsten. Dit is ook nu nog mogelijk voor de overheid en voor de particulier, maar er is haast bij en er is kracht voor nodig.

Mag ik eens zonder aanzien des persoons drie dingen noemen, die niet door de beugel kunnen ?

Dat is het auto rijden, als het geld niet voldoende aanwezig is ; het uitgaan, als op het levensonderhoud moet worden ingekrompen, en het geld voor tabak, dat bij sommigen een te groot deel van het huishoudelijk budget uitmaakt.

Bij de vermeerdering van inkomsten spreek ik met opzet niet over verhooging der arbeidsproductiviteit. Dat getheoretiseer laat ik aan minister Joekes over, die de laatste 5 % loonsverhoging een voorschot noemde op de verhoogde arbeidsproductiviteit.

Een Christen-arbeider, patroon, boer en middenstander, geeft zich voor 100 % en oordeelt het gebazel over verhoging der arbeidsproductiviteit een belediging.

Wèl mogelijk is, dat de Staat overwerk niet overmatig zwaar belast en dat nagegaan wordt of de wijze van werken niet verbeterd kan worden.

Als ieder zelf maar eens begon met dit laatste, zou hij het vaderland wel niet redden, maar toch in de weg der middelen ondervinden, welk een zegen er ligt in het arbeiden in het licht onzer goddelijke verantwoordelijkheid.

VERKERK.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen