Het zwaar tempeest

Het duurde niet lang, of terug kwam de nacht,
de schaduwen vielen, 't werd donker.
Ik beefde en zei: o God, geef mij kracht!
Ik zie slechts wat starrengeflonker.

Ik wist niet, dat alles voorbij weer kon gaan.
de vreugde zo spoedig verdwijnen.
Maar Petrus, hij zonk in de woelige baan,
toen hij zag op de stormfestijnen.

En daarom, hoe goed en hoe zalig het feest
in blijdschap der ziel werd ervaren,
het donkert eens weer, het moeilijk tempeest
Geeft het lied van de smart op de snaren!

Maar troost biedt het Woord van de levende God,
Volhard toch, o strijder, in 't heden!
Geef over uw leven, uw dienst en uw lot
en waak voor uw ziel in gebeden.

Dan tart ik de satan, in God is mijn kracht,
ik zwijg voor geen wereldse machten!
En is dan mijn gang vaak door duistere nacht.
Dan leer ik Gods troostlicht verwachten.

J. O.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen