Een dreigend gevaar!

Straks is het weer October. Dan gaan overal in den lande de catechisaties weer beginnen. Over het geheel genomen, worden de meisjescatechisaties op het platteland in onze gemeenten nog zeer goed bezocht. In sommige gemeenten geldt dat ook van de jongenscatechisaties.

In de grote steden laat het catechisatiebezoek veel te wensen over. Verscheidene predikanten hebben maar heel weinig catechisanten. En als ge uw onderzoek eens zoudt bepalen tot de getallen van jongens van de leeftijd tussen 14 en 17 jaar, dan zoudt ge er zeker van schrikken. In vele gemeenten zijn deze getallen bedroevend.

Wat mag toch de oorzaak van dat alles wezen ?

In de eerste plaats zouden we willen wijzen op de toenemende ontkerstening van ons volk. Het grootste deel van de mensen in de grote steden heeft de kerk de rug toegekeerd. Maar hoe zullen de mensen, die met de kerk gebroken hebben, nog wat voelen voor het catechetisch onderwijs van hun kinderen ? Maar dat niet alléén. Ook onder de mensen, die nog naar de kerk gaan, is er grote laksheid te constateren. Men is het blijkbaar vergeten, dat men in de plechtige ure van de bediening van de Heilige Doop aan het voorhoofd van hun kind, heeft beloofd om het in de leer, die naar de godzaligheid is, te onderwijzen en te laten onderwijzen.

Het is heel droevig, dat we moeten wijzen op grote nalatigheid van vele ouders.

Maar er zijn nog andere factoren, die remmend werken op het catechisatiebezoek. Tal van jongens van die leeftijd zijn op scholen van middelbaar onderwijs. Anderen bezoeken ambachtsscholen of volgen cursussen voor het middenstandsdiploma, boekhouden, enz. enz.

Hoe menigmaal krijgen we het niet te horen, ook in gezinnen, waar men nog kerkelijk meeleeft, dat men wel gaarne naar de catechisatie komen zou, als het catechisatieuur maar niet samenviel met het uur van de middenstandscursus.

Weer anderen zouden óók wel willen komen, als ze juist op dezelfde avond niet naar een sportvereniging of een zangvereniging moesten.

Zo zouden we kunnen voortgaan. U kunt zelf, lezers, de nodige aanvulling wel geven van de bezwaren, die tegen het catechisatiebezoek worden geopperd.

Het komt per slot van rekening hierop neer, dat heel veel jongens ook uit onze kringen, de catechisatie niet meer bezoeken. Onder die knapen zijn er ook nog velen, die op de openbare school onderwijs hebben gekregen. Ze weten dus feitelijk van de Heilige Schrift zo goed als niets. En wat komt er terecht van het onderwijs in het gezinsleven? Velen lezen nimmer in de Heilige Schrift en spreken nooit met hun kinderen over de eeuwige dingen.

En denk nu eens na over de gewichtige periode in het leven van die knapen en die meisjes.

Dat is toch de tijd, waarin hun karakter gevormd wordt ? In die tijd ontwaakt het geslachtsleven. Het meisje moet straks vrouw en de jongen man worden. Die puberteitsperiode is ook voor het zieleleven van die knapen en meisjes zo moeilijk. Ze beginnen tegenover alles een critische houding aan te nemen. Ze komen in contact met mensen, die zeggen, dat er geen God is en dat het dwaasheid is om te geloven, wat in de bijbel staat opgetekend. Ze geven hun ogen goed de kost en ergeren zich aan handel en wandel van naam-christenen, wier leven in strijd met hun leer is.

Geen wonder, dat juist in die tijd vele jongens zich met weerzin van de kerk afwenden. Sommigen van hen beginnen al spoedig wat te verdienen en willen daarom op economisch en politiek terrein reeds spoedig een woordje meespreken. Wat zijn ze in die dagen vatbaar voor socialistische en communistische critiek ! Wat lopen er velen over naar het revolutionnaire kamp !

O, wat is het nodig, dat juist in die moeilijke tijd de jongens en meisjes in contact zullen worden gebracht met de Heilige Schrift, opdat ze zullen worden bekend gemaakt met de wil Gods en zullen horen van het verschrikkelijke van de zonde en van de heerlijke rijkdom van Gods genade.

Het is de taak om ook op economisch en politiek terrein de jongens en de meisjes bekend te maken met de Christelijke wereldbeschouwing. En, helaas, waarop komt het nu tenslotte neer ? Vele meisjes en jongens horen juist in die moeilijkste periode van hun leven van dat alles niets.

Het hart staat open voor alle zonden van ons ingewikkelde cultuurleven met zijn sportvergoding, zijn bioscopen, zijn theaters, zijn cabaretten, zijn dancings, zijn zondige voorlichting op sexuëel gebied, zijn verkeerde economische en politieke voorlichting.

O, onze knapen komen alleen te staan midden in de huilende storm van ons verdorven cultuurleven.

Wat moet hier tegen gedaan worden door de kerk ? Ze moeten weer naar de kerk en naar de catechisaties! Ik denk voorts aan de gezegende arbeid van jongelingsverenigingen en knapenverenigingen.

Maar hoe zullen we dan enigermate de bezwaren, die we boven noemden, ondervangen ? In Harderwijk verzochten we namens de verschillende kerkformaties aan vele Inrichtingen van avondonderwijs, of men niet wilde medewerken om alle leerlingen b. v. Dinsdagsavonds vrij te geven. We ondervonden daar de medewerking en konden dientengevolge een groot aantal knapen op de catechisaties krijgen.

Laat ieder predikant het in eigen omgeving óok maar eens beproeven. Het is het enige middel om de knapen en de meisjes nog op de catechisaties te krijgen.

Denk aan het woord van Luther, die gezegd heeft : Geef mij de jeugd, en ik heb alles !

En anders zullen we er door de zuigkracht van dit gecompliceerde cultuurleven honderden en duizenden verliezen, die voortaan van God en Zijn Woord niet meer willen weten.

TIMMER.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen