Protestants Christelijk Reclasseringswerk!

Het komt toch zeker in de gemeente, waar u woonachtig zijt, ook wel eens voor, dat iemand voorwaardelijk door de rechter veroordeeld wordt. Een verdachte werd van het een of ander delict beschuldigd, het wettig bewijs van zijn schuld werd geleverd en daarna volgde de veroordeling.

Nu kan de rechter die straf onmiddellijk opleggen. Dan moet dus de dilinquent gevangenisstraf ondergaan. Maar er is ook nog een andere mogelijkheid. Men kan de delinquent in sommige gevallen voorwaardelijk veroordelen. De rechter zegt, dat de straf zal worden kwijt gescholden, als de delinquent gedurende twee of drie jaren bewezen heeft zich netjes te kunnen gedragen. Hij komt dan onder toezicht van de ene of andere instantie, die zich met dat reclasseringswerk bemoeien wil.

Bij ervaring weet ik, dat dit werk rijke zegen kan afwerpen. Ik heb jongens onder mijn toezicht gehad, die gestolen hadden. Elke week hield ik contact met hen en trachtte hun leiding te geven. Op een enkel geval na, zijn ze nooit meer met de strafrechter in aanraking gekomen.

Is dat geen rijke zegen?

Van verschillende zijden heeft men zich voor dat reclasseringswerk gegeven. Ik denk b.v. aan het Genootschap tot zedelijke verbetering van gevangenen.

Inderdaad behoort de zorg voor de gevangenen ook tot het reclasseringswerk. We kunnen maar niet zeggen, gelijk zo vaak gezegd wordt: „Die vent heeft gestolen, hij zit in de kast en daar zit hij goed opgeborgen”.

Neen. die gevangenen moeten worden bezocht. Er moet met hen gesproken worden. Ook in hun hart moet het schuldgevoel worden opgewekt. Ook aan hen moet de blijmare van het heilig Evangelie worden verkondigd, dat er bij de Heiland genade te vinden is voor de diepstgezonken mens.

Het is zo vaak gebeurd, dat iemand, die uit de gevangenis kwam, na zijn straf te hebben ondergaan, in de maatschappij terugkeerde maar overal geslotene deuren en harten vond. „Die vent had immers gestolen en in de kast gezeten, met zo een moest men zich niet meer bemoeien”.

Neen, lezers, met dezulken moeten we ons juist wel bemoeien.

Ook de gevangenen, die de cel verlieten, moeten worden opgezocht, opdat ze nog niet verder zullen afglijden, als de mensen deuren en harten voor hen toesluiten.

Naast het werk van het genootschap is ook het werk van het Leger des Heils met ere te noemen.

Menigmaal ben ik ook door het Leger des Heils uitgenodigd om over deze en gene toezicht te houden of om in bepaalde gevallen gezinsvoogd te worden.

Ik heb ook voor dat werk grote waardering ook al ben ik het met de wijze van evangelieverkondiging, zoals die door het Leger des Heils gebracht wordt, lang niet eens.

Maar ik vraag mij af, waarom onze gemeenten zelf niet de handen uit de mouw hebben gestoken om het reclasseringswerk ter hand te nemen. Waarom moet dat alleen maar door neutrale verenigingen of door het Leger des Heils geschieden?

Gelukkig mag ik er nu op wijzen, dat er sinds, verscheidene jaren ook een Protestants Christelijke Reclasseringsvereniging is.

Ze heeft haar Centraal Bureau: Frederik Hendriklaan 32. Den Haag.

In het hoofdbestuur van die vereniging hebben vier en twintig leden zitting. Het merendeel van die bestuursleden is Hervormd. De voorzitter is de bekende Hoogleraar prof. dr. H. Dooyeweerd, Amsterdam. Secretaris is mr. G. J. Lammers te Scheveningen, en jhr. G. E. de Kock, te Den Haag is penningmeester.

In een zestal gemeenten, die tot onze Geref. Bond behoren, is een afdeling gevormd van die Protestants Christelijke Reclasseringsvereniging. Dat is toch veel te weinig. Laat men in elke gemeente aansluiting zoeken bij bovengenoemde vereniging.

Men zoeke een aantal mensen te vinden, die voor dit werk wat gevoelen; men vorme een vereniging, kieze een bestuur en richte zich tot de heer R. Hornstra, Sonoystraat 79, Den Haag. Hij is hoofdambtenaar van het Prot. Chr. Reclasseringswerk. Deze is bereid om u alle gewenste inlichtingen te geven en u de weg te wijzen tot uitoefening van het reclasseringswerk.

In elke gemeente moest zulk een afdeling worden opgericht. Wat het genootschap, wat het Leger des Heils kan, moeten wij ook kunnen. Waarom zouden we dit belangrijke werk in handen geven van anderen? Waarom niet het initiatief genomen om dat werk zelf ter hand te nemen?

Als er dan straks in uw gemeente mensen mochten gevonden worden, die in aanmerking mochten komen voor reclassering, behoeft dat toezicht niet door anderen, maar kan het door onze eigen mensen worden uitgeoefend.

Men wachte niet langer! Bij het begin van de winter is het een beste gelegenheid om zulk een vereniging op te richten.

TIMMER.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen