De Puritein van de Hertenpolder

— U hebt 't aardig door! Er is zo heel wat te doen in dit wereldje. Daar heb je intussen zó maar geen hoogte van. Ik meen, dat ik Europa zo'n beetje bereisd heb.

— Azo, as iemand veere reizen doet, dan kan hie wat vurhaole.

— Over het leven van de grotestadsmens kun jullie je geen denkbeeld vormen, baas. Daar is zulk een variatie, daar is 't eind van weg. Alleen we kletsen , niet over mekaar, zoals jullie dat gewend zijn.

— Loi mien mer op 't laand wone, m'n heer!

— Je hebt schoon gelijk. Ik heb er zóveel van gezien, dat ik de wereld vaak heb willen ontvluchten en 't liefst met m'n vrouw op een eiland alleen zou willen wonen......

— Ik begriep daor iets van. 't Onrecht, dat in de wereld is, de leugen!

— De vuiligheid, vult de jongeman aan. Hoe prachtig is dan dit leven hier in de polder voor u. Wat heb ik een plezier in mijn pension en dus ook hier op het water. Hoe zuiver is ’t geschapen......!

— Geschapen? informeert Janus.

— Ja, geschapen, legt de jongeman uit. Hij begrijpt terstond de vraag van de boer.

— Ja, geschapen, zegt hij met nadruk. Ik heb dit bij een oud vrouwtje hier op 't dorp in de Bijbel gelezen, en t' komt mij voor, waar te zijn. Het oude mensje zei me, dat alles wat daarin staat volkomen de waarheid is. Ze vertelde mij eens de geschiedenis van Jona in de walvis. En, zegt ze met volle ernst, als er , nu gestaan had dat Jona de walvis had opgeslokt, dan geloofde ik het ook, want al wat in de Bijbel staat is waar. Nu, u begrijpt, dat is onzin, maar zij staat wellicht overigens op een goed standpunt. De Bijbel is een geloofszaak. En hoe meer ik de loop van de wereld naga en het gemier van de mensen, des te meer geloof ik in de waarheid van de Bijbel.....! dat komt uit. Het materialistisch denken vernedert ons onder het dier, daarom verwerp ik dit stelsel hartgrondig.

— O zo, zegö Janus verwonderd.

— En als ik de profetieën lees, in dat Boek van het oude vrouwtje, b.v. Ezechiël, Amos, enz., dan zeg ik : ja, dat komt allemaal uit. De wereld is zo afgekeerd en ligt zo in het boze. Daar is niets teveel gezegd....!

— En toch wor de Biebel deur de wereld gesmaod!

— Dat begrijp ik volkomen, baas. Niemand wil bij zijn eigenlijke naam genoenid worden.... Niemand wil weten wie hij is.

Janus moet de bocht nemen Dat spijt hem. Hij is de nieuwe kameraad nog niet moede. Een zeer interessant jongmens.

— Ik moet hier in, langs m'n land. De jongeman glimlacht. Hij bemerkt Janus' moeilijkheid.

— Gaat uw gang, zegt hij, ik ga even met u mee om te zien, hoe of u werkt.

Dan is Janus tevreden. Want, ziet ge, dit is een verstandig iemand, die de wereld bereisd heeft, en toch met achting spreekt over dingen, waar de eenvoudige mensen aan gehecht zijn. Dat komt hem zeer sympathiek voor. Zulke persoonlijkheden ontmoet je niet vaak.

Als hij de schouw ver genoeg de vaargeul in gevaren heeft, begint hij te werken. De jongeman is 't land opgelopen.

Er is een tamelijk sterke wind uit het Westen. Geen stank en geen spetters kunnen de stedeling hinderen.

Tweemaal verplaatst hij de schouw. Ver klettert hij de gier over 't land. Dan is het klaar.

Janus stapt aan wal. Hij veegt z'n hand af aan z'n kiel.

-— Meneer, met wie heb ik de eer....?

— Mijn naam is Paul. Paul Austerlitz.

— Angenaom.

Ze drukken elkaar de hand.

— Een boer met intelligentie, denkt Paul.

(Wordt vervolgd).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen