Van de afdelingen

ROTTERDAM—KRALINGEN.

Op Donderdag 12 October hield de afd. Rotterdam/Kralingen een vergadering. De voorzitter, ds. Korevaar, opent de vergadering op gebruikelijke wijze. Hij heet allen hartelijk welkom en begroet met vreugde de spreker van deze avond, ds. Abma. Hij deelt mede dat het bestuur ook dit winterseizoen enige vergaderingen hoopt te beleggen tot verdieping van het geestelijk leven.

De notulen van de vorige vergadering worden gelezen en goedgekeurd.

Hierna krijgt ds. Abma het woord, die mededeelt dat zijn lezing voor deze avond is getiteld : „Aan moeder's sterfbed”.

In zijn inleiding zegt Z.Eerw., dat hij een bladzijde wil behandelen uit de wereldliteratuur en een bladzijde uit de ene algemene Christelijke Kerk.

Ibsen tekent ons in zijn boek over Peer Gynt een verwend kind, zodat hij moet uitroepen: Is er nog geluk met zo'n varken van een zoon? Zijn moeder had hem opgevoed als een fantast. Van haar Peer wil zij geen kwaad horen. Als hij meer drinkt dan goed voor hem is, roept zij uit: dat beroerde drinken, daar komt al dat ongelukkige vandaan.

Als hij tot zichzelf komt, ziet hij in zijn eigen bed zijn stervende moeder liggen. Hij speelt met zijn vader. Zijn moeder wil weg, maar hij zegt: onder het stroo moet je blijven. In het sprookjesslot, daar geeft de koning een feest. De zoon waagt het om bij de harde doodstrijd bedwelmende sprookjes te lezen.

Is het niet erg, dat een mens zó verblind wordt in het uur van het scheiden? Spreker vraagt: hoe handelen wij aan het sterfbed der onzen? De ware liefde eist, dat we oprecht zijn.

Hij wijst op Monica, de moeder van Augustinus, die aanhoudend voor haar zoon bad. Monica weent over haar slecht oppassende zoon. Vele jaren verliepen, voordat Augustinus tot bekering kwam. Zo doet de Heere, als Hij een belofte geeft. Zij had een pleitgrond. Gedenk aan het woord, gesproken tot Uw maagd. De weeklacht wordt veranderd in een blijde rei. Zij kon Gods weg niet bezien. Zij zal haar wens verkrijgen. Op 33-jarige leeftijd bekeert Augustinus zich. Zij prees God, die machtig is te doen boven beê en denken. Voor haar sterven vraagt hij haar, waar zijn moeder wil, dat men haar ter ruste zal leggen. Hier in Ostia, want niets is ver van God, antwoordt zij. Augustinus overdenkt haar overvloedig dankbaar, over Gods gave gelegd in haar.

Wij, predikanten, wij in 't algemeen worden zo dikwijls geleid aan het sterfbed. In ons woedt dan een felle strijd, dat we aan het sterfbed de waarheid moeten zeggen. Hoe uitnemend is 't, als Gods bevrijdende Waarheid ons dan voorlicht. We vragen ons wel eens af: Ben je als predikant ook niet een spreekbuis van Satan? Evenals Peer Gynt, bedekt en met bijbelteksten, die de zieke voeren naar eehl denkbeeldig sprookjesslot, een gewaande hemel. Welzalig hij, die in 't geloof beaamt: De lieflijkheid van 't zahg hemelleven, zal eeuwiglijk Uw rechterhand mij geven. Wat we nodig hebben is een oprecht geloof. Want er zijn twee uitersten: Illusie—Geloof.

Er wordt nog even met Z.Eerw. van gedachten gewisseld.

Bij de rondvraag werd gevraagd of de leden van Kralingseveer genegen zijn de lezing van ds. Slok in Kralingen bij te wonen, op D.v. 11 Jan. 1951 in de Paulus Potterstraat. Indien de afd. Kralingseveer dit op prijs stelt, wil zij zich dan met mij in verbinding stellen?

Hierna sluit ds. Abma met gebed.

E. Visser, secretaris.
Schiedamseweg 153 d, Rotterdam (C.)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen