De Puritein van de Hertenpolder

Dingen, die je op de dorpen en ten plattelande nooit zoudt kunnen dromen, gebeuren daar. Naast de weelde der rijken, de diepste ellende der armen en ongelukkigen. Om het wereldbeeld te kennen van alle zijden, is het nodig ook de wereldstad te bezoeken.

Ik ging 's avonds wel eens bepakt en bezakt met olienootjes en koekjes zulk een arme buurt in. Maar welk een stroom van klachten, verhalen en noden ik dan door moest, is onbeschrijfelijk. Naast enkele aardige momenten, was het toch meest een arme wereld vol van rampzalige omstandigheden.

Ik had voor die avonden een oude overall, want behoorlijk gekleed kon je bij die mensen niet verschijnen.

En toch heb ik soms verrassende ontmoetingen beleefd. Had ik op het ene moment een tijdlang in een gezin verkeerd, waar de ellende mij van alle kanten aangrijnsde en ik niet één kind ontdekte, of het was totaal bedorven, één huis verder woonde een huisvader met vrouw en kinderen om zich heen, die een heerlijk contrast vormde met z'n buurman, die nooit thuis was. Aangenaam verkeerde ik daar dan en was waarlijk opgelucht, zodat ik meestal maar terstond weer naar mijn pension terug keerde.......

— Zo zo, 't liekt me bizonder interessant. Mer wat een arme wereld als Christus géén heerschappij voert in de harten, Paul.

— Ja, Veldstroo, Christus is de lichtende figuur in deze wereld. Ik heb gelezen in de Evangeliën, dat Hij het land doorging, goed doende. Hij handelde met niemand willekeurig. Hij ging de arme niet voorbij om bij de rijken te verkeren. Als de schare de blinde het zwijgen oplegt, dringt Hij door al dat boze egoïsme heen en opent z'n ogen, zodat hij het licht aanschouwt.....

Ik heb ook egoïsme gezien, Veldstroo.

— Ik ôk, meneer ! Daor vloeit alle naorigheid uut vurt.

Dan staan ze op.

Paul Austerlitz heeft het vertrouwen van Janus. Hij zou hem een geschiedenis kunnen vertellen, maar nu is het tijd om verder te gaan.

Paul keert zijn kano om en duwt hem in het water.

— Noe, in dat witte huus woon ik; kom u nog us een bakje koffie drinke?

— Ja, dat hoop ik te doen. Vaarwel!

— Atjuus, meneer!

Janus heeft met spanning geluisterd. Nu voelt hij dat hij koud geworden is. Intussen steekt de wind nog meer op uit het Westen. Enkele meeuwen cirkelen door de lucht.

(Wordt vervolgd).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen