Van heinde en ver
Russische kerkvorsten mogen reizen!
In tegenstelling met andere instellingen in Sovjet-Rusland, heeft de Russische Orthodoxe Kerk het vreemde voorrecht gekregen om haar secretarissen en hoge functionarissen naar het buitenland te kunnen zenden. Reeds in 1946 maakten kerkelijke leiders tal van buitenlandse reizen.
Maar patriach Alexis, hoofd van de Russisch Orthodoxe Kerk, wordt dan ook door de leidende politieke figuren als een uitstekend propagandist voor het communisme beschouwd. Hij werd naar verschillende Oost-Europese landen gestuurd om er de wedergeboorte van de Russische Kerk aan te kondigen. Zijn voornaamste doel was om rondom zijn troon nieuwe getrouwen te verzamelen voor het Stalinistisch regiem.
In Egypte werd hij met onderscheiding ontvangen en de receptie, die Alexis daar arrangeerde, droeg een min of meer pompeus karakter. Een soortgelijke ontvangst gewerd hem in 1946 in Abessinië. Onmiddellijk na dit bezoek werd de Russische vertegenwoordiger in Addis Abeba tot ambassadeur verheven. Nicolas, de metropoliet van de Ukraine, blijft niet achter. De helft van de emigranten-gemeenten in Parijs en Londen heeft hij achter zich weten te krijgen (de andere helft dezer gemeenten heeft zich onder de patriarch van Konstantinopel gesteld).
Het Kremlin heeft niet nagelaten de Kerk in te schakelen bij haar z.g.n. vredesactie. Nicolas staat onder de lijst met namen van het Sovjet-Russische Comité van de „Partisanen voor de vrede". De clerus heeft zonder aarzeling het vredes-appèl van Moskou ondersteund en op 15 Juli j.l. ondertekenden alle priesters van de Orthodoxe Kerk in Rusland een verklaring ten gunste van de vrede. De eerste handtekening was van patriarch Alexis.
De Bijbel in Griekenland
In Griekenland heeft de Orthodoxe Kerk haar oude tegenstand tegen de Bijbel in het moderne Grieks opgegeven, en in verband met de nieuwe opwekkingsbeweging in de Orthodoxe Kerk wordt algemeen door de Grieken de Bijbel gelezen. De Griekse regering bestelde verleden jaar bij het Bijbelgenootschap 173.500 Bijbels, die bestemd waren voor het leger, in overeenstemming met de wens der regering, dat iedere Griekse soldaat zijn eigen Bijbel zou hebben. Over het gehele land is men begonnen met Bijbelcursussen te organiseren, die honderdduizenden deelnemers trekken.
Grote vraag naar Bijbels
Het Brits- en Buitenlands Bijbelgenootschap schrijft in zijn laatste jaarverslag o.a. het volgende :
Met Roemenië en Bulgarije heeft het Bijbelgenootschap generlei contact. De voorraden, die in deze landen aanwezig waren, zijn ongetwijfeld uitverkocht, maar het is onmogelijk voor Londen om nieuwe hoeveelheden te zenden. Men weet zelfs niet, of de vertegenwoordigers van het Brits Genootschap zich nog in vrijheid bevinden, dan wel niet.
In Hongarije en Tsjechoslowakije hebben, de Protestantse Kerken de Bijbelgenootschappen moeten veranderen op grond van de algemene gelijkschakeling en de staatscontrole op alle religieuse organisaties. Zij hebben de verbinding met Londen moeten verbreken. Maar het is toch nog steeds mogelijk om Bijbels naar deze landen te zenden.
Het Tsjechoslowaakse Bijbelgenootschap kan ook nog Bijbels naar Polen zenden. Het drukken der Bijbels is nu door de Bijbelgenootschappen van deze twee landen overgenomen. Ook dit is weer een verbreking van de banden met het Westen. Het Genootschap te Londen heeft alle cliché's voor het drukken opgezonden en het heeft de nationale Bijbelgenootschappen kunnen helpen met de inkoop van het benodigde papier. In Tsjechoslowakije werden het laatste jaar 90.000 meer Bijbels verspreid dan ooit tevoren.
In Polen werden er 175.000 verspreid; meer dan in enig ander land van Europa. Dertig procent daarvan werd door het Bijbelgenootschap verkocht. De andere door particuliere personen.
In de Russische zône van Duitsland is alle import van gedrukte geschriften uit 't Westen verboden. Dit verbod geldt ook de Bijbel. Toch kreeg het Bijbelgenootschap verleden jaar toestemming om een bijzondere oplage van 55.000 Bijbels in de Russische zône te drukken en te verspreiden. Het waren de eerste Bijbels, die in Oost-Duitsland gedrukt werden na 15 jaar. Het papier werd geleverd door Zweden en de cliché's werden gezonden door het Genootschap te Londen.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 16 november 1950
De Waarheidsvriend | 8 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 16 november 1950
De Waarheidsvriend | 8 Pagina's