Mutaties in de predikantenwereld

Het heeft ons verheugd, dat ds. Poot het beroep naar Delft en dat ds. Kleermaker het beroep naar Leiden heeft aangenomen. Zeker, 't is jammer voor Barneveld en Genemuiden, maar toch is de nood der prediking in de grote steden zó groot, dat we ons toch in die veranderingen mogen verblijden.

Verblijdend is ook het feit, dat de kerkeraden van Delft en Leiden het goed hebben ingezien, dat de gereformeerde groep in deze steden niet meer aan de kerk kan worden gebonden door het beroepen van een predikant, die misschien wel de naam van Gereformeerde Bonder heeft, maar het sinds lang niet meer is of slechts met enkele draden aan die Geref. Bond vastzit.

Verblijdend is dit stellig, omdat anders de afbrokkeling naar de Chr. Geref. Kerk en Geref. Gemeente en Oud-Gereformeerde groepen gestadig voortgaat.

Voor Genemuiden is de slag het ergste. In Barneveld blijven nog twee predikanten over. Met behulp van de ring kan nog ruimschoots in de dienst des Woords worden voorzien. Let wèl, ik misgun aan Barneveld niet een derde predikant. Ik heb die steeds ook aan Harderwijk gegund. Toch vraag ik mij af of het wenselijk is, dat sommige gemeenten drie predikanten zullen hebben in een tijd, waarin een schreeuwend tekort is aan dienaren des Woords.

In een gemeente als Putten is dit stellig nodig, gezien de grote afstanden en het feit, dat elke predikant, als er drie zijn, toch nog ± 3000 mensen heeft te bearbeiden.

Let wel, ik zeg niet dat het wenselijk is dat een dominé meer dan drie duizend menschen moet bearbeiden. Ik acht het wenselijk, dat er minstens twee voor zouden gevonden worden. Zelf weet ik ook van de moeilijkheden. Ik sta ook alleen in een gemeente van 3500 Hervormde zielen. Maar dat kan nu eenmaal niet anders. Er zijn te weinig predikanten en men staat voor financiële moeilijkheden.

Het is daarom te hopen, dat God het hart moge neigen van die predikanten, die een beroep ontvangen naar die gemeenten, waar men steeds vergeefs heeft beroepen.

Ik ontving een schrijven uit Rijssen met de ernstige vraag : Waar moeten we heen, ds. Timmer, zeg het ons eens! We hebben een gemeente van 7500 zielen en we hebben maar één dienaar des Woords, n.l. ds. Brasser.

Ik denk aan de gemeente Gouderak, waar men in de loop van enkele jaren al 26 beroepen heeft uitgebracht en nog steeds herderloos is.

Is het wonder, dat sommige kerkeraden moedeloos worden?

Eén ding verheugt ons, dat men er niet aan denkt het roer om te gooien. Dan er maar liever om verlegen, dan er mee verlegen, hoort men telkens spreekwoordelijk zeggen.

Maar ik houd op, omdat ik niet het gevaar wil lopen om gehouden te worden voor eens soort superintendent, die de zaken van het beroepingswerk wenst te regelen.

Ik weet het, dat de Heere regeert, maar ik acht mij toch geroepen om de nood van vele gemeenten nog eens naar voren te brengen en wens het ook uit te spreken, dat er bij het aannemen van een beroep wel met het grote tekort mag worden gerekend.

TIMMER.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen