Waardering voor onze 2e voorzitter

Een merkwaardige figuur in onze Christelijke en, laten wij het gerust uitbreiden, in onze nationale samenleving, werd op 9 November 85 jaar. Het is generaal L. F. Duymaer van Twist.

Toen ik, enige tientallen jaren geleden, voor het eerst kennis met hem maakte, dacht ik bij me zelf: Wat een wonderlijke man! Ik hoorde een paar korte uitroepen. Daarna een vrij onverstaanbaar gebrom, gevolgd door enige critische opmerkingen. Het duurde enige tijd eer ik aan z'n enigszins zonderlinge wijze van optreden gewoon was.

Maar toen mij het voorrecht te beurt viel deze man door een langjarige omgang goed te leren kennen, ben ik steeds meer van hem gaan houden. Ik kwam allengs tot de overtuiging, dat men op hem bouwen kon, dat men nooit bedrogen met hem zou uitkomen.

Hij is een wijs man, die zelfkennis heeft. Er zijn bepaalde terreinen, waarop hij zich beweegt, waar hij een rol van betekenis speelt. Dat zijn terreinen, die hij kent. Op terreinen, die hij niet kent, komt hij niet dan noodgedwongen.

Hij werkte krachtig in de organisatie van Chr. militairen. Hij was altijd een man van invloed in de Gereformeerde Bond. Hij was onvermoeid als strijder voor de belangen der schippers en vissers. Twintig jaar lang was hij de grote man, de bezielde en bezielende leider in de Bijz. Vrijwillige Landstorm. Daarvoor was ('k heb het van nabij kunnen waarnemen), grote tact, geduld en wijsheid nodig. Ik herinner mij nog, dat de bekende Mr. Loder (deze was toen de tachtig al gepasseerd) tegen me zeide : Ik voel me veilig achter de 90.000 landstormers van Duymaer. Zo waren er nog enige belangen, waarvoor hij geregeld pal stond.

Daarbij was hij van 1901 af gedurende niet minder dan 45 jaren lid van de Tweede Kamer, en ook vele jaren lid van de Haagse gemeenteraad.

In die colleges was zijn positie uniek. Het ging zijn medeleden net als mijzelf: hoe langer zij hem kenden, hoe meer hij steeg in hun sympathie. Het eigene, het karakteristieke trekt altijd aan. Duymaer van Twist kon interrumperen als geen ander. Soms was zelfs een olijk interrumperend kuchje van hem voldoende de hele Kamer in de lach te laten schieten. En dat dit zo was, kwam door zijn politieke flair. Hij kende de Kamer en haar leden door en door. Hij had ze allemaal gewogen. Zo was het ook in de Gemeenteraad. Wat ook op de duur respect afdwong was zijn uit een eerlijke overtuiging geboren vasthoudendheid. Hij liet niet gauw iets los. Als een zaak hem ter harte ging en hij meende, dat ze viel binnen het raam van zijn competentie, dan streed hij er voor tot het bittere einde toe. Het liet hem volkomen koud, als men in de Haagse Raad of in de Kamer hem trachtte te bespotten, omdat hij voor de tiende of twaalfde keer op kwam voor de handhaving van de Zondagswet, voor een leerstoel in de homoeopathie aan een onzer universiteiten, of voor de opheffing en vermindering van bruggelden ten behoeve van de schippers. Hij ging dóór. Stoorde zich aan geen kabaal. Deed, wat hij zijn plicht achtte. Juist door zijn vasthoudendheid had hij op de duur vaak succes. Tegen veel werk zag hij nooit op. Zelfs nu nog gebeurt het, dat hij niet voor twee uur in de nacht zijn bed opzoekt. Hij voerde een formidabele correspondentie met allerlei mensen. Vooral voor militairen, die zijn hulp inriepen, deed hij — indien hij overtuigd was van hun goed recht — alles wat in zijn vermogen was om hen te helpen. Op het Departement van Oorlog weet men, dat Duymaer nooit een zaak verdedigt, die hij niet in gemoede acht juist te zijn. Daarom was zijn invloed zo groot.

Met hart en ziel is deze man antirevolutionair. In de politiek (niet op kerkelijk gebied) was dr. Kuyper, zo lang deze leefde, zijn man. Met hem had hij ook veel persoonlijk contact. Hij woonde destijds slechts een paar huizen van hem verwijderd in de Kanaalstraat (nu dr. Kuyperstraat). Onder Colijn en Schouten bleef hij uit volle overtuiging de A.R. Partij trouw. Na een langdurige dienst als penningmeester, is hij sinds 1946 erelid van het Centraal Comité.

Ten slotte: Wat hem bij al zijn werkzaamheden de lust, de opgewektheid en de kracht gaf, die hij nodig had — en die hij nu dubbel nodig heeft, nu hij sinds een paar jaar door de dood van zijn meelevende echtgenote alleen is achtergebleven — dat was en is zijn op Gods Woord gegronde levensbeschouwing.

Deze man — die ik onder de meest uiteenlopende omstandigheden heb mogen gadeslaan — deze stoere man is een waarlijk vroom Christen. Hij leeft nauw bij zijn God en verloochent zijn beginsel nooit. Daarom voelt hij zich innig met Gods volk verbonden. Voor dat volk, onverschillig of het kerkelijk Hervormd, Gereformeerd of Luthers is, heeft hij alles over. Hij is een kerkelijk man, lid van de Ned. Hervormde Kerk, waarin hij naar de mate van zijn krachten voor de doorwerking der Gereformeerde beginselen gewerkt en gebeden heeft. Maar alle kerkisme is hem vreemd.

Zijn invloed is niet gering geweest. Als hij a.s. Donderdag zijn 85ste verjaardag mag vieren, kan hij door Gods genade op een in vele opzichten rijk gezegend leven terugzien. Ik ben er van overtuigd, dat duizenden in den lande zich er in verheugen, dat deze krachtige en actieve figuur nog altijd op zijn hoge leeftijd in onze slagorde meestrijdt. Op 26 October had ik het voorrecht met hem de Deputatenvergadering te bezoeken en naast hem te zitten aan de maaltijd, die 's avonds aan dr. Schouten werd aangeboden. Wat een belangstelling in de dingen van de dag! Welk een vitaliteit!

De Heere zij met hem !

„En het zal geschieden, ten tijde des avonds, dat het licht zal wezen".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen