Een domine vertelt

Onwillekeurig denk ik terug aan mijn eerste wandeling door de Gemeente. Later bemerkt men pas, welk een gebeurtenis dat was. De domine, de dokter en de meester zijn in het stille plaatsje de hoofdpersonen.

Vooral van de domine worden de gangen bespied. Men hoort en ziet het, wanneer de huisdeur of het hek opengaat.

Het schijnt een zaak van het hoogste belang te zijn, waar hij heengaat.

Hij is immers een stukje eigendom van elk gemeentelid en gaat hij er bij de mensen in, dan kan men zo echt genoegelijk spreken van: „onze domine!" Dat moet hij zich nu eenmaal laten welgevallen.

De arme man moet echter niet menen, dat hij ongemerkt wel eens een klein reisje maken kan. Geen „achterweggetje", dat zijn gangen bedekt.

Het is alsof de wind des daags het op vleugelen verbreidt: „Domine is zó en zó laat op de trein gegaan in de richting van............"

Denk u dus in, wat een eerste wandeling door het dorp betekent. De mensen hebben het al gevoeld, dat hij er aankwam.

Nu geen wegkruipen achter de gordijntjes meer. Integendeel: vlug wordt dat raamartikel een tikje op zij geschoven. Nu wil men zien en gezien worden. Het oog wil ook wat hebben.

Men wil groeten en gegroet worden. Een glimlach geven en er een terug ontvangen.

„Domine, denk er om: nu niet zo recht voor u uitkijken of de ogen naar de grond. Naar rechts en links de blik geslagen !"

„Wees vriendelijk!" is thans het wachtwoord.

Want komt gij niet door dit examen heen, dan zult gij het spoedig horen : „domine is niet zo vriendelijk als zijn voorganger. Die zag iedereen op straat, tot de kinderen toe; kende de mensen bij hun voornamen, maar u schijnt veel in gedachten te lopen".

De gemeenteleden zijn bezig, ons soms een vriendelijkheidslesje te geven. Zij zijn heus niet zo veeleisend; dat is waar. Vooral, wanneer een royale armzwaai hun reeds bekoort.

Het is zeker een gave Gods apart, wanneer de prettige, gemakkelijke omgang met anderen iemand aangeboren is.

Wij moeten dan ook nooit trachten, gaven, die een ander ontving, na te bootsen; want dan zou het een walgelijke vertoning worden.

Berekende vriendelijkheid is immers geen vriendelijkheid, maar doet denken aan een bepaald soort kruidenier, die zijn klanten groet.

Ieder geve zich, zoals hij is, door liefde gedrongen.

Wees vriendelijk van hart en toon dat in bereidvaardigheid tot helpen. In geduld, om iemand aan te horen en te trachten hem zo goed mogelijk te verstaan.

Wees niet alleen vriendelijk, wanneer gij goed ontvangen wordt, maar begin zelf met vriendelijk te zijn.

Word niet spoedig boos, wanneer het niet gaat, zoals gij gewenst hadt. De zee der vriendelijkheid heeft oppervlakte, maar nog veel meer diepte.

Dominees, die aan de voet van Christus' kruis lagen, zijn zeker vriendelijke mensen. Want in de Zoon hebben zij Gods vriendelijk Aangezicht ontmoet. En dat Aangezicht straalt af.

Ik verzeker het u.

K.

(Wordt vervolgd).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen