Van heinde en ver

Enige tijd geleden schreven we in deze rubriek onder het opschrift „rooms" een stukje, waarin een en ander gezegd werd over een spel, dat in Italië ter gelegenheid van het Heilige Jaar in omloop gebracht was. Het lijkt, zo deelden we mee, wel wat op het vanouds bekende ganzenbord. Men moet, zoals ook bij dat spel het geval is, van hokje tot hokje zien te komen, totdat men op nummer 50 belandt, waar een afbeelding van de paus te kennen geeft, dat men de pelgrimstocht naar Rome, spelenderwijs dan, met goed gevolg heeft afgelegd.

Nu ging het er ons niet om de aandacht te vestigen op dit spelletje als zodanig. Als men meent aan het Heilige Jaar meerder luister bij te kunnen zetten door een dergelijk smakeloos geval, moet men dat zelf weten. Alleen begrijpen we niet, hoe men kan denken, dat zoiets nog zou kunnen bijdragen tot de toekeer van dwalenden en dolenden tot de kerk van Rome. Want het schijnt toch, dat zulks ook van de viering van dit Heilig Jaar werd verwacht.

Waar het ons wel om ging, is het feit, dat op nummer 49 van het betreffende spel een onguur persoon staat uitgebeeld, waaronder alleen maar de, naar rooms inzicht, afdoende typering: „Protestant". Het schijnt, zo schreven we verder, dat de ontmoeting en de omgang met deze „Protes­tant" zo verschrikkelijk is, dat het iedere speler zonder nadere uitleg duidelijk is, waarom hij in het gezicht van de overwinning toch nog terug zal moeten naar hokje no. 5, dat met onderschrift „Godsdienstonderwijs",

Daarom ging het ons en daarom eindigde het stukje ook met de opmerking, dat Rome een Protestant dus dubbel zo gevaarlijk acht als de zo vurig bestreden communist, hoezeer Rome dan ook begeert de protestanten naast zich te zien in één front tegen het wereldcommunisme. Want in hetzelfde spel krijgt de speler, die ongelukkigerwijs op 31 komt, slechts deze straf, dat hij naar hokje 10 terug moet, omdat hij, zoals het onder hokje bij 31 heet, „de verkeerde kranten", d.w.z. de communistische bladen gelezen heeft. Vandaar ook de waarschuwing, dat de Protestanten, die wel wat voelen voor zulk een eenheidsfront, wel moeten toezien, wat zij doen. Men kon wel eens van de regen in de drup komen!

Nu ontving de redactie van ons blad naar aanleiding van het bovenbedoelde stukje enkele brieven, welke van instemming met het geschrevene getuigden. Onder de reacties bevond zich echter ook een brief van iemand, die zelf tot de R.K. Kerk behoort. Daarin werden nadere gegevens verzocht, omdat de briefschrijver de quaestie wilde onderzoeken. Mocht de geestelijkheid — zo het schrijven —, schuld treffen, dan zou de briefschrijver niet nalaten scherp te protesteren bij de hogere geestelijkheid. Zou echter blijken, dat de geestelijkheid vrij uitging, dan zouden wij onze lezers niet in de waan mogen laten, dat de R.K. Kerk deze krenkende uitgave had verzorgd.

Het bleek niet nodig te zijn, dat we de briefschrijver verzekerden, dat schrijver dezes zelf een fotografische afdruk van genoemd spel onder ogen heeft gehad en dat de uitgave het werk is van de Jezuïet, Sergio de Gioia, want een volgende brief aan de redactie meldde, dat aan de schrijver na informatie inderdaad was gebleken, dat door de handel in Italië talloze smakeloosheden op de markt waren gebracht. Evenwel werd op verzoek van het centrale comité door de regering tegen de ergste uitwassen opgetreden. Dit gebeurde ook met het „ganzenbord", dat op last van de regering werd ingetrokken.

Ons bericht was — zo besluit de briefschrijver — destijds dus onvolledig en, wil ons blad zijn naam eer aandoen, dan zou een rectificatie onzerzijds niet misplaatst zijn wegens de verkeerde indruk, die het bij onze lezers heeft gewekt.

Graag geven we aan de inzender van deze beide brieven zogezegd het volle pond, maar daarmee is nog niet gezegd, dat we aan een rectificatie toe zijn. Men kan met zeker genoegen constateren, dat de Italiaanse regering tegen dergelijke (alleen maar de ergste? ) uitwassen optreedt. Maar, zegt dat nu zoveel? Regeringen, die met minderheden en vooral hun oppositie rekenen moeten, zijn wel eens meer een weinig toegeeflijker en meer tegemoetkomend, dan de kerk. En wat zegt dat dan ten aanzien van de R.K. Kerk zelf? Het kan zijn, dat het genoemde centrale comité iets met die kerk te maken heeft. Dat weten we niet en het wordt uit de brief ook niet duidelijk. Daarom moet men haast wel tot de conclusie komen, dat landen met een roomse meerderheid niet door hun regering, maar door de R.K. Kerk geregeerd wonden. Want hoe kan men anders de kerk van een blaam, op haar geworpen door de Jezuït Sergio de Gioia, zuiveren, door zich te beroepen op een besluit van de Italiaanse regering?

Maar genoeg daarover.

We menen, dat de schrijver van de brieven de bedoeling van het stukje niet heeft verstaan, hoezeer we het ook in hem respecteren, dat hij niet alleen ons, maar als het nodig mocht zijn ook zijn eigen hogere geestelijkheid tot de orde begeert te roepen. Hij meent, dat we het spel gesignaleerd hebben, omdat het „krenkend" en „beledigend" voor ons zou zijn. Wat dat betreft, kunnen we de briefschrijver wel gerust stellen. Wij hebben het niet zo krenkend en beledigend gevonden. In een land, waar brandstapels gerookt hebben, wordt men niet zo pijnlijk aangedaan, als men een protestant als een soort boef ziet uitgetekend. We zouden het spelletje van Sergio de Gioia alleen maar belachelijk gevonden hebben en niet de moeite van het vermelden waard, als het niet zo.... eerlijk was. Eerlijker, vergeef het me, dan vele andere rooms-katholieken, die de protestanten niet graag zouden beledigen of krenken, eerlijker dan de Italiaanse regering, die andersdenkenden niet teveel wil prikkelen en vooral als een goede regering op de deviezen past, door de toeristen niet al teveel op hun protestantse tenen te laten trappen. Want zó denkt Rome over de Protestanten, omdat Rome de Reformatie niet ziet als een nieuwe van God geschonken onderwerping aan 't gezag van 't Woord Gods en de Hervorming alleen maar kan waarderen als de verachting en verwerping van het verheven gezag der kerk, die in de naam van God het mensdom bestuurt. Alle spanningen van onze tijd, de politieke verwarring zowel als de zedelijke ontwrichting, alle revolutionnerende bewegingen, tot die van het nihilistische wereldcommunisme toe, hangen voor rooms besef oorzakelijk samen met de Reformatie, die daad van ongehoorzaamheid aan het goddelijk gezag van de kerk. Dat is de revolutie, waaruit tenslotte heel de wereld-chaos geboren is. En daarom heeft Sergio, van zijn standpunt gezien, gelijk. Wie op 31 een communistische krant inziet, zal naar 10 terug moeten. Maar wie op 49 ook maar een protestant in de ogen ziet en van hem iets leert van de gehoorzaamheid aan het Woord, dat vrijmaakt in der eeuwigheid, die zal terug moeten naar 5, om door het godsdienstonderwijs opnieuw gekneveld te worden aan leringen, die geboden van mensen zijn.

Sergio de Gioia is goed rooms en zijn spelletje is open en eerlijk. Onze briefschrijver behoeft zich niet te verontrusten over de vraag, of het soms krenkend en beledigend voor ons is. We zullen er niet boos om worden. Evenmin als we ons boos maken op de Neue Zürcher Zeitung, die enkele weken geleden schreef, dat de Katholieke Actie in de nieuwe heilige, Maria Goretti, een bijzondere patrones ziet, omdat zij zal blijken te zijn een medehelpster in de strijd tegen het drievoudige gevaar van onzedelijkheid, bekeringsactie en communistische verleiding der PROTESTANTEN!!!

Maar waar men zich bij wijze van spreken wel eens boos om zou maken, is het feit, dat zovele protestanten menen, dat we best met Rome in dat wereldfront tegen het communisme zouden kunnen treden.

Om voor die misvatting te waarschuwen, hebben we het spelletje van Sergio de Gioia gesignaleerd. Ik vrees, dat ik de briefschrijver met dit antwoord niet bepaald heb voldaan, maar ik hoop toch, dat met hem vele Protestanten mij beter hebben begrepen.

Z.
H.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen