De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

Geef een teken!

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Geef een teken!

10 minuten leestijd

En de Farizeën en Sadduceën tot Hem gekomen zijnde, en Hem verzoekende, begeerden van Hem, dat Hij hun een teken uit de hemel zou tonen. Matth. l6 : 1

Hoe moeilijk is het, te geloven ! Want geloven is God voor waarachtig houden. En wanneer wij God voor waarachtig houden en dus onvoorwaardelijk buigen onder Zijn Woord, dan betekent dit een val ! Een vallen van de troon van eigengerechtigheid en waanwijsheid. Dan wordt de mens zondaar voor God !
   Dit is alleen mogelijk door de wederbarende kracht des Heiligen Geestes. Zo wordt het geloof geboren en gaat het geestesoog open voor de verlossende genade in Jezus Christus.
   Daar de mens van nature deze weg niet wil gaan, eist hij, alvorens te geloven, een teken ! Hij zegt, wanneer ik een bewijs, een duidelijk bewijs van de hemel zou ontvangen, een teken dat God bestaat en Zijn Woord de waarheid is, dan zou ik geloven !
   Daarom is het eisen van een teken altijd openbaring van ongeloof. Het ontvluchten van God, die eist dat wij Hem geloven zullen op Zijn Woord. Men beseft niet, dat het ongelovig hart nooit het teken aanvaardt, omdat het teken getoetst wordt aan eigen maatstaf ! En eigen maatstaf is de maatstaf van de mens, verblind door zonde, voor wie het goddelijk teken dwaas en ongerijmd is.
   Ten tijde van Jezus' omwandeling op aarde werden Zijn goddelijke tekenen verklaard als gedaan in de kracht van Beëlzebul. En in onze tijd, nu de mens zelfs niet meer gelooft in het bestaan van de duivel, zoekt men liever de verklaring in occulte krachten of natuurverschijnselen. Daarom, vroeger en nu, het goddelijk teken neemt het ongeloof niet weg, omdat de mens niet zien wil, niet geloven wil, omdat het teken niet in overeenstemming is met het beeld, dat de afgodische mens zich van God maakt.
   Zo verstaan wij het antwoord van Jezus, gegeven aan de Parizeen en Sadduceën, die van Jezus een teken eisen. Let er op, zij komen niet met heilbegeerte ! Zij vragen niet een teken, opdat hun wankel geloof zou worden versterkt! Het is dus niet, dat zij gaarne zouden willen geloven en tot versterking van dat kleingeloof zo gaarne een zichtbaar teken van de hemel ontvangen, opdat zij Hem, als de Verlosser der wereld, zouden te voet vallen ! Neen, zij komen met haat in hun hart!
   Het staat reeds tevoren bij hen vast, dat Jezus niet de Messias is !
Opmerkelijk is het ook, dat de Parizeen en Sadduceën, die anders vijandelijk tegenover elkander stonden, nu broederlijk verenigd zijn tot één en hetzelfde doel, n.l. Jezus te verzoeken !
   Verzoeken wil zeggen, een valstrik leggen. Er is dus iets duivels in hun opzet ! Zij hopen met hun spitsvondige redeneringen Jezus verachtelijk te maken voor het volk, en Hem als een bedrieger ten toon te stellen. Hier toont zich de mens, ook de in zichzelf vrome mens, in v/are gedaante. Het bedenken des vleses is vijandschap tegen God !
   De tekenen, door God gegeven de eeuwen door, hebben de mensen niet gebracht tot geloof! Zo was de ark van Noach een teken voor de eerste wereld tot bevestiging van Noach's prediking, maar niemand heeft zich bekeerd. De zondvloed daarna was het teken van Gods wrekende gerechtigheid, en de ark op de woedende wateren was niet minder het teken van Gods trouwverbond, en wii zouden verwachten, dat de nieuwe mensheid in gehoorzaamheid des geloofs God zou vrezen, maar de toren van Babel bewees de onbekeerlijkheid van de gevallen mens ! Hij verkiest de afgoden boven de levende God.
   Heel de geschiedenis van Israël is vol van de tekenen Gods.
De wondervolle uittocht uit Egypte, de wetgeving op de Sinaï, het nederdalen van het manna uit de hemel, het vallen van Jericho's muren, het nederdalen van vuur op het altaar, en de menigvuldige verlossing uit de hand der vijanden. Ja, al de profeien waren levende getuigen en tekenen temidden van het volk, totdat God het grote teken geeft van Zijn reddende genade, in de zending van Zijn eigen Zoon ; maar Israël heeft niet geloofd ! Golgotha is het punt,
   Waar al de vijandschap der wereld samenvloeit tot een kokende zee van haat, en zich hoog verheft om de Christus, Gods te verderven. Golgotha openbaart, wat in de mens is !
Het hart van de mens is aangestoken door het vuur der hel! Zowel de in zich zelf vrome, eigengerechtige mens, als de wijze en edele der wereld, met de massa van het volk, is één, wanneer het gaat om de verwerping van de Christus Gods.
   Golgotha openbaart, in welke afgrond de mens der zonde, door de inblazing van Satan en het leven, en dreigt te storten. Hij verwerpt het licht staat aan de zijde van de vorst der leugen.
  
De Farizeën en Sadduceën, die van Jezus een teken vroegen, hebben in hun hoogmoed gemeend te strijden voor God maar het was de God van hun inbeelding. Zij meenden geestelijke leidslieden te zijn, maar hoe heeft Jezus hen afgestraft !
De tekenen, die God in de natuur geeft, wisten zij wel te onderscheiden. De helrode kleur aan de avondhemel voorspelde hen een schone dag, maar het donker purper aan de Oosterkimme in de morgenstond, het opkomend onweder. Maar moesten zij, de geestelijke leidslieden des volks, die de wet en de profeten kenden, dus de tekenen van Zijn komst niet onderscheiden ? Ja, moesten zij Hem zelf niet herkennen als: de vervulling van het goddelijk Woord ? Waren zij dan niet blind, stekeblind ?
Geveinsden noemt hen Jezus. Hun gehuichelde vroomheid is niet anders dan bedekte vijandschap en ongeloof. Jezus werpt hen op één hoop met gans dit boze en overspelige geslachti dat wel tekenen vraagt, maar door innerlijke verharding en geestelijke ontucht de tekenen der tijden niet verstaat.

Dit is wel een vernietigend oordeel, dat wij allen behoren tot een boos en overspelig geslacht ! Wij zien het rondom ons, hoe de mens honend uitroept : ,,Waar is God ? " Geef ons een teken, en wij zullen geloven !
Gij, lezer, behoort wellicht niet tot de openbare vijanden, de goddelozen, die met God en godsdienst spotten ! Maar hebben wij de tekenen der tijden reeds verstaan ? Want ook wij dragen van nature zulk een afkerig, ongelovig hart in ons om ! Wij menen wellicht zeer: godsdienstig te zijn en durven zelfs als geestelijke keurmeesters te oordelen naar de maatstaf ener goed' sluitende gereformeerde theologie !
  Maar het zou toch wel eens mogelijk kunnen zijn, dat wij toch het teken, door God gegeven, n.l. het teken van het kruis, niet verstaan door ongeloof ! Het is opmerkelijk, dat velen niet genoeg hebben aan Gods openbaring in Zijn Woord, maar het eigenlijk zoeken in een bijzondere openbaring, welke boven of buiten het Woord gaat! Dromen en gezichten, wondere stemmen en ontmoetingen, zijn dikwijls de tekenen waarop wij wachten ! Eerst dan zal het mogelijk zijn te geloven ! Het teken, door God in Zijn Woord en sacrament gegeven, wordt niet genoeg geacht!
Och, wij behoren tot een boos en overspelig geslacht !
Ook wij, die ons gereformeerd noemen, moeten ge-reformeerd worden door de Heilige Geest. Dan eerst verstaan wij het teken Gods, ii.l, de openbaring van Gods gerechtigheid en liefde in Jezus Christus.. Dan vallen wij als zondaar neer voor de troon der genade, om alleen te rusten in het volbrachte werk van deze Middelaar en Zaligmaker:
Alleen door de Heilige Geest zien wij ! Dan vragen wij niet meer om een teken, want dan ontdekken wij overal de tekenen Gods, die heenwijzen naar Christus en Zijn komst. De natuur, de geschiedenis; de leidingen Gods in ons leven, zijn evenveel tekenen, die het Woord Gods bevestigen !
Maar versta wèl, wij zien deze tekenen alleen door het geloof I Wie gelooft, ziet ook Gods Woord bevestigd door vele tekenen in het wereldgebeuren. De verschrikking van de oorlog doet zien, waarheen de mensheid gaat, wanneer hebzucht en heerszucht de volkeren drijft. Dan worden de millioenen levens gedreven in de dood.
Tevens zien wij de vervulling van de profetie in de openbaring van de Antichrist, die zich stelt tegen alles wat heilig, rechtvaardig en goed is. De mens, die zelf de maatstaf aller dingen wil zijn, maakt zich los van Gods eeuwige wet, om in vermeende vrijheid de heilstaat op te richten. Maar de heilstaat betekent de ontwrichting en vernietiging van alle menselijke waarden. Het is de bevestiging van het woord : ,,Wie afValt van de hoge God, moet vallen !"
Maar ook het voortbestaan van Christus' Kerk temidden van vervolging, verzoeking en alle duivelse aanslagen, is het teken Gods in de wereld, dat Christus leeft en door Woord en Geest de Zijnen beschermt, bewaart en onderhoudt. De arbeid der Zending, de terugkeer van het Joodse volk naar Palestina, de toenemende openbare vijandschap, zijn evenzo tekenen, dat Christus' komst aanstaaande is ! De tekenen der tijden wijzen ons naar het snellen met grote haast naar de Wereldcrisis. De barensweeën van deze tijd zijn de voorboden van het komende wereldgericht. Ja, wij staan midden in de tekenen der tijden. Wie gelooft, let er op, en 't is hem tot zekerheid en blijdschap de nacht gaat voorbij en de dageraad van een nieuwe, lichtende dag vol glorie en heerlijkheid is nabij.

Toch leeft de Christen niet altijd in deze zekerheid en blijdschap. Want hij is dikwijls zwak en wankelmoedig door kleingeloof !
Zo kan het zijn, dat hij met de Psalmist vraagt : „Geef mij een teken ten goede !" Dan komt deze vraag op uit de begeerte om versterkt te worden in het geloof. Een enkele maal lezen wij, hoe God in critieke ogenblikken een bijzonder teken heeft gegeven. Maar tot waarschuwing is ons Zacharias, die wel een teken ontving, maar zijn gesloten mond was tevens een straf en vermaning, niet ongelovig, maar gelovig te zijn. Gods kind mag in de leiding Gods in zijn leven telkens tekenen ontmoeten van Gods liefde en vergevende genade. Maar hij moet ook in de donkerste tijden zijns levens vasthouden aan het woord van Jezus hèt teken, is het teken van Jona, de profeet. Jona wijst in zijn werk en in zijn persoon profetisch naar Hem, die de prediker is van Gods recht en Gods liefde, ja, méér fiog, die Gods recht en Gods liefde met elkander heeft verzoend aan het kruis, die dood is geweest, maar leeft in eeuwigheid.
Daarom, gij kleingelovige, verwacht het niet van een bijzonder teken, want er is maar één teken gegeven tot behoud, Jezus Christus en die gekruist. Aan die Middelaar en Zaligmaker moeten wij ons verliezen, onze schuld Hem belijden, op Zijn beloften vast betrouwen. Zo woont Zijn Geest rijkelijk in onze harten.

Wie gelooft, zal ook zelf een teken zijn, want zijn wandel is nu reeds in de hemelen. De Geest van Christus, die in hem woont, maakt hem tot een lichtdrager temidden der duisternis. Zijn geloof, vurige liefde en levende hoop, moet verwondering wekken, zodat de vraag wordt ontlokt : Wie kan zulke dingen doen, zo God niet met hem is ? Zo geloof dan het teken Gods, in Christus gegeven.
Zo zult gij ontdekken, dat de tekenen der tijden naar Christus wijzen tot uw blijdschap en troost.
Zo zijt gij zelf tot een teken van Gods verlossende genade, opdat Zijn Naam verheerlijkt worde.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 25 januari 1951

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's

Geef een teken!

Bekijk de hele uitgave van donderdag 25 januari 1951

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's