Van heinde en ver

Het verre Tibet, dat de aandacht der gehele wereld op zich heeft gevestigd, nu het land met volledige capitulatie aan het rode China bedreigd wordt, heeft onderzoekers uit vele landen bezig gehouden. Het is n.l. een van de meest gesloten staten geweest. De secretaris van het Britse Bijbelgenootschap in India, Rev. Ray, heeft onlangs een merkwaardige mededeling gepubliceerd, hoe de Bijbel in Tibet is gekomen, waar het Boeddhisme of Lamaïsme een hardnekkige tegenstand heeft uitgeoefend jegens alle invloed van het Christendom.
   In 1855 of 1856 gebeurde er in Tibet iets, wat grote beroering veroorzaakte, n.l. de moord op de Dalai Lama, de regent en heerser van Tibet. Dit was een verschrikkelijke misdaad in dit land, waar de Boeddhistische leer verbiedt iemand te vermoorden of van het leven te beroven. De politieke raadsman van de Dalai Lama werd er van verdacht, mede bij deze misdaad betrokken te zijn, en om deze reden emigreerde deze zeer ontwikkelde en geleerde man van Tibet naar Kashmir. Zijn naam was Gergan, wat „raadsman" betekent ; hij kocht een woning op een vruchtbare vlakte, maar was zeer eenzaam in dit vreemde land.
   Na korte tijd kwamen twee zendelingen van de Broedergemeente, Heide en Pagell, die twee en een half jaar door India hadden gereisd, deze afgelegen streek bezoeken. Zij ontmoetten Gergan, die hun leermeester werd in de Tibetaanse taal, en hen ook hielp de Bijbel te vertalen. In het jaar 1883 werd het Johannes Evangelie — het eerste Evangeliegedeelte in het Tibetaans — in Duitsland gedrukt. Gergan zelf werd, voor zover men weet, geen christen, maar stierf als Boeddhist in het jaar 1890.
   Inmiddels liet Gergan een zoon na, Yoseb Gergan, die met grote belangstelling de gemeenschappelijke arbeid van zijn vader met de twee zendelingen aan het uiterst moeilijke vertaalwerk had gadegeslagen, en deze begreep, dat het boek, waar zij zo druk mee bezig waren, bij deze vreemdelingen boven alles in de wereld geliefd was. Op 7-jarige leeftijd kreeg de knaap een copie van de vertaling in handen, en ondanks zijn jeugdige leeftijd werd de Bijbelse inhoud waarheid voor hem en de weg tot het christelijk geloof; Op 12-jarige leeftijd beleed hij dit openlijk en sloot zich bij de zendelingen aan. Het was een zeer leergierige jonge man, die verdere schoolontwikkeling zocht. Na 11 jaren van studie had hij zijn opleiding voltooid en stond hij bekend als een vooraanstaand en scherpzinnig academicus. De regering bood hem dan ook hoge posities aan, maar hij weigerde deze. met de motivering, dat hij christen was en zijn leven wilde wijden aan de voltooiing van het werk, dat in zijn jongensjaren begonnen was, om zo het Evangelie naar zijn vaderland, Tibet, te brengen.
   Aan hem is het te danken, dat de gehele Bijbel in het Tibetaans is vertaald. Meer dan 25 jaar lang werkte hij samen met het Britse Bijbelgenootschap...
   Het was de bedoeling, dat de gehele Tibetaanse Bijbel omstreeks 1940 gedrukt zou worden, maar toen kwam de oorlog en daar­ mee gebrek aan papier, zodat men moest wachten tot na het eind van de oorlog. Thans is het werk in volle gang, doch Gergan, dié op 11 Aug. 1946 een revisie van de vertaling beëindigd had, stierf enkele dagen daarna. Maar zijn Bijbelvertaling ligt gereed om in Tibet verspreid te worden.

Oppositie tegen bisschop in Zweden
In Zweden heeft een boek van de Lutherse bisschop van Gotenburg, dr. Giertz, de laatste tijd groot opzien gebaard. Naar 't schijnt was een dokter in het bisdom het niet eens met Giertz' opvatting van zonde en van het weder inzegenen van het huwelijk van gescheiden personen. (Kort geleden stelde de bisschop zich achter een van zijn geestelijken, die weigerde het huwelijk van iemand, die gescheiden was, in te zegenen. Een dergelijke weigering is voor Zweden zeer ongewoon, daar het tot nu toe een vanzelfsprekendheid was dat dergelijke huwelijken kerkelijk werden ingezegend). Deze dokter klaagde de bisschop aan bij het regeringslichaam, dat toezicht uitoefent op de medische wetenschap in Stockholm. Dit benoemde een commissie, die over het laatste boek van de bisschop, „Grunden" (De Grond), dat speciaal geschreven was voor hen, die belijdenis doen, rapport moest uitbrengen. In het in October verschenen rapport werd het boek als psychologisch onjuist gekwalificeerd, voornamelijk op grond van de bewering, dat alle mensen zondaars zijn. De Medische Commissie stuurde de aangelegenheid door naar de Minister voor Kerkelijke Zaken, die alles wijselijk terzijde heeft gelegd. De gehele zaak heeft allerlei kringen, die vijandig staan tegenover de Kerk, de gelegenheid gegeven om een aanval te doen op de Kerk. Een vooraanstaand liberaal blad heeft zelfs de brutaliteit gehad, aldus het Engelse blad ,,The Guardian", om te beweren dat „de regering en het parlement ten volle de vrijheid hebben om beslissingen te nemen ten aanzien van de belijdenis der Kerk" en dat dit geschieden kan „zonder de Synode te raadplegen en zonder goedvinden van kerkelijke zijde". De campagne tegen de Kerk bereikte haar hoogtepunt in het geïllustreerde weekblad ,,Veckojournalen", waarin dr. Giertz in een artikel „de harteloze bisschop" genoemd wordt.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen