ZO MOET HET NIET!

Ik heb al meerdere malen in de Waarheidsvriend mijn grote waardering uitgesproken over vele godsdienstonderwijzers, die onze kerk trouw dienen. Ik ken er, die van de vroege morgen tot de late avond in de wijngaard des Heeren arbeiden. Dat zeg ik nog weer eens opnieuw, omdat ik niet gaarne zou willen, dat ze zouden moeten denken, dat, hetgeen ik nu ga zeggen, ook voor hen bestemd zou wezen.
   Nog eens, alle waardering voor deze stoere werkers.
   Daarnaast vindt men echter ook godsdienstonderwijzers van wie ik helaas moet getuigen, dat het kerkelijk besef bij hen ten enenmale weg is. Ik heb wel eens bij mij zelf de stoute gedachte voelen opkomen, dat dezulken met de positie van godsdienstonderwijzer niet meer tevreden zijn. Ze willen Dienaar des Woords worden.
   Dat ik ook aan mensen met singuliere gaven een plaats als Dienaar des Woords zou willen geven, heb ik ook al meer dan eens gezegd. Onze vaderen stelden in artikel 8 van de Dordtse Kerkorde die mogelijkheid open. Maar in de beoordeling van wat wel en wat niet tot singuliere gaven gerekend moet worden, zullen de meningen nog wel eens verschillen.
   Die zogenaamde singuliere gaven nemen vaak een zeer bedenkelijke vorm aan. Het wordt vergeestelijken en nog eens vergeestelijken. Er zijn er die in de tekening van het werk der wedergeboorte en der waarachtige levensvernieuwing de hele kraamkamer te pas brengen. Dit wordt bedenkelijk, lezers van de Waarheidsvriend ! Daar moet tegen getuigd worden !
   De geschiedenis van dergelijke godsdienstonderwijzers eindigt meestal met de stichting van de een of andere gereformeerde groep buiten de Hervormde Kerk. Er is voor zulk een nieuwe groep wel een nieuwe naam te vinden van oud-gereformeerd of vrij gereformeerd enz. enz.
   In de loop van het laatste jaar heb ik al verscheidene malen op dergelijke verschijnselen gewezen.
   Dezer dagen werd mij een advertentie toegezonden, die wellicht in een plaatselijk- of streekblad heeft gestaan, van de volgende inhoud :

Kerkdienst.
   A.s. Zondag 4 Februari om 10 uur en 7 uur hoopt de heer Wakker van Rotterdam voor te gaan in de garage van Schouten, Polsestraat te Aalburg.
Die heer Wakker is dezelfde, die ook een tijdlang woonachtig was op Urk. Welke kerkeraad hem geholpen heeft aan een aanstelling is mij niet met volle zekerheid bekend.
   De heer Wakker is lid van onze Geref. Bond.
   Hoe deze godsdienstonderwijzer preekt is mij geheel onbekend.
   Maar dit weet ik dus nu zeker, dat genoemde heer Wakker in een garage preekt te Aalburg, terwijl daar in de Hervormde Kerk ook wordt gepreekt.
   De schrijver, die mij de advertentie toezond, deelde mij mede, dat het de bedoeling schijnt te wezen om een oud-gereformeerde gemeente te stichten.
   En nu herhaal ik, wat ik boven dit korte artikel heb gezet: Zo moet het niet.
   Indien inderdaad een gereformeerde kerkeraad aan de heer Wakker een aanstelling heeft verleend, dan dient die kerkeraad genoemde heer Wakker tot verantwoording te roepen.
   Daarvoor werden toch de godsdienstonderwijzers niet opgeleid, om groepen van mensen uit onze kerk te trekken.
   Het spijt ons zeer, dat er zich dus weer een geval van recente datum voordoet, waarbij het gevaar van scheurmaken in de hand wordt gewerkt. Men werkt niet naar de kerk toe maar van de kerk af.
   Ik hoop, dat de ogen van onze mensen in Aalburg nog zullen opengaan.
   Er is al een Gereformeerde Gemeente.
   Nu moet er straks zeker nog een kerkje bij komen van de heer Wakker.
   Dit is helaas voor de tweede maal, dat ik in een dergelijk verband de naam van de heer Wakker heb moeten noemen.
   De eerste maal was het in het geval Stolwijk, waar de heer Wakker ook weigerde in de Hervormde Kerk de avondbeurt te vervullen, ,,omdat de Heere hem daarvoor geen vrijmoedigheid had gegeven".
   Na de vele droevige ervaringen van de laatste jaren zou ik in gemoede willen vragen of we er niet mee zullen ophouden om godsdienstonderwijzers op te leiden.   
   Het verlies in de weg van afbraak wordt ontstellend groot. Men zou haast zeggen : Dan maar liever geen godsdienstonderwijzers meer, als het met de een na de ander zo moet gaan.
   Dit te schrijven is verdrietig. Stellig komen er weer enkele lelijke brieven binnen, waarin men mij voor de voeten werpt, dat ik een vijand van Gods volk ben. Het zij zo.
   De Heere weet, wat ik met dit schrijven bedoel: de liefde tot onze diep gezonken kerk!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen