BEZORGDHEID

Aan een artikel van ds. J. J. Buskes Jr. in ,, In de Waagschaal" dd. 9 Februari j.l. : Gemeente-opbouw VI. ontlenen wij het volgende :

Een getuigenis van prof. Kraemer
De nieuwe Kerkorde is er. Met grote voortvarendheid heeft de Synode gewerkt. Prof. Kraemer heeft vanuit Bossey over deze voortvarendheid met lof, maar ook met bezorgdheid geschreven.
Waarom met bezorgdheid ? Omdat hij er van overtuigd is, dat de kerk op geen stukken na rijp is, deze nieuwe Kerkorde in de ware geest als een nieuw passend kleed voor haar lichaam aan te trekken. De kerk heeft een groot verzuim gepleegd en daarmee een prachtig middel ongebruikt gelaten, om de kerk in haar sinds 1940 tastende, maar toch bewuste beweging naar waarachtig christelijke-familie-worden op vruchtbare wijze te helpen.
   Men had, terwijl men met de Kerkorde bezig was, teams moeten samenstellen, om overal in de kerk in een lang volgehouden werkzaamheid de ogen te openen voor de geestelijke grondmotieven van het kerkvan-Christus-zijn in deze wereld.
   Dit is niet geschied. Niet uit onwil, maar uit overmacht. Toch meent prof. Kraemer, dat één der oorzaken van het uitblijven dezer geestelijke strategie hierin gelegen is, dat men het niet dwingend genoeg ervoer.
   Ik ben er vrij zeker van, dat velen zullen zeggen of niet zeggen, maar dan toch denken : Kraemer berijdt zijn stokpaardje weer. Het is mogelijk, dat ze gelijk hebben, maar ik wil toch graag verklaren dat er in onze kerk tientallen stokpaardjes bereden worden van minder kwahteit. Bedoelde prof. Miskotte in wezen iets anders dan prof. Kraemer, toen hij in zijn ,, Bijbels A B C" zei, dat wij wel een kerk, maar geen gemeente hebben ?
   Mag ik het op mijn wijze zeggen ? Ik ben ervan overtuigd, dat de Synode hard, grondig, degelijk en geestelijk gewerkt heeft. Wanneer men daarover een deelnemer aan dit werk een enkele keer hoort vertellen, komt men zeer onder de indruk. Maar degenen, die er een enkele keer over horen vertellen, zijn de uitzonderingen. De grote massa van het kerkvolk weet er niets van af. In dit opzicht is m.i. de achterstand zelfs veel groter dan prof. Kraemer vermoedt. Men late zich niet misleiden door de vele artikelen, die in onze kerkelijke weekbladen over de Kerkorde verschenen zijn.
   In de eerste plaats hebben vele, zo niet de meeste van deze artikelen hun lezers in een staat van wantrouwen en gereserveerdheid tegenover het werk van de Synode gebracht.
   In de tweede plaats worden al deze weekbladen door betrekkelijk weinig leden van onze k^k gelezen, terwijl de artikelen over de Kerkorde zeer bepaald door een minimum aantal gemeenteleden gelezen worden. Men vergist zich grondig, wanneer men denkt, dat de zaak van de Kerkorde onder 't doorsnee-kerkvolk leeft. Zij leeft onder een kleine kring belangstellenden en verder onder de dominé's en de theologen, die schrijven', discussiëren en theologiseren buiten de kerk om, in wat ik een theologisch luchtledig zou willen noemen. Ik denk er niet over, om kwaad van de theologie te spreken en uit de hoogte op de theologische arbeid neer te zien, maar ik wil en moet kwaad spreken over het veel voorkomende uitzichtloze en vermoeiende getheologiseer in onze kerkelijke bladen, dat an vele gevallen - - ik noem als voorbeeld de discussies over de vicaris, ingezet met een hele serie artikelen in het Weekblad van de Hervormde Kerk — met echte theologie weinig of niets meer te. maken heeft: een steriel bedrijf, waaraan alleen zij, die er aan deelnemen, pleizier beleven.
   Prof. Kraemer heeft daarover ook een en ander gezegd, dat mij uit het hart gegrepen is :

,,Wij, Hollanders, zoeken de grondigheid te uitsluitend in het theologiseren. Vele theologen die vooral moeten doorgaan grondig te werken •—• in ons land, beseffen nog veel te weinig hoezeer zij de echte levensimpulsen in de kerk vaak óf blokkeren óf negeren. Zij hebben te veel pleizier in hun gedachtengangen en zien vaak niet genoeg hoezeer kleine elites daarvan alleen genieten, terwijl de menigte des volks hongert, niet naar makkelijker, maar naar dieper en eenvoudiger leiding. Vooral ook naar duidelijker leiding".
Tot zover ds. B.

Het zijn vooral twee dingen, die ons bijzonder opvallen, omdat zij raken aan bezwaren, die onder ons ook worden gevoeld. „De Kerk niet rijp", of wat niet precies hetzelfde is, de Kerkorde praematuur. Prof. Kraemer heeft met wat hij noemt team-vorming aan het door hem geopperde bezwaar willen tegemoet komen. De Kerk rijp maken voor de nieuwe Kerkorde. De Kerk moet een „waarachtig Christelijke familie" worden. Zover is zij naar zijn oordeel niet.
Wij hebben dezerzijds bezwaar gemaakt tegen de wijze, waarop de Synode haar taak om een nieuwe Kerkorde voor te bereiden, heeft opgevat.
Wij hadden liever gezien, dat de Kerk veel meer bij die voorbereiding ware betrokken geworden.. Uit de aard der zaak zou „het apostolaat" en alles wat men daaronder verstaan wil hebben, gedurende die voorbereiding veel minder, althans veel minder actief op de voorgrond zijn getreden.
Thans heeft men veel meer het oog gericht op de werkgemeenschap dan op de gemeente. En dit is naar ons gevoelen een blijvende schade, zelfs ook voor de arbeid naar buiten, omdat deze tenslotte toch op de gemeente moet drijven en door haar geestelijk en financieel moet worden gedragen.
Daarom hebben wij gepleit voor een deelsgéwijze behandeling van het ontwerp en voor een geleidelijke invoering van een nieuwe Kerkorde : eerst herstel der grondvergaderingen, opdat zij een werkzaam aandeel aan de voorbereiding en geleidelijke invoering van de Kerkorde zouden hebben. Deze weg zou zonder twijfel een reeks van jaren in beslag genomen hebben, maar de Kerk ware niet onrijp voor een nieuwe Kerkorde geplaatst.
  
   Het is ook niet te ontkennen, en daarmee komen wij tot het tweede punt, dat de massa van het kerkvolk weinig of niets van de zaken afweet, die zulke ingrijpende veranderingen brengen in de situatie, waarin het verkeert.
   Het moge in sommige kringen wat anders zijn, maar in het algemeen is dat niet 't geval. Dit kon een reden temeer zijn geweest om het kerkvolk veel meer bij de voorbereiding te betrekken. Indien de leiding zich meer op de gemeente had gericht en meer recht had doen wedervaren aan het presbyteriaal karakter, zou dit ook bevorderlijk zijn geweest aan een werkzame belangstelling in het midden der gemeente.
   Een andere methode van invoering, zou alsnog veel kwaads kunnen voorkomen.

S.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen