REIZEN OP ZONDAG

Een van de lezers van onze Waarheidsvriend stelde mij voor de vraag, wat ik persoonlijk dacht over het reizen op Zondag, 't Was een vraag aan mij persoonlijk. Daarom zal het ook een persoonlijk antwoord zijn.
   De schrijver begon er op te wijzen, dat ook sommige predikanten op Zondag reizen met eigen auto of zelfs met een pubhek vervoermiddel. Hij zou liever willen dat de predikanten des Zaterdagsmiddags zich naar de vacante gemeente zouden begeven, om daar te blijven tot Maandagmorgen.
   Daar is stellig veel voor te zeggen. In de Chr. Gereformeerde Gemeente en in de Gereformeerde Gemeente doet men het ook op die manier, als ik goed ben ingelicht. Men bereikt er dit mee, dat Gods dag door reizen en trekken niet ontheiligd wordt. In onze kerk stuit dit echter op ernstige bezwaren af. Er zijn Ringen, waar soms de helft van de gemeenten vacant is. Het gevolg zou wezen, dat er slechts in een zestal van de dertien gemeenten kan worden voorgegaan in de Dienst des Woords.
   De andere zeven zouden het de gehele Zondag met preeklezen moeten doen. Het is daarom geen zeldzaamheid, dat ook sommige predikanten van onze Gereformeerde Bond driemaal op één Zondag in drie verschillende gemeenten het Woord hebben te bedienen. In eigen gemeente en in; twee vacante gemeenten.
   De geweldige nood dringt dus.

Op de keper beschouwd, schijnt het overtreding van Gods gebod, als een predikant zich op Zondag per fiets of auto of rijtuig naar een andere gemeente begeeft.
Ik denk echter ook aan het woord van de Heere Jezus, die heeft erkend, dat ook de priesters en levieten in de tempel op de sabbat de Wet Gods ontheiligden, doch nochtans onschuldig waren.
   Waarom waren die priesters, die slachtoffers brachten op de sabbat, toch onschuldig ? Hierop is alleen maar dit antwoord te geven, dat ze het in de dienst Gods hebben gedaan.
   Daarom heb ik er nimmer bezwaar in gezien om per rijtuig of auto een vacature te vervullen. Ik heb er mij echter voor gewacht om van een publiek vervoermiddel gebruik te maken. Dan toch wordt het enigszins anders. De chauffeur, die de bus bestuurt op Zondag, komt niet in de kerk. Een taxichauffeur verklaarde mij op het huisbezoek, dat het de schuld van de kerkgangers was, dat hij nooit in de kerk kwam, omdat hij na de kerkdienst de mensen weer naar hun woningen moest rijden.
   Inderdaad schuilt hierin een gevaar. Door op Zondag te reizen, beroven we al de mensen, die bij spoor-, auto- en busdienst betrokken zijn, van hun Zondagsrust. We staan dus mede schuldig aan de ontheiliging van de dag des Heeren.
   Nu zal misschien iemand zeggen, dat hij het daarmee niet eens is : „die trein en die bussen rijden tóch, ook al zit ik er niet in". Dat is enerzijds waar, maar anderzijds houd ik vol, dat het gelukkig is als we aan die Zondagsontheiliging toch geen medewerking wensen te verlenen. Ook op dit terrein dreigt er een groot gevaar voor wereldgelijkvormigheid. Vroeger kon men gelukkig op dit terrein nog een zeer grote kloof zien gapen tussen hen die op Zondag niet reizen en trekken, èn degenen, voor wie juist de Zondag de dag bij uitne­mendheid geworden is om familie, vrienden en bekenden elders te bezoeken, of een daagje door te brengen aan zee of in bos en hei.
   Laten we daarom de lijnen zo strak mogelijk zien te houden. We zijn toch al zo aan het afglijden. Anderzijds geef ik 't toe, dat er ook onder onze mensen gevonden worden, bij wie van de vreze Gods alleen maar dit weinigje is overgebleven, dat men op Zondag dit of dat meent niet te mogen doen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen