De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

De Puritein van de Hertenpolder

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

De Puritein van de Hertenpolder

Feuilleton

2 minuten leestijd

   Janus heeft echter alle voorzorgen genomen, dat het geen ogenblik nodig zal blijken, dat Mia de helpende hand zou moeten bieden.
   Aldert van Janna heeft toezegging gedaan. Hij houdt zich voor Janus beschikbaar. Even een seintje, en hij staat gereed om te helpen.
   Als de eerste kamp droog is, is het elf uur in de morgen. Janus heeft Piet de eerste ronde met de harkmachine voorgegaan. Aris is vol esprit, enkel geest en vurigheid. Na enkele omgangen bedaart hij echter. Piet rijdt kort langs de reeds opgeschoven zwelen. Elke tien meter licht hij de hark, door met zijn klomp op een knop te duwen. Dan laat hij het hooi op het zweel achter en begint de brede hark opnieuw.
Janus en Aldert werken met de houten hark het overige hooi, dat is blijven liggen, bij de zwelen.
Als het middag is, is het hooi op oppers gewerkt.
Aldert heeft nooit meer met éen woord over zijn parade gerept en ook spreekt hij niet over Hent Gieson.
Doch vanmorgen heeft vrouw Gieson hem opgehouden op de Polderweg. Daarover spreekt hij nu, als ze, zich het zweet van het hoofd wissend, naar huis lopen.
— Ze vroeg me, met alle geweld, te willen komen werken, want Gieson lag te bed. En de jongen wou niet naar haar luisteren.
— Een menlijk geval, Aldert, vien je ók nie?
— Ik heb er de hele dag al over geprakkizeerd, boer.
•— Van veurmiddag dus !, verbetert Janus.
— Je hebt gelijk. De vrouw vertelde me 't een en ander. Ja, zegt ze, hij is er heel erg aan toe. Gooi me, as ik dood ben, 't raam maar uit, dan ben ik zo in Rotterdam
— had hij gezegd. Ze klaagde erg d'r nood

No. 88

(Wórdt ueruolgd)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 22 februari 1951

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's

De Puritein van de Hertenpolder

Bekijk de hele uitgave van donderdag 22 februari 1951

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's