De Puritein van de Hertenpolder

door Jac. Overeem

•— Wat kan 't veer komme, verzucht Janus. Hij denkt dan terug aan de bedrijvigheid van deze man, die geprobeerd heeft, hem te gronde te richten.
   De laatste tijd begon hij veel meer te drinken. Hij bleef dagen lang weg, zoals Janus, van Altena gehoord heeft, die ook op alle markten komt.
— Wat zal ik doen, boer ? — Gao helpen, Aldert! Je mag die vrouw in heur ellende niet in de steek laote. Ut mins is in nood en het joe nooit iets in de 2 weg gelege.
   Ik doe het. Het is christelijk, zo te handelen, boer. De boer beseft, dat Aldert van Janna juist daarom ook wel genegen is.
    Ze bereiken de hoeve. Janus vertelt Mia van Gieson's ziekte. — Aldert, loop er in, joh ! nodigt Moeder Wiedeling hem in de keuken. Hoe gaat 't t met je moeder ? — Gaat wel, buurvrouw. •— Hoe oud is zij nu al ?
Drie en zeventig. Jaj ja. Aldert neemt een stoel bij de openstaande deur.
   Piet komt terug uit de schuur. Hij heeft Aris een flinke portie haver gegeven. •— Hei-je 'm waoter gegeve, Piet, informeert Janus. '— Ja, baas !
   Dan scharen allen zich om de tafel. De keuken is ruim genoeg. — Doe de deeldeur maar dicht. Piet, •— zegt Moeder. ^- Ja, 't trekt een biejte veul aij bezweet bin, vindt Janus.
   De tafel is rijk voorzien. Blommige piepers dampen in de schaal. De rode kool met zure appelen ruikt verrukkelijk.
   Moeder Wiedeling deelt het spek af. Dan bidt Janus. Eenvoudig en kinderlijk. Hij spreekt tot geen vreemde. Hij bidt om een zegen, maar dat ze bovenal Hem mogen erkennen voor alle goede gaven, die uit vrije goedheid afdalen van Boven,
Piet van Wezel is rooms. Dat bewijst hij ook onder het bidden. Eerbied kent hij niet. Achteloos zit hij star hier of daar naar toe te kijken. Eigenlijk denkt hij nergens aan. Soms ook wèl.
   Als de kleine Berend zich wat beweegt in de wieg, in de hoek van de keuken, kijkt Mia even op Maar wat is dat ?
   Ze zit schuin naast Janus en ziet hoe Piet met z'n tong uitgestoken, scheve gezichten trekt naar het grote schilderij, dat de beroemde kerkhervormer Maarten Luther voorstelt.
Snel sluit ze haar ogen. Dat treft haar. Maarten Luther ! Piet, het knechtje ! Ze probeert met Janus mee te bidden. Dan is het: Amen, en begint de maaltijd. Mia gaat naar de wieg en haalt de kleine er uit. Hij huilt.
   •— Even een boertje, jongen, zegt ze begrijpend en houdt hem overeind. En haar vermoeden wordt bevestigd. Even is hij overeind, of daar komt een stevige boer omhoog borrelen.
   Dan legt ze hem op de linkerzijde en heerlijk tevreden sabbelt hij op z'n knuistje. Mia is geraakt over de lange gezichten van het knechtje.
   Wat denkt die aap wel! Ja, hij zal óok z'n eigen gedachten hebben. Hij is ook een product van een zekere opvoeding en groeit tegen het protestantisme in, hoewel hij overigens geen greintje kennis of geloof bezit.
   Als de maaltijd afgelopen is, praat Mia er met Janus over in de huiskamer. Janus begrijpt heel goed, dat Mia er wat over ontdaan is.

(Wordt vervolgd)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen