VERDELING VAN DRUK!

Nu iedereen, zelfs de verstoktste verblindeling ziet, dat wij zo niet verder kunnen en er in het belang van het land en van ons ieder zal moeten worden ingegrepen, klinkt het allerwege, dat de druk verdeeld moet worden. Wij delen dit standpunt volkomen en omdat wij die verdeling willen zien toegepast naar de regels van sociale-maatschappelijke gerechtigheid.
   Men kan de verdeling van de druk echter zó luide verkondigen, dat men weerstanden uitlokt en oproept, en dit is ten enenmale niet nodig, want de weerstanden zijn er en zullen hun kracht wel tonen in het toenemen der spanningen.
   Wij veroorloven ons twee vragen ten aanzien van de verdeling van de druk.
   In de eerste plaats : ,,Is de druk wel gelijkmatig, of beter, op grondslag van gerechtigheid verdeeld ? ", en in de tweede plaats : „Hoe aanvaardt men de druk ? "
   Men kan en mag niet zeggen, dat het opzet der Regering is geweest een bepaalde volksgroep met name te treffen, behoudens dan •— wat voor velen nogal ingrijpend is gebleken — de algemene instelling van de Regering tegenover het bezit.
   Wel echter, en ik denk hier aan de middenstand, bepaalde groepen, die bovendien, en niet als middenstand op zich zelf toch bijzonder zwaar werden getroffen. Ik herinner aan de omzet- en ondernemingsbelasting en de druk en zorgen, welke daaruit voortvloeien.
Verdeling van druk, accoord, maar dan eerst vragen of de huidige toestand geen correctie, geen verbetering behoeft.
   Ernstig is ook de vraag, hoe men de neergang opvat, en, eerlijk gezegd, zijn wij daarop niet gerust.
   Een dag nadat de verschillende gemeentebesturen door hun eigen colleges van Gedeputeerde Staten waren opgeroepen om hun uitgaven in te perken, stond in de pers vermeld, dat een gemeente een raadhuis ging bouwen van 4 1/2 ton, en van een andere een badhuis van ƒ 42.000.—.
   Als dit niet anders wordt, zal er een wet moeten komen om de onwillige gemeenten te dwingen ; maar geen wet kan goedmaken wat dergelijke berichten bederven. Want de zwaarste offers brengt de burgerij en in de voorbereidingstijd daarvoor geve de overheid blijk, dat aantasting van de levensstandaard een tere zaak is, waarbij zij zelf voorop heeft te gaan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen