Oorspronkelijk Christendom

Internationale Gemeenschap van Christusbelijders

   Dezer dagen werd ons een maandblad (Mei 1951) toegezonden, waarvan wij het hoofd hierboven afdrukten. Het gaat over „de ware gemeente van Christus", en bedoelt de gemeente der wedergeborenen en hoewel de mensen, die hier aan het woord zijn niet bedoelen een nieuwe kerk op te richten, zoeken zij toch de gemeenschap der ware Christenen uit alle kerken b.v. door middel van conferenties en samenkomsten.
   Wij kunnen deze dingen slechts beoordelen naar de gegevens van het Maandblaadje. Zonder twijfel zit er iets in. Het is toch immers zo, dat de ware kerk over de ganse aarde verspreid is in de veeUieid van kerkelijke instiuten, en het is ook zo, dat die ware kerk als een geestelijke gemeenschap bestaat zijnde leden van het Lichaam van Christus.
   De moeilijkheid echter schuilt in het waarachtig geestelijk karakter der ware kerk. Men kan deze niet vergaderen omdat het leven van Gods kinderen zich wel openbaart in de goede werken, welke God voorbereid heeft, (Efeze 2 : 10) maar toch met Christus verborgen is bij God. (Kol. 3:3).
   Hoezeer wij kunnen verstaan, dat de grote afval van onze tijd wat betreft het kerkelijk medeleven en de schrikbarende tekenen van ongeloof de wens bij Christenen doet opkomenmen om de waarachtig gelovigen te verzamelen, zal dit streven — hoe goed ook bedoeld — met dezelfde bezwaren te kampen hebben als de begeerte om een zuivere kerk te formeren.
   Wij zijn geen kenners der harten en er is altijd kaf onder het koren.
   Maar bovendien! De apostelen hebben ons een ander voorbeeld gegeven in de vorming van gemeenten, en de verkiezing van ouderlingen en voorgangers. Deze organisatie is van de beginne geweest, ook in het oorspronkelijke Christendom, en dat onder de leiding van 's Heeren apostelen.
   Zulk een orde is ons bevolen, opdat het Woord zijn loop hebbe om te doen, waartoe God het zendt. (Jes. 55 : 10—11). En het ligt ook voor de hand, als deze mensen er in slagen om Christenen in samenkomsten min of meer geregeld bijeen te brengen, dat zij gaan organiseren en toch weer tot een nieuwe kerkvorm komen of een secte zullen vormen.
   Het is daarom, dat wij toch meer zouden verwachten van een streven, dat al degenen, die krachtens hun belijdenis kerkelijk bijeen behoren, omdat zij daarin èèn zijn, zou willen saambrengen b.v. door de voorbereiding van gemeenschappelijke vergaderingen hunner kerkorganisaties.
   Als de gereformeerde gezindheid eens tot gemeenschappelijke synoden zou kunnen ko­men, zou er positieve kracht van uitgaan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen