Stil - met ledige handen

Stil — met ledige handen —
langs de wereldstranden,
ga ik rustig in Gods licht,
en de verre transen spreiden
schoonste glansen
voor mijn vreugdig aangezicht.

Éénmaal — zwaar beladen —
wilde ik mij verzaden
aan der wereld ijdelheên.
Éénmaal — diep gebogen —
misten mijne ogen
glans van hemelheerlijkheên.

Heil! •— Nu zal ik treden
tot Gods zaligheden,
vreugden in 't verstild gemoed.
In deez' lichte dreven
eng'len mij omzweven,
stenen ruimend voor de voet.

Zalig, zalig leven,
zich geheel te geven
aan de Koning van 't heelal :
Hij, die om mijn zonden,
dood'lijk zich liet wonden,
eeuwig mij geleiden zal.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen