DE RIJKSBEGROTING 1952

   Omdat de Rijksbegroting 1800 bladzijden en meer dan 3000 posten telt en derhalve niet voor ieder toegankelijk is, gaf het Ministerie van Financiën een populair boekje uit over de begroting 1952.
In dat boekje staat heel veel belangrijks vermeld.
Wij vermelden thans slechts een post, het totaal bedrag, wat het Rijk nodig heeft, n.l. ƒ 5.200.000.000.—.
Aangezien niemand dergelijke getallen van meer dan 5 milliard gulden kan bevatten, heeft men dit getal gedeeld door het aantal gezinnen, dat Nederland rijk is.
De Staat vraagt, zo uitgerekend, ƒ 2080.— per jaar per gezin gemiddeld.
Dit getal is ontstellend, aangezien er heel velen zijn, die dit bedrag niet eens aan inkomsten halen, laat staan, dat zij hiervan nog een behoorlijk bedrag aan belasting zouden kunnen betalen.
Het boekje zegt dan, dat in de begroting niet allereerst de cijfers beslissen, maar wat men van de Staat verlangt.
In het midden latend of tegenwoordig niet veel te veel van de Staat geëist wordt, is het toch niet reëel, dat men één uitgave doet, waarvoor de middelen ter dekking niet aanwezig zijn.
   Onze critiek is, dat de begroting in werkelijkheid niet sluit. Er wordt naar de toekomst verschoven, wat nu gefinancierd moet worden.
Er komen nog uitgaven bij.
Er is geen zekerheid van inkomsten, als de omstandigheden slechter worden.
En dan stelde de Regering deze week nog voor, de subsidie aan Mondaccordeonverenigingen te verhogen van ƒ 5000 op ƒ 8500. Dat is een psychologische fout van de eerste orde ; nu velen het water tot aan de lippen stijgt en niet weten hoe ze de eindjes aan elkaar moeten knopen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen