TREURIGE EXEGESE VAN EEN MOOIE TEKST!

   In het 17de hoofdstuk van het Evangelie van Johannes lees ik in het 20e en 21e vers het volgende:
  
En ik bid niet alleen voor dezen, maar ook voor degenen, die door hun woord in Mij geloven zullen, opdat ze allen één zijn, gelijkerwijs Gij, Vader, in Mij en Ik in U, dat ook zij in ons één zijn, opdat de wereld gelove, dat Gij Mij gezonden hebt".

   Het gaat mij thans inzonderheid om de woorden: „opdat ze allen één zijn".
   Er gaat schier geen Week voorbij, of men vindt in het een of andere kerkelijke blad of kerkbode deze tekst aangehaald, om een overbrugging te zoeken in de strijd tussen de verschillende richtingen die elkaar in onze Hervormde Kerk bestrijden. Die strijd wordt dan met heel veel woorden afgekeurd, en men wil er de verschillende richtingen toe opwekken om alle verschillen maar te laten rusten of om bij handhaving van die verschillen toch samen een hogere eenheid in Christus te zoeken.
   Zulk een advies zou voor een gemeente als Corinthe alleszins passend zijn geweest.
   Daar had men vier verschillende groepen. De een was van Paulus, de ander van Apollos, een derde van Cephas en een vierde van Christus. Die groepen in Corinthe zullen inderdaad wel een verschillend accent hebben gehad, maar ge moet geen ogenblik denken, dat het zulke verschillen zijn geweest, dat de een de Godheid van de Heere Jezus loochende en eèn ander beweerde, dat Christus niet lichameiijk was opgestaan, terwijl weer een ander de hemelvaart van Christus een fabel noemde.
   Het is niet zo geweest, dat alleen de mensen die zich op Paulus beriepen, de Bijbel hielden voor het Woord van God, en de anderen voorstanders waren van de Schriftcritiek.
   Neen, lezers, over die grote heilsfeiten waren ze het allen eens. Daaraan werd niet getwijfeld. Ze waren inderdaad in Christus één.
   Nu begrijpt ge toch wel, dat we met een schrikkelijke yerdraaiïng van dat schone woord uit de Heilige Schrift te doen hebben, als men dat toepast op een eenheid van de richtingen in onze kerk, die mijlen ver van elkaar liggen.
   Laat men er toch eens mee ophouden om een tekst, die spreekt van de eenheid van de ware kerk Gods, toe te passen op een koninkrijk, een kerk, die tegen zichzelf verdeeld is.
   Paulus' woord: Is Christus gedeeld ? Is Paulus voor u gekruisigd? , wijst er duidelijk op, dat het niet gaat over de eenheid van richtingen, maar over de eenheid in Christus. En ook de bovenaangehaalde tekst is daaromtrent niet onzeker. Christus spreekt over een één zijn in de Vader en de Zoon, en ziet daarbij op degenen, die Hem gegeven zijn, op de ganse gemeente, welke Hij in het „allen" omvat.
   Hoe anders zal deze eenheid zich aftekenen dan in de eensgezindheid dergenen, die eenzelfde geloof deelachtig zijn en de Christus der Schriften als hun Borg en Middelaar omhelzen.
   In de gemeenschap met Hem worden arme zondaren het eens.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen