DE KWESTIE HASSELT

   Bij het lezen van dit opschrift hoor ik u vragen, of er dan in de gemeente Hasselt, in de provincie Overijsel, een kwestie aan de hand is.
   Zeker, lezers, de gemeente Hasselt zit voor een grote moeilijkheid. 
   Hasselt was éen van die gemeenten, die zich had aangesloten bij het convent van kerkeraden, hetwelk enige tientallen jaren geleden samenkwam, in verband met de voorstellen van een nieuw reglement op de predikantstractementen.
   Toen dat reglement werd ingevoerd, was er nogal wat beroering in de kerk.
   U zult zeggen, dat het jammer is, dat die beroering pas gekomen is, toen het om het geld ging. Eensdeels hebt u met die opmerking gelijk. Men vergete echter niet, dat de invoering van de tiende penning de onmiddellijke aanleiding is geweest om de worstelstrijd tegen Spanje te beginnen.
   Vele tientallen kerkeraden, in convent bijeen, hebben toen besloten om de aanslag aan de Raad van Beheer niet te betalen. De predikanten zouden geen beroep aannemen en men zou zich tot het eind toe blijven verzetten.
   Dat convent is echter niet meer bijeengekomen, terwijl het orgaan nog gedurende vijf jaren verscheen.
   Sommige predikanten namen een beroep naar elders aan en ook gingen sommige gemeenten accorderen op het kantoor van de Raad van Beheer, hetwelk toen in Amersfoort gevestigd was.
   Om nu op de kwestie Hasselt terug te komen, deze gemeente Hasselt heeft tot op heden nooit bijgedragen aan de Raad van Beheer of aan de tegenwoordige Commissie voor predikantstractementen.
    Men heeft ook nimmer de verhogingen en kindergelden voor de predikanten uit de centrale kas ontvangen.
   Dat is natuurlijk ook te begrijpen.
   Als men niet bijdraagt, kan men óok niet trekken.

   De kerkvoogdij heeft echter aan zijn predikant jaarlijks de verhogingen en kindergelden uit eigen kas betaald.
   Door het emeritaat van ds. Enkelaar te Hasselt, die de pensioengerechtigde leeftijd heeft bereikt, is Hasselt vacant geworden.
   Het is u echter bekend, dat men, om een predikant te mogen beroepen, voldaan moet hebben aan zijn verplichtingen ten opzichte van de Commissie voor de predikantstractementen.
   Het bleek nu, dat de schuld van de gemeente bij de Commissie voor de predikantstractementen gestegen was tot ƒ 80.000.— a ƒ 90.000.—.
   Voorwaar, geen klein bedrag!
   Die aanslagen waren door de Commissie ambtelijk opgelegd, omdat de kerkvoogdij nimmer de gegevens had verschaft, waarnaar de aanslag moest worden opgelegd.
   Toen de kerkvoogdij zich tot de Commissie voor de predikantstractementen in Den Haag wendde, kreeg ze te horen, dat de tijd om tot een accoord te komen, voorbij was.
   Het moet inderdaad worden erkend, dat de gemeente Hasselt enige jaren geleden voor de keus is gesteld om alsnog te komen tot een accoord of niet.
   De kerkvoogdij heeft onlangs mijn bemiddeling ingeroepen om in deze zaak weer beweging te krijgen. Daartoe wendde ik mij tot dr. Emmen, secretaris van de Gen. Synode.
   Ook dr. Emmen achtte het wenselijk dat die zaak Hasselt weer op de helling zou komen. Dit verheugde mij zeer. Het is toch beter, dat Hasselt weer een predikant krijgt, dan dat het herderloos zal blijven en het met de hulp van de Ring en predikanten van elders zou moeten doen.
   Door dr. Emmen is de zaak in de Synodale Commissie gebracht. Door zijn bemoeiing is het besluit genomen om de Commissie voor de predikantstractementen te machtigen om de onderhandelingen opnieuw weer te hervatten.
  
   De kerkvoogdij heeft alle gegevens verschaft. De verrekening van de uitbetaalde verhogingen en kindergelden heeft plaats gehad en de aanslagen zijn geregeld naar de eigenlijke gegevens van de gemeente Hasselt.
   Na dat alles is gebleken, dat Hasselt toch nog voor een bedrag van ± ƒ 30.000.—• door de Commissie voor de predikantstractementen wordt aangesproken. Zal de kerkvoogdij hieraan voldoen, dan zal het nodig wezen dat bijna al de bezittingen van de kerk van Hasselt, behalve kerk en pastorie, onder de hamer zullen moeten worden gebracht om die schuld te betalen. Voorts» staat de kerkvoogdij weer voor schilderwerk en reparaties aan de pastorie, zodra deze ledig komt.
   Geen wonder, dat de kerkvoogdij van Hasselt hierop maar niet voetstoots kan ingaan om ± ƒ 30.000, af te betalen.
   De Commissie voor de predikantstractementen schijnt er zich op te beroepen, dat aller oog is geslagen op Hasselt. Zal Hasselt moeten betalen of niet? zo schijnen andere weigerachtige gemeenten te vragen.
   Deze zaak, uit. zuiver financieel oogpunt beziende, kan ik de kracht van die argumentatie wel enigermate erkennen.
   Maar men mocht toch in aanmerking nemen, dat Hasselt zijn predikant heeft uitbetaald. En dan moet men ook niet vergeten: er is een tijd geweest, dat men door te accorderen in Amersfoort, een aanzienlijke vermindering kon krijgen.
   Ik heb dit zelf meegemaakt voor de gemeente Ermelo. Van die mogelijkheid hebben zeer vele gemeenten gebruik gemaakt. Van die mogelijkheid kan Hasselt niet meer profiteren.
 Het spijt mij zeer, dat er daarom ook voor Hasselt niet meer clementie is toegepast.
   Wat moet Hasselt nu doen?
Daarover D.v. later.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen