EEN VERWIJT AAN HET ADRES VAN DE GEREF. BOND
Het wordt ons steeds voor de voeten geworpen, zelfs door enkelen in eigen kring, dat de mannen van de Gereformeerde Bond zich afzijdig houden van al het werk, dat van de Generale Synode uitgaat.
Ik heb het expres maar een beetje scherp geformuleerd, opdat iedere lezer zal begrepen hebben, waar het om ging.
Laat ik tegen dit verwijt mogen opmerken, dat we geadviseerd hebben om benoemingen, in welke raden het ook zijn mocht, in elk geval aan te nemen. Nu is dit een feit, dat behalve enkele leden van onze Synode, de kans om voor benoemingen te bedanken niet bijster groot is, om de eenvoudige reden, dat men de mannen, die een positief geluid willen laten horen, meestal niet benoemde. Bij de benoemingen van Gereformeerde Bonders wordt er angstvallig uitgezien, wie wèl en wie niet voor die raden in aanmerking moeten komen.
Vreest men ook onze critiek, als we in die raden zouden gekozen worden?
Dit behoefde toch niet het geval te zijn, want rnen begeert immers critiek?
Deze zaak heeft echter ook nog een andere kant. Laat ik eens een voorbeeld mogen noemen. Als in de Raad voor het werk onder de jeugd beslissingen worden genomen in de lijn van volksdansen, enz. enz., dan begrijpe men goed, dat het voor iemand, die daar als gereformeerd man zitting heeft, wel eens zo moeilijk kan worden om deze verantwoording te dragen.
Dat schijnt rnen helemaal niet te kunnen begrijpen. Laat ik nogmaals mogen verzekeren, dat we ons gaarne con amore zouden geven aan het gehele kerkewerk; echter met dien verstande, dat we ons bij dat alles wensen te houden aan Schrift en Belijdenis.
Het is daarom, dat we wel eens een keer „neen" hebben moeten zeggen. „Zo kan 't niet!"
Als er geen richtingen in de kerk waren, zou er wellicht ook onder dit systeem van kerkregering wel wat te bereiken wezen. Maar de richtingen zijn er en ze blijven er, ondanks het feit, dat men niet meer van richtingen wil gesproken hebben.
Een ouderling vroeg mij, wat er toch verstaan moest worden onder „modaliteiten". Ik heb toen geantwoord, dat dat een camouflagewoord voor „richtingen" is.
Zó is het toch, lezers? Laten we elkaar geen rad voor de ogen draaien.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van donderdag 25 oktober 1951
De Waarheidsvriend | 8 Pagina's
Bekijk de hele uitgave van donderdag 25 oktober 1951
De Waarheidsvriend | 8 Pagina's