ONDERWIJS

HERDENKING

   't Is 31 October, als ik dit stukje op papier zet. Zo juist zijn we thuisgekomen uit de Maranathakerk, waar we met de hoogste klassen van de negen Hervormde scholen binnen onze Kerkelijke gemeente het feit der Kerkhervorming hebben herdacht.
   Eigenaardig; dat we, sprekende over de Reformatie, altijd en soms uitsluitend bij Luther terecht komen, terwijl toch ongetwijfeld het Calvinisme z'n stempel gezet heeft op de Hervorming in de Nederlanden. Het Calvinisme, dat terecht genoemd is de oorsprong en de waarborg van onze Godsdienstige en Staatkundige vrijheid.
   Het is nu eenmaal waar, dat de persoon van dr. Martinus Luther veel meer tot de mensen en vooral tot de jeugd spreekt, dan Calvijn. Heel z'n optreden, z'n bekering, z'n openlijk verzet tegen de misbruiken van de aflaat in de 95 stellingen, de Rijksdag te Worms, de Wartburg, 't is voor de jeugd een heldengang van „een boeteling arm en klein, „een monnik zonder glans van Vaad'ren, „als onrein verworpen bij zich zelf „Maar 't Licht verrees hem uit het Woord „Op Erfurts kloosterhof heroverd "
   't Is goed, 't is nodig, dat we hiervan spreken tot onze kinderen, vertellende de loffelijkheden des Heeren onzes Gods en Zijne sterkte. Want een groot werk heeft de Heere door hem tot stand gebracht. En al was dan het begin maar klein, immers de 95 stellingen tegen de aflaat waren slechts een uitnodiging, een uitdaging misschien aan de wereld der geleerden tot een dispuut. En toch waren ze voor ons gevoel nog wat anders : Een consciëntiekreet van een man, op wiens pad een lichtstraal van Boven was gevallen. Steeds meer licht gaat in z'n ziel op, tot het voor hem volle realiteit en zekerheid en vertroosting wordt: De rechtvaardige zal uit zijn geloof leven. Dat is een werk van God en niet van mensen. Daar van spreken we op de „Hervormingsdag".
   Het liefst zouden we dit doen met onze eigen klas in de oude vertrouwde sfeer van ons eigen lokaal. We kennen onze eigen leerlingen, we weten, hoever we met hen gaan kunnen, we hebben veel meer contact met hen als kleine groep, dan wanneer ze opgaan in de massa. Ook kunnen we bij een klein aantal van ons door en door bekende kinderen onmiddellijk de reacties opmerken en onze bespreking daarnaar regelen. Ook kunnen we dan wat dieper op de dingen ingaan en naast de daden van heldenmoed en geestkracht stellen de innerlijke strijd met daar bovenuit de onweerstaanbare doorwerking van de Heilige Geest in hunne harten, die hen bekwaamde tot het machtige werk Gods : De Reformatie van de diepgezonken kerk.
   Echter kunnen we het éne doen en het an- dere niet nalaten. Het viel ons daarom niet moeilijk, om toch medewerking te verlenen tot een samenkomst in groter verband en zo waren dan van morgen ongeveer 1200 kinderen van 10 tot 15 jaar in de kerk bijeen, 't Was geen kerkdienst, geen jeugddienst, slechts een samenkomst van schoolkinderen met hun onderwijzers en onderwijzeressen. En in deze samenkomst kwam toch wel heel duidelijk naar voren — en dat hebben de kinderen uitstekend kunnen begrijpen — dat de Reformatie was een werk Gods, dat wij nu nog de vruchten daarvan plukken in het vrije onderzoek van de Heilige Schrift, in het vrij verkondigen van het Evangelie der vrije genade in de Heere Jezus Christus : „Dóór het Geloof alléén".   
   Ontroerend, toen uit zoveel kindermonden het lof- en danklied opsteeg : „De lofzang klimt uit Sions zalen, Tot U met stil ontzag". En machtig klonk als slotzang het Lutherlied door het Bedehuis:

„Een vaste burcht is onze God Een toevlucht voor de Zijnen".

   Misschien vinden sommige kinderen door zulk een samenkomst de weg naar de kerk. We moeten niet vergeten, dat we ook kinderen op onze scholen hebben, die uit niet-kerkelijke gezinnen komen en die misschien nog nooit een gewone kerkdienst hebben bijgewoond. In dat opzicht staat men vooral in de grote steden voor vreemde dingen en zeer bedroevende toestanden. Hier heeft de school, met name de School met de Bijbel een uiterst belangrijke taak. Het allerbelangrijkste is na- tuurlijk het onderwijs zelf. Het onderwijs dk en naar de Heilige Schrift, maar het is toch ook onze begeerte en ons doel, om vele „buitenkerkelijke" kinderen de weg naar de kerk te doen vinden en dat streven is niet ongezegend gebleven.
   We weten niet, hoe veel of hoe weinig kinderen van harte de zin der woorden en de inhoud van het lied hebben verstaan, maar toch greep het ons aan, toen uit zoveel honderden kindermonden de belijdenis en de bede opklonken :

Eén Naam is onze hope
Eén grond heeft Christus Kerk
Zij rust in énen hope
En is Zijn scheppingswerk.
Om haar als bruid te werven.
Kwam Hij ten hemel af.
Hij was 't, Die door Zijn sterven
Aan haar het leven gaf.

Geef, dat in Uw genade
O, God, ook eenmaal wij.
Langs Uwe lichte paden
Gaan tot der zaalgen rij.

R'dam.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen