CHRISTELIJKE JEUGDACTIE!

   In het nummer van 3 November 1951 van het Eilanden-Nieuws, Christelijk weekblad op Gereformeerde grondslag voor de Zuid-Hollandse en Zeeuwse Eilanden, schrijft Waarnemer onder de rubriek „Uit het Kijkvenster" het volgende:

Film en poppenkast voor onze Christelijke jeugd. God wat en de wereld wat. Snelle afloop als der wateren

   Twee couranten-berichten. Eerste bericht : Amerikaanse filmavond voor de Gereformeerde Jeugd te Dordrecht. Tweede bericht : ds. Smit, Ned. Herv. predikant, opent een Wijkavond, waarbij hij „tot verrassing der aanwezigen" meedeelt, dat de artisten Henk Zoutendijk en Marja van Bergen van het poppentheater „In de Wroede Zoutskop" te Den Haag een uitvoering geven van Ibsen's „Peer Gynt".

In dat Wijkgebouw, waar men zou denken een Evangelie-verkondiging te horen, wordt een toneelstuk van een poppen-theater opgevoerd. Om de mensen te vermaken. We lazen er van, dat de artisten de diepere zin van het stuk op uitstekende wijze tot uiting wisten te brengen. „Het grote egoïsme van Peer Gynt, die maar voortleeft in zijn dromen, werd machtig getekend, evenals zijn intense wanhoop, als hij tenslotte merkt dat hij zijn hele leven niemand is geweest, geen goed mens, en zelfs geen groot zondaar. Hij moet dan inzien dat alleen een zoekende, zuivere liefde, uitgebeeld in de figuur van Solveg, hem kan redden "
   En na afloop begint de domine er een Christelijke draai aan te geven. Het moet natuurlijk toch een beetje op Christendom lijken. Peer Gynt, gered door Solveg — zó moet de mens door Jezus Christus worden gered! Dan nog een gebed, en het is een mooie Christelijke avond geweest in dat Wijkgebouw.

En de Gereformeerde Jeugd te Dordt, in het gebouw Patrimonium, moet ook al met films zoet gehouden worden. Een film van de United States Information Service van de propaganda-afdeling van de Amerikaanse Ambassade te Den Haag. Geopend met gebed.
Schriftlezing en Psalmgezang. Dan eerst een lollige film over een zeepkistenrace in Amerika met als slot een film van Arturo Toscanini.
Quo Vadis — waarheen gaat gij ? — vroegen de oude Romeinen. Die vraag zouden we hier ook kunnen stellen. Ook aan de „leiders", die onze Christelijke jeugd opvoeden. Die verantwoording dragen voor hetgeen de jeugd wordt voorgezet. God wat en de wereld wat! Snelle afloop als der wateren
   Schrijver dezer heeft door een zekere omstandigheid ook eens zo'n Chr. Jeugdavond meegemaakt. Althans, hij kwam aan het slot van de avond de zaal binnen. Men was toen juist in een daverende lachbui om een paar piassen, die op het podium grappen stonden te maken. De leider liet aan het slot het Psalmvers zingen: „Gods vriend'lijk Aangezicht, heeft vrolijkheid en licht, voor all' oprechte harten". In zijn dankgebed hoor ik het hem nog zeggen: „Heer, we zijn ernstig geweest, en we zijn luimig geweest, maar we hebben Uw vriendelijk Aangezicht over ons gezien".
   Ik moet u zeggen: ik werd er koud van. Commentaar behoef ik hier niet op te geven, dat maakt de lezer of lezeres zelf wel. Van het „vriendelijk Aangezicht Godes, van die rechte vreugde in God, wat Hij zijn wil voor een alles verbeurd hebbend in zichzelf verloren zondaar, verstaat men niets. Dan zou men zeker niet zó doen!

Waarnemer

Ik zal er ditmaal weinig aan toevoegen. Het zal de lezers van De Waarheidsvriend toch wel duidelijk worden, waarom we aan een dergelijke voorlichting der jeugd niet mee kunnen doen.

Timmer.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen