„CRISIS DER MIDDEN-ORTHODOXIE”

    Zo luidt de titel van een boekje, dat dr. Berkhof onlangs in het licht heeft gegeven. Het ligt voor de hand, dat titel en schrijver niet nalaten indruk te maken. Voor zover uit de pers kan blijken, heeft dr. B. o.a. ook op de prediking van de z.g. midden-orthodoxie critiek geoefend. Al kunnen wij daarop niet ingaan zonder dr. B. zelf gelezen te hebben, komt het ons niet onwaarschijnlijk, noch ongegrond voor.
   Maar daarom willen wij toch opmerken, dat wij ons verheugen als van bevoegde zijde de vinger wordt gelegd bij ernstige tekortkomingen in wat de midden-orthodoxie wordt genoemd, indien dit althans moge medewerken tot genezing.
   Dr. B. spreekt van een crisis. Dat zou dus wijzen op innerlijke tegenstellingen in de midden-groep. Die zijn er zeker. Zij liggen eigenlijk reeds besloten in de verbinding : middenorthodoxie.
   En geen wonder. Velen, die zich gaarne onder die middengroep scharen, staan onder invloed van een theologische gedachtenwereld, die op gespannen voet staat met het leven der kerk, zoals ons dat in de Heilige Schrift wordt voorgesteld.
   Dat is ook mede een oorzaak, waardoor zij zich niet kunnen vinden in de belijdenis der vaderen, welke uit datzelfde leven is geboren. Een theologie, welke in dat leven niet is geworteld, kan trouwens bezwaarlijk bijdragen tot een zuivere prediking, laat staan tot genezing van het kerkelijk leven. Men kan dan ook niet ontkennen, dat de hedendaagse prediking naar de nieuwe stijl in menig opzicht negatief blijkt te zijn en de greep op het kerkvolk mist.
   Klaarblijkelijk heeft men geen oog voor het feit, dat door de reformatoren zozeer ter harte werd genomen, n.l. dat de verborgenheden des geloofs, welke ons in de Heilige Schrift worden geopenbaard, eerst in het leven uit de gemeenschap met de Christus der Schriften, worden ontdekt. Er kan een verstandelijk aannemen zijn door opvoeding en onderwijs van de goddelijke dingen, maar een waarachtig geloof, dat uit de weldaden van de Christus leeft, ontdekt in de Schrift de verborgenheid Gods, waaruit de heiligen van Oude en Nieuwe Testament zijn bedeeld geworden naar de genade, die hun werd geschonken. Wij noemen slechts de psalmen, waarin de tedere Godsvrucht zo inzonderheid en op veelvuldige wijze het leven van Gods kinderen vindt voorgesteld en doet delen in Zijn gemeenschap.
   Wat is eigenlijk de ontdekking der Godsopenbaring anders dan het inleven in de verborgenheden Gods en van Zijn Christus, welke Hij ons in Zijn Woord heeft willen bekend maken en waartoe Hij ook zorg heeft gedragen, dat er altijd op aarde een gemeente is geweest, klein of groot, die Zijn Woord heeft bewaard ?
   Daarom kan ook hét stuk der openbaring eerst worden verstaan vanuit die gemeenschap der heiligen met de levende Christus, of wil men, van uit de bevinding des geloofs naar de Schriften. In 't bevindelijke leven is de Waarheid Gods zelf aan het woord door de Heilige Geest als een inwendige Leermeester. Daarom ook wil de bevinding op haar echtheid en betrouwbaarheid getoetst zijn door het Woord en leert zij Gods kinderen uit het geloof in dat Woord leven en daarop vertrouwen als het Woord van de levende God.
   Zo is het geloof, dat de Heilige Schrift als Gods Woord ontvangt en aanneemt, als zodanig eigen aan het leven der gemeente, gelijk dat ook in onze belijdenis wordt beleden als een getuigenis van de Heilige Geest in het hart der gelovigen. En wie dat met een gelovig hart aanneemt, zal het ook alzo bevinden.
   Daarom ook is onze roep om het uitgangspunt te kiezen in de belijdenis der kerk geen dood formalisme, maar eis voor een gezond kerkelijk leven.
   Zij, die datzelfde geloof deelachtig zijn en daaruit begeren te leven, kunnen derhalve geen vrede hebben met een prediking, waarin dat leven der kerk in de gemeenschap der heiligen met de Christus der Schriften wordt miskend on veracht.
   Zij kunnen geen vrede hebben met een leer, die geen recht doet aan de waarheid des geloofs, zoals deze ons wordt voorgesteld door de Schriften. Zij kunnen daarvan ook geen verwachting hebben voor de opbouw der gemeente des Heeren en mogen daarvoor geen verantwoordelijkheid op zich nemen, noch medewerken aan alles, waardoor zulk een prediking wordt bevorderd.
   Wie kennis heeft genomen van de leringen, waarmede de z.g. midden-orthodoxie zich aandient, veeltijds ten onrechte als Bijbels voorgedragen, moet wel de indruk hebben, dat men soms bezig is onder het motto „Bijbels" de Bijbelse leer te bestrijden.
   Een volgende keer hopen wij een en ander van de critiek van dr. B. te behandelen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen