KERK EN WERELD TIJDENS DE LAATSTE URE

(Il)

   Bij het voortschrijden der laatste ure, die reeds aanving bij de Hemelvaart van Christus (schreef niet de apostel Johannes : Kinderkens, het is de laatste ure ? ) zal het blijken, dat de geest van de anti-christ zich steeds bruter zal openbaren.
   De laatste ure — zo leert ons Gods Woord — zal hierdoor gekenmerkt zijn, dat tegen het einde daarvan de anti-christ zal verschijnen. Steeds duidelijker zullen in de eind-historie de lijnen aanwijsbaar worden, die naar diens komst henen wijzen. De geest van de antichrist gaat aan zijn verschijning vooraf. En wie niet ziende blind is, aanschouwt in onze dagen reeds het toenemende anti-christelijke karakter dezer wereld.
   De tekenen der tijden, die Christus' wederkomst aankondigen, vermenigvuldigen zich. En al is het waar, dat niemand de ure van Christus' verschijning op de wolken weet, dan de Vader alleen, dit neemt niet weg, dat degenen, die leven bij het licht van Gods Woord, de snelle nadering van Zijn komst duidelijk uit deze tekenen aflezen. Het is niet zo, dat we als 't ware schapen wolkjes aanschouwen, die een schone dag voorspellen, doch veeleer verkeren we thans in een stormgetij der geschiedenis, zoals er nog nooit eerder geweest is. Nieuwe stormen staan ontketend te worden, waarbij de inslaande bliksemschichten van Gods toorn in het volkerenheir niet zullen uitblijven.
   De eind-catastrophe komt trapsgewijze. En dat we reeds enige trappen op deze ladder gestegen zijn, deze catastrophe tegemoet, is overduidelijk. Wie bij de Heilige Schrift leeft en de vreselijke gevolgen van atoom- en waterstofbommen overweegt, moet toch onwillekeurig denken aan het Boek der Openbaringen, waarin aangekondigd wordt hoe de weeën elkander zullen opvolgen. Weeën, waarvan de voorafgaande verre overtroffen wordt door de daaropvolgende.
   Terecht schrijft prof. dr. J. Severijn in diens „Vragen van tijd en eeuwigheid":
  
   „Geheel ons moderne leven met zijn gemis aan waarlijk geestelijke inspiratie, draagt de schrikbarende kenmerken ener hopeloze degeneratie, die ons als boden van een naderende ondergang tegengrijnzen.
   Er zijn meer verschijnselenj die zulk een vrees wettigen. Welk een licht deed de geschiedenis der laatste jaren opgaan over het Boek der Openbaringen?
   De catastrophale profetieën, die schier ongelooflijke rampen als tekenen van de ondergang noemen, worden door de moderne uitvindingen binnen de gezichtseinder van onze tijd gebracht als een werkelijkheid, die op korte termijn te vrezen is.
   Vergeten we niet de schrikbarende ontkerstening der wereld als een teken te zien, terwijl de oplossing der kerken in sectarische gezelschappen de schaduw van de aanstaande crisis reeds vooruit werpt.
   De boden van het naderend wereldgericht spreken een duidelijke taal, maar de mens van onze tijd is met blindheid geslagen. Dit is ook een teken van het oordeel en een oordeel zelf".
   Inderdaad, het is een oordeel op zichzelf, wanneer de mensheid met blindheid geslagen is om de tekenen der tijden te zien en hun aangrijpende en ontroerende sprake te verstaan. Daarom is het zo nodig, dat we elkander op deze tekenen wijzen. Opdat we een wijs hart bekomen en we onszelf af zullen vragen of het wèl zal zijn, indien de Heere ons in het midden der oordelen zal onderzoeken. Maar ook opdat we, ziende op de tekenen der tijden, zullen waken met het oog op de verleidende geesten, die rondgaan. Waken, toetsen en waarschuwen, maar ook opwekken om te blijven volharden bij de oude beproefde Waarheid, ons door de apostelen en profeten overgeleverd.
   De grote wereld-crisis wordt voorbereid. Een wereld-crisis, waarin de anti-christ zijn macht zal ontplooien en de koninkrijken der aarde aan zich zal onderwerpen. (Zie Openb. 13).
   En is het niet, alsof we reeds nu steeds duidelijker gaan aanschouwen hoe het machtsapparaat zich gaat vormen, waarvan de antichrist zich straks ten volle kan bedienen? De zelfstandigheid der volkeren vermindert met de dag. De landen scharen zich in enkele machtsgroepen aaneen, en wie zal zeggen hoe, bij de razend-snelle ontwikkeling onzer histodie, die ons telkens weer voor de allergroot­ste verrassingen plaatst, er in een nabije, misschien zeer nabije toekomst, een eenheid der volkerenwereld kan komen, die zich gewillig zal stellen onder de leiding van de anti-christ?
   De voorwaarden voor zulk een dasmonisch machtsrijk stapelen zich op. Revolutionaire geesten, die van God, noch Zijn dienst willen weten, trachten de gehele wereld voor de verwerkelijking van hun ideeën rijp te maken.
   Indien er geen spoedige wederkeer komt tot de God der Schriften — en het tegendeel is te vrezen — dan kan er niet anders verwacht worden dan de zeer nabije oordeelsdag des Heeren Heere. Veel, wat voor onze vaderen in het Boek der Openbaringen nog een mysterie was, wat de ontwikkeling der wereldgeschiedenis betrof, ging zich duidelijk en klaar aan ons oog ontrollen.
   De tijd spoedt ten einde. De eeuwigheid wenkt. Het is laat in de avond. De laatste ure is aan haar laatste minuten toe!
   In deze late avondstond nu staan kerk en wereld tegenover elkander. Dat hebben ze altijd gestaan, indien tenminste de kerk op haar plaats was, maar inzonderheid zal dit tijdens de laatste ure het geval zijn.
   Kerk en wereld levens immers uit twee verschillende beginselen. Niet alleen verschillend, doch lijnrecht tegenover elkander staand.Want zomin God en satan kunnen samengaan, zomin kunnen ook de beginselen, waaruit Gods kerk en waaruit de wereld leeft, elkander verdragen. Telkens zal er weer de botsing zijn. Een botsing, die vooral in het laatste der dagen zich zal ontwikkelen tot een strijd op leven en dood. Zal het volgens Openb. 13 vs. 17 niet zover komen, dat niemand mag kopen of. verkopen, dan die het merkteken draagt of de naam van het beest of het getal zijns naams?
   Wanneer de volle doorwerking van satan in onze aardse samenleving komen zal, zullen de ware kerk en de wereld steeds meer tegenover elkander komen te staan.
   De wereld zal zich hoe langer hoe meer in haar anti-christelijk karakter openbaren. Antichristelijke beginselen zullen doorwerken op alle terreinen, waarop de wereld beslag gelegd heeft, ja, tot op het terrein der kerk toe. De wereld zal onder invloed van de satan een wereldplan opbouwen, gefundeerd op een allesbeheersend dasmonisch levensbeginsel. En in dit wereldplan is er voor Gods kerk, voor zover deze wil leven overeenkomstig de leer der apostelen en profeten en niet anders wil weten dan Jezus Christus en Die gekruist, geen plaats. Wèl plaats voor een kerk, die haar beginsel verlochent. Want de anti-christ zal de godsdienstige vormen niet uitroeien, doch zich zelf als God voorstellen. Hij zal een kerk nog wel dulden, maar niet een kerk, die alleen en uitsluitend zich aan Jezus Christus wenst te onderwerpen.
   Een bijna algemene afval van het geloof zal waarneembaar zijn. Voor zover er nog een christelijke kerk zal aangetroffen worden, zal ze het hoofdzakelijk in naam zijn, doch niet in wezen. Slechts een betrekkelijk klein deel zal nog trouw blijven. De geest uit de afgrond zal beslag leggen op de geesten der mensen, ook op de geesten van zovelen, wier namen nog geschreven staan in de lidmatenboeken der kerken. Allen, die niet geworteld zijn in Christus, die niet kennen het leven der wedergeboorte, die geen levende ranken zijn in de Wijnstok, zullen de duivelse verleiding niet kunnen weerstaan.
   Herders en schapen, doch die geen echte herders zijn, zullen de ware schapen in de steek laten.
   En vele schapen, die slechts in schijn tot Christus' kudde behoorden, zullen zich eveneens van de ware gemeente des Heeren afscheiden. Tezamen met hun geestverwante „herders" zullen ze als 't ware een kudde vormen, niet weidend in de grazige weiden van Gods Woord en Getuigenis, niet kruisdragend gaande achter het Lam Gods, doch in wereldgelijkvormigheid zich scharend achter de wolf, wiens enige begeerte de dood van Gods gunstgenoten is.
   Langzamerhand zal de satan, zal de antichrist zijn masker afwerpen. Dan zal zijn Gode-vijandig karakter zich ten volle openbaren en zal hij een godslasterlijke godsdienst invoeren. Vervolgingen ten bloede toe zullen uitbreken tegen degenen, die door genade Christus niet wensen te verloochenen.
   Christus' kerk tijdens de laatste ure zal meer dan in voorafgaande eeuwen, een martelaarskerk zijn. Een kerk onder het kruis. Ze zal de waarheid van Christus' woord wel in zeer bijzondere mate ervaren: „Ze hebben Mij gehaat, ze zullen ook u haten".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen