NADERE TOELICHTING

   Aan hen, die hebben gemeend dat ik met mijn advies aan de evangelisaties, om naar de kerk toe te werken, zou hebben bedoeld om maar ja en amen te zeggen op de huidige gang van zaken, met andere woorden, om maar mee te huilen met de wolven in het bos, heb ik slechts een heel kort antwoord te geven.
   Daar is geen haar van mijn hoofd, wat er aan heeft gedacht. Ik heb ook nog nooit geadviseerd aan onze mensen, om zich te stellen onder een prediking, die niet naar Schrift en Belijdenis is. Ik zeg veeleer: Blijf daar vandaan!
   Evangeliseren is echter noodzakelijk, als men in onze kerk plaatselijk niet meer kan opgaan onder de dienst des Woords. Dan is er inderdaad geen andere weg.
   Maar ik wil het toch nog eens even aandikken, dat er niet eerder toe mag worden overgegaan, eer het onomstotelijk vaststaat, dat er in de kerk door de wettige ambtsdragers niet naar Schrift en Belijdenis wordt gepredikt.
   't Is best mogelijk, dat er lezers zijn, die met mij hierin verschillen. De een is in zijn prediking meer voorwerpelijk, de ander meer bevindelijk.
   Ik wil maar zeggen, dat het niet goed is dat we gaan evangeliseren op een plaats, waar bedienaren des Woords arbeiden, die in onze ogen wat meer voorwerpelijk prediken, dan wij dat wel zouden begeren.
Trouwens- waar is het eind van dat alles ? Zij, die menen dit toch te moeten doen, worden misschien straks door hun eigen zwaard getroffen en bederven het voor de anderen.
   We zien dat in Hilversum, waar de kerkeraad alle mogelijke moeite doet om een predikant van de Gereforrrteerde Bond te beroepen. Men beriep ds. De Lange, ds. Kievit, enz. enz. Nu kwam mij ter ore, dat er een comité is opgericht in Hilversum, met de bedoeling om ds. Van Dijk, ds. Dorsman en ds. Wijnmalen en een aantal godsdienstonderwijzers te laten preken. U zult wel begrijpen, dat door een dergelijk optreden de toestand er in Hilversum niet op verbetert. De Gereformeerde Bond wordt voor dergelijke dingen nog wel eens aansprakelijk gesteld. Men vergeet echter, dat genoemde drie predikanten en deze godsdientonderwijzers geen lid van de Gereformeerde Bond zijn, het ook vroeger nooit zijn geweest en het misschien ook wel nooit zullen worden.
   Met dit alles is niet ontkend, dat er plaatsen zijn, waar het gereformeerde volk in evangelisatieverband nog moet worden samen gehouden. Het grote gevar is echter, dat men zich in zulk een evangelisatie zó thuis gaat voelen, dat er aan terugkeer naar de kerk niet meer gedacht wordt.
   En dat is het nu juist, wat ik heb afgekeurd. Overal in den lande heb ik geadviseerd aan de gereformeerden in de gemeenten om zich te organiseren en aan de kerkeraad te verzoeken om gereformeerde prediking. Het advies luidde verder: Stel u in verbinding met de visitatoren-provinciaal en wend u tot de commissie voor de behandeling van bezwaren en geschillen.
   We hebben gezien, dat dit pogen hier en daar rijk gezegend is. In Capelle a/d IJssel, in de buurtschap Kethen, is de evangelisatie in kerkelijk verband opgenomen.
   We kunnen gelukkig meerdere gunstige gevallen noemen.
   Met het „aanwerken op de kerk" heb ik dus niets anders bedoeld dan het zoeken om plaats voor gereformeerde prediking in onze Hervormde Kerk. Als het één groep toekomt, dan toch zeker aan hen, die willen vasthouden aan de Heilige Schrift en aan de onvervalste belijdenis van onze vaderen.
   Dat is heel wat anders, dan langzaam maar zeker heenwijzen naar de Oud-Gereformeerde gemeenten, waar de meesten van deze groepen terecht komen.
   Meer heb ik niet bedoeld.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen