TROEPENBINDING

Ongeveer twee jaar geleden stond in een onzer bladen een kaartje getekend, waarop met een kruisje stond aangegeven waar oorlogsgevaar aanwezig was.

Wij herinneren ons 14 kruisjes.

Met de regelmaat van de klok, alsof er een weldoordacht systeem achter zit, vermenigvuldigden zich de strijdpunten: Korea, Indo-China, Egypte en Tunis.

Het kenmerkende is echter, dat tegen de achtergrond van de tegenstelling Oost-West, West hierdoor veel sterker dan Oost gebonden wordt in zijn troepen. Zolang Duitsland niet is ingeschakeld, is Frankrijk de belangrijkste militaire macht in West Europa, omdat Engeland niet veel gevoelt voor een Europees leger.

In Indo-China liggen op dit ogenblik 350 duizend Franse troepen en zijn reeds 1500 officieren gesneuveld.

Het beschamendst is echter de houding van Nederland. Nederland heeft Ambonnezen, die willen en kunnen dienen en niet mogen. Wat een gebrek aan beleid in Woerden in het Ambonnezenkamp. Ambonnezen, die 't niet kunnen aanzien dat de Nederlandse vlag omlaag gaat en Nederlanders, die het zóver laten komen en bijna niet eens weten wat zij dan moeten doen.

Het wordt tijd, dat Nederland en Europa inziet dat de oorlog er reeds is en dat uitstel, talmen en verdeeldheid misdaad is jegens de vrijheid, waarvoor wij jarenlang hebben gebeden.

De troepenbinding behoort tot de oorlogstrategie, zij heet dan een tweede front.

Wat er nu gebeurt, maakt als er werkelijk oorlog komt, een tweede front voor de aanvaller niet meer nodig, want het is er reeds.

Verkerk

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen