De Waarheidsvriend cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van De Waarheidsvriend te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van De Waarheidsvriend.

Bekijk het origineel

JEZUS' ZALVING TE BETHANIË

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

JEZUS' ZALVING TE BETHANIË

6 minuten leestijd

Zij heeft dit bewaard tegen de dag mijner begrafenis. Johannes 12 : 7b.

   Het Paasfeest is weer op handen voor het volk van Israël. De feestgangers maakten zich op om dit feest mee te vieren in de Godsstad. De landwegen zijn vol met pelgrims. Vrolijk gaan de stammen op naar Sions Godgewijde top. Onder degenen, die op weg zijn naar Jeruzalem is thans ook de Heere Jezus. Het is Zijn laatste gang naar Jeruzalem. Zijn ure nadert. Op dit Paasfeest zal het ware Paaslam geslacht worden. Het Lam Gods, dat de zonde der wereld wegneemt begeeft zich naar de bloedstad. Niemand der discipelen had er enig besef van, dat hun Heere een weg van lijden en bitter sterven tegemoet ging. Doch Christus neemt op deze laatste tocht naar Jeruzalem de sluiers weg, die er voor de jongeren voor de toekomst hangen en in duidelijke woorden onthult de Heere nu voor Zijn discipelen, dat de Zoon des mensen ter dood veroordeeld zal worden, overgeleverd aan de heidenen, bespot, gegeseld en gekruisigd zal worden.
   Ongelovig staan de discipelen tegenover de woorden van hun Heere.
   De laatste dag van de tocht ziet zijn avond dalen. De feestgangers reppen zich om voor het vallen van de duisternis binnen de poorten van Jeruzalem te kunnen zijn. De Heere Jezus blijft echter te Bethanië, een gehucht, dat drie kwartier van Jeruzalem verwijderd ligt.
    De volgende dag zien we de Heere Jezus tegenwoordig bij een maaltijd. Zijn discipelen zijn ook aanwezig en eveneens Lazarus, die uit de doden is opgewekt.
   Als de maaltijd aan de gang is zien we Maria binnentreden. In de hand draagt ze een kruikje met echte, onvervalste nardusolie. En Wat zien we nu verder gebeuren ? Maria begeeft zich naar Jezus. Ze breekt de dunne hals boven Jezus' hoofd en stort de gehele inhoud over Hem uit. In een oogwenk is de Heere omhuld met een geurige wolk van de kostelijke nardus. Dan zien we, dat ze haar haarvlechten losmaakt, zich over de Heere buigt en Zijn voeten met haar haren afdroogt.
   Wat drijft Maria toch om zulk een kostbaar offer te brengen ? Och, Maria had van de Heere Jezus veel ontvangen en nu wil ze uit net overstelpte hart haar Heere iets geven. Er leeft in haar ziel, wat de psalmist uitdrukte in de woorden : Wat zal ik de Heere vergelden voor al Zijn weldaden. Ik zal liefde en lof voor Hem ten offer wijden. Het was de Heere, die haar broeder Lazarus uit de doden had opgewekt. En hoeveel zegeningen had haar ziel ontvangen sedert de Heere in haar leven verschenen was. Haar liefste plekje op aard was aan de voeten van haar Heere. Daar werd ze ingeleid in dingen van het Koninkrijk Gods. Dan ruisten de beekjes van genade en liefde Gods. Dan dronk haar ziel uit de fonteinen van heil. De Heere maakte de plaats aan Zijn voeten tot een hemel op aarde : Door Hem had ze de schat gevonden, die meer waard was dan alle goud op aard. Zou ze Hem dan niet hartelijk liefhebben en dat ook metterdaad bewijzen ? Ze wil Hem, die ze omringd wist door vijanden en allerlei belagers als zwakke vrouw haar aanhankelijkheid tonen, haar eer en hulde brengen. Het hart dringt haar om Hem te belijden te midden van een vijandige wereld. Haar hart is verbroken onder de weldaden, die ze van de Heere ontving gelijk de narduskruik door haar is verbroken boven de Heere. En uit dat verbroken, beweldadigde hart vloeide de dankbare liefde voor haar Heere. Ze wil zich geven aan Hem, gelijk de nardus over haar Zaligmaker is uitgestort. Dat offer van Maria is een moedige daad van belijdenis zonder woorden. Het is geheel enig. Het kan niet meer herhaald worden. Tenminste niet meer zoals Maria dat heeft gebracht. Doch het is wel mogelijk, dat we een Maria's hart bezitten en daarmee tot de Zaligmaker gaan. Zonder zulk een Maria's hart zullen we zelfs niet mogen zijn. We mogen niet vreemd blijven aan de verbrokenheid onzer harten vanwege onze zonden. Is het wel goed met ons, als we nooit overstelpt zijn onder de weldaden, die God ons bewees ? We mogen niet zonder de vruchten der dankbaarheid zijn. Want groot is het goed, dat de Heere geeft degenen, die Hem vrezen. Daarom love onze ziel de Heere en vergete geen van Zijn weldaden.
   Die zalving van de Heere door Maria heeft een dieper zin dan Maria heeft kunnen bevroeden. Ze is hier een instrument des Geesles geweest. Het is de Heere zelf, die met weinige woorden de diepe betekenis van deze zalving duidelijk heeft gemaakt. Hij zag daarin een beeld en voorbereiding van Zijn begrafenis. Die zalving riep Zijn sterven en begrafenis voor de geest. Die gebroken narduskruik wijst heen naar Zijn lichaam, dat voor onze zonden verbroken wordt de olie, waarmee Hij wordt gezalfd, spreekt ons van Zijn bloed, dat voor ons vergoten wordt. Hij wordt om onze zonde verwond, om onze ongerechtigheid wordt Hij verbrijzeld. De straf, die ons de vrede aanbrengt was op Hem en door Zijn striemen is ons genezing geworden. Hij wordt als een lam ter slachting geleid, opdat de zijnen schapen van Gods weide mogen worden.
   Door die zalving wordt de Heere een ogenblik omhuld door de welriekende wolk van de vluchtige nardusolie. Zo zal Hij ook een tijd verborgen zijn in het hart der aarde. Maar spoedig trekt de wolk op. Dit is een profetie van Zijn opstanding op de derde dag. Het graf zal Hem niet in zijn greep kunnen besluiten. De kluisters van het graf zullen verbreken en Hij zal wederkeren tot het leven. Hij is immers de Opstanding en het Leven. En die in Hem gelooft zal leven, al ware hij ook gestorven.
   Door die zalving werd het gehele huis vervuld met welriekende geuren. Ieder genoot van die zalving van Christus. Ook deze dingen hebben ons iets te zeggen. Van deze Zaligmaker, die stierf om onze zonde en opgewekt is om onze rechtvaardiging gaat een reuk des levens uit. De vrucht daarvan zal genoten worden door geheel Zijn Kerk. Door deze Borg, die stierf om haar zonde is er voor haar verzoening te vinden en door Zijn opstanding nieuw leven.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 14 februari 1952

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's

JEZUS' ZALVING TE BETHANIË

Bekijk de hele uitgave van donderdag 14 februari 1952

De Waarheidsvriend | 8 Pagina's