WOERDEN

   Het is aan de lezers van De Waarheidsvriend bekend geworden uit de verslagen van de November-stemmingen, dat in Woerden met grote meerderheid van stemmen besloten is door de kiezers, dat in het vervolg de ouderlingen en diakenen door de gemeenteleden zelf zullen gekozen worden. Die leden in Woerden, die gaarne een Gereformeerde Bonder op de kansel zouden willen hebben, hebben natuurlijk ook voor de gemeente gestemd.
   De groep, die zich om de huidige kerkeraad schaart, is van de uitslag van die stemming danig geschrokken. Geen wonder !
   28 December j.l. moesten ouderlingen en diakenen worden gekozen. Hoe de uitslag van deze stemming geweest is, hoop ik de lezers van De Waarheidsvriend spoedig te kunnen mededelen.
   Er is nu in Woerden opgericht de Nederlands Herv. Vereniging „Rondom Woord en Sacrament", secretariaat: Nieuwstraat 17, Woerden. Deze vereniging geeft met het oog op de verkiezing van ouderlingen en diakenen beknopte vlugschriften uit, met de bedoeling om de leden op te wekken om toch geen Gereformeerde Bonders in de kerkeraad te verkiezen.
   Enkele van die vlugschriften zijn zó merkwaardig, dat ik er gaarne een en ander uit overneem:
   „Met nadruk wordt in nummer 5 van deze vlugschriften herinnerd aan de betekenis van de bediening van Woord en Sacrament naar reformatorische opvatting. Niets minder dan deze hoogst belangrijke zaak staat bij de komende verkiezing van ouderlingen en diakenen op het spel".
   Als ik het goed begrepen heb, is het de bedoeling om aan de leden onzer kerk in Woerden duidelijk te maken, dat de reformatorische beginselen het veiligste zijn bij de groep van de kerkeraad. Aan de reformatorische opvatting van de Gereformeerde Bonders schijnt naar hun mening nogal wat te haperen.
   Vervolgens wordt de gemeente gewezen op het grote gevaar, dat men straks, als de stemming eens misliep, geen Gezangen meer zou kunnen zingen in Woerden en dat dan de jeugddiensten in gevaar zouden komen.
   Laten de Woerdenaren gerust zijn! Ik kan van ervaring spreken. Ook Nieuwerkerk a/d IJssel zong Gezangen en had zijn jeugddiensten. Dat alles is na mijn komst in Nieuwerkerk a/d IJssel veranderd. Toch mogen we door Gods genade dit zien, dat er nog nooit zoveel jonge mensen zijn geweest, zowel in de morgen- als in de avonddienst, ook al zijn er nu geen jeugddiensten meer en al worden er geen Gezangen meer gezongen.
   Als de jeugddiensten onze kerk moeten redden, ziet het er maar donker uit. Neen, alleen de zuivere prediking van Gods Woord zal onze diep gezonken kerk kunnen redden.
   In een ander vlugschrift van deze vereniging las ik het volgende:
   „Wij wensen onze gemeente uitsluitend geleid te zien door een kerkeraad — het door God bedoelde middel in Zijn hand — waar de ambten, door de Heer der Kerk ingesteld, gedragen worden door mannen, die de reformatorische boodschap van het Sola Fide — door het geloof alleen — in de volle blijdschap van het geloof onverkort willen uitdragen".
   „Deze mannen zullen ongetwijfeld dragers zijn van eigen overtuigingen, omdat zij voortkomen uit kringen van verschil in modaliteit".
   „Zij hebben zich evenwel open te stellen voor het volle evangelie van Jezus Christus in zijn talloze facetten, zoals het in de oecumenische ruimte van de kerk wordt gepredikt door de Heilige Geest bij de geregelde bediening van Woord en Sacrament, van Doop en Avondmaal beide".
   „Het is onze dure roeping als gemeente in haar geheel er voor te waken, dat de toegang tot de Avondmaalstafel ter plaatse niet wordt vernauwd door een onbijbelse leer omtrent het al of niet waardig zijn om toe te treden op de dringende nodiging van onze Heer".
   Enkele regels verder luidt het : „Wij mogen dus geen mannen tot ouderlingen en diakenen kiezen, die de reformatorische boodschap van het „door het geloof alleen" verzwakken door een onzuivere leer, waarbij een mens zekere kenmerken in zichzelf zou moeten hebben, zal het voor hem of haar bij God goed staan".
   Als ik het goed begrepen heb, is men bang dat er misschien wat minder Avondmaalsgangers zouden wezen, als de kerkeraad door Gereformeerde Bonders zou worden gevormd. We ontkennen niet, dat dit mogelijk zou kunnen wezen. Het aantal van hen, die belijdenis des geloofs afleggen en het getal van hen, die aan de Heilige Dis aanzitten, is gewoonlijk niet zo groot als in Ethische of Confessionele gemeenten.
   Het moet u dan ook niet verwonderen, lezers, dat in vele gemeenten met die vele volle Avondmaalstafels van blijmoedige belijders, er na tien of twintig jaar velen; zijn, die zelfs nooit meer een voet in de kerk zetten.
   Waar zitten toch die trouwe, blijmoedige Avondmaalsgangérs in vele grote steden, als men des avonds wel met een kogel door de kerk zou kunnen schieten, zonder iemand te raken? Zover is 't in Woerden gelukkig niet.
   Zeker, ik erken, dat de kenmerken zelf de grond niet mogen vormen voor onze vrijmoedigheid om aan te zitten aan de Heilige Dis, maar Christus heeft toch stellig van kenmerken gesproken, als hij Gods kinderen noemde armen van geest, of hongerenden en dorstenden naar gerechtigheid en treurenden vanwege hun zonden. En die kenmerken zijn wel terdege geschonken om het ware van het valse geloof te onderscheiden. Ze dienen tot zelfbeproeving. En daarom ben ik stellig van mening, dat het juist tot verzwakking van de zuivere leer moet leiden, als men van die kenmerken niet zou willen weten.
   Weer in een ander vlugschrift wordt gezegd, dat er in Woerden maar een kleine meerderheid van Gereformeerde Bonders is. Men grondt deze bewering op het feit, dat er in Woerden niet eens een afdeling van de Gereformeerde Bond is.
   Maar wat zegt dat? Als de mensen die prediking maar wensen te beluisteren!
   Ook wil men het maar niet aanvaarden, dat vele mensen, die Zondag aan Zondag de deur van de Hervormde kerk voorbijgaan, nu toch uit liefde voor onze kerk of voor een principiële beslissing, hun stem gaven. En dat kan ik nu juist zo goed verstaan, dat zulke mensen weer gaarne naar de erve der vaderen terug willen.
   Voorts vertrouwt men ook het woord van de woordvoerder van de Gereformeerde Bonders, de heer L. Doornebal niet, als hij slechts één Geref. Bondspredikant begeert.
Men schrijft hierover immers dit:
   „Maar vergeten deze broeders nu niet, dat zij hier nooit kunnen leren, wat elders in onze kerk ia geschied en telkens weer geschiedt.
   Wij denken aan gemeenten als Schoonhoven en Veenendaal, om van St. Philipsland, Rijssen en zoveel andere maar te zwijgen. Daar hebben de vrienden van de Gereformeerde Bond ook niet gerust voor de predikantsplaatsen waren bezet door predikanten uitsluitend van hun richting, ja, men heeft daar niet gerust, voor de kerkeraad geheel „zwaar" was.
   Hierop gaan we maar niet verder in.
   Ds. Holst, Ned. Herv. predikant te Woerden, schreef in de Kerkbode van Woerden van 22 December zelf daarover het volgende:
   Droevig en onwaar!!
   De op 23 November j.l. opgerichte Ned. Herv. Vereniging „Rondom Woord en Sacrament" heeft gemeend in haar derde publicatie ook mijn eerste Gemeente, St. Philipsland, in het geding te moeten brengen. Ze beweert, dat ook daar de „vrienden van de Geref. Bond" niet gerust zouden hebben, alvorens de predikant een Geref. Bonder en de kerkeraad geheel „zwaar" zou zijn!
   Meer dan ik op papier kan zetten, betreur ik deze onverantwoordelijke uitlating. Men moet mijn „goede oude" Gemeente, waar ik zovéél aan te danken heb, niet in zulk een kwaad daglicht zetten. Gedurende de vier jaren, dat ik in St. Philipsland geweest ben, is daar geen woord, maar dan ook geen wóórd over richtingen, laat staan, over de Geref. Bond gesproken. Toen ik in Woerden kwam, had ik nimmer richtingsstrijd meegemaakt.
   Ten enenmale dwaas is de bewering, dat daar de „vrienden van de Geref. Bond" niet gerust zouden hebben, alvorens de gemeente van hun „kleur" zou zijn. Ik het nooit iets van een dergelijke actie gemerkt'| Of bedoelt men soms te suggereren, dat ik deze actie gevoerd zou hebben? Als men dan mijn naam wil noemen, laat men dat dan openlijk doen ! Men weet echter wel beter, dat het niet zo is.
   Wel zou men kunnen zeggen, dat ik in die jaren veranderd ben, maar dat ligt voor mijn verantwoording.
   Ik bedroef mij er over, dat op deze wijze strijd gevoerd wordt. Dergelijke publicaties bevorderen niet de goede geest; ze zijn ook totaal overbodig.

Ds. Holst.

Het vlugschrift eindigt tenslotte met deïft zinsnede:

„Is het wonder, , dat onze vereniging het sein op onveilig heeft gezet ? Ds. J. G.. Woelderink waarschuwt ons dan ook niet ten onrechte, dat de kerk er voor heeft te waken, dat ze niet komt te leven onder de heerschappij van één theologische richting".
   En dat durft men te zeggen in Woerden, waar één theologische richting ± dertig jaar geleden in de notulen heeft opgenomen, dat er geen predikant in Woerden mocht optreden, die niet een Gezang liet zingen.
   Men moet maar durven en blind zijn voor eigen theologisch drijven.

Timmer

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen