ONDERWIJS

   De vrede op Schoolgebied is nog altijd hier en daar zoek. Een feit is, dat men op vele plaatsen elkander heeft leren verdragen en dat men meestal elkanders rechten wel erkent, zij het dan ook, dat de Openbare School toch altijd no. 1 zou moeten blijven. Gelijke rechten als burgers, gelijkwaardige burgers van hetzelfde land en dat zonder enig voorbehoud, neen zover is men overal nog niet, om dat te erkennen en in de practijk te brengen.

I.

   Dat bleek ook in de laatste weken weer uit een schoolkwestie in Drente. Verschillende vrijzinnige bladen doen het voorkomen alsof hier weer eens op onverantwoordelijke wijze met de wet is gesold en met de aanvrage is geknoeid. Het kan bekend worden geacht, dat wanneer voorstanders van het Bijzonder Onderwijs tot schoolstichting willen overgaan, zij een desbetreffende aanvrage moeten indienen bij het Gemeentebestuur. Behalve andere gegevens die deze aanvrage moet bevatten moet ook uit handtekeningen der ouders blijken, dat bij de opening der school het wettelijk vereiste aantal leerlingen de school zal bezoeken.
   Nu was er een aanvrage ingediend bij het gemeentebestuur van Oosterhesselen tot stichting van een Chr. School in Geerbrug.
   Het Gemeentebestuur heeft echter nauwkeurig de zaak onderzocht en volgens de mededelingen gevonden:

Ie. dat sommige handtekeningen van vaders door moeders gezet zijn ;
2e. dat enkele kinderen reeds op een bijzondere school gingen binnen 4 km. van hun woonplaats gelegen ;
3e. dat 41 kinderen bij de opening der school nog niet leerplichtig zouden zijn en 2 niet meer leerplichtig.
   Inderdaad schijnen in enkele gevallen, waar de vaders de hele week buiten de gemeente werken en slechts het weekend in hun gezin kunnen doorbrengen, de moeders getekend te hebben voor de vaders. Wettelijk is dat natuurlijk onjuist, de moeder zou dan van de vader een gezegelde volmacht hebben moeten kunnen tonen, om de handtekening rechtsgeldig te doen zijn. Daaraan hebben deze eenvoudige mensen natuurlijk in 't minst niet gedacht en volkomen te goeder trouw getekend, omdat vader en moeder het volkomen over de schoolkeuze eens waren.
   Het Gemeentebestuur is er echter over gevallen en heeft de kinderen van deze ouders niet meegeteld.
   Dat enkele kinderen reeds school gingen binnen 4 km. van hun woonplaats was nog geen reden om ook hen van de lijst af te voeren. Er kunnen toch bijzondere omstandigheden zijn, die ook d© aanvrage van deze kinderen verantwoord maken. In elk geval is het toch wel al te bar om nu direct maar te spreken van knoeierijen.
   Het gaat toch niet aan, om dan in dit verband maar weer allerlei kwaads van de Christelijke School en, haar bestuurders te vertel­len.
Volgens ,,De Rotterdammer'' noemde mr. Hangelbroek, de secretaris van de Schoolraad, het argument van de 41 niet-leerplichtige kinderen zuivere fantasie. Eveneens behoort hiertoe de mededeling, dat aan iemand een woning werd aangeboden in ruil voor z'n handtekening op de aanvrage. Het Gemeentebestuur schijnt dit ook al als argument te hebben gebruikt ; eerst toen het Schoolbestuur dreigde het wettelijk overleg direct stop te zetten, als het Gemeentebestuur voortging met zulke methoden, is de bedoelde woning als argument uit de bespreking verdwenen, hoewel bij de behandeling van het verzoek in de Gemeenteraad de woning natuurlijk weer op de proppen kwam.
   't Is eigenaardig, dat men niet anders kan, dan de voorstanders van het Chr. Onderwijs onzuivere handelingen, ja, knoeierij in de schoenen te schuiven.
   Waarom kan men de tegenstander niet als een eerlijk mens beschouwen en behandelen, maar hem direct van kwade trouw verdenken. Hoe ook de voorstanders van het Openbaar Onderwijs denken mogen, voor zeer velen in den lande is de keuze van de school nog altijd een gewetenskwestie, die ten nauwste met hun Christelijk geloof en hun Christelijke belijdenis in verband staat.
   De aanvrage werd om bovenstaande redenen afgewezen. Echter is er reeds weer een nieuwe aanvrage in zee en het schoolbestuur zal er nu wel voor gezorgd hebben, dat voor afwijzing nu helemaal geen wettelijke gronden meer kunnen aangevoerd worden.
   Een andere kwestie was het stichten van een Prot. Chr. Middelbare Technische School in Hilversum. Een van de eerste stappen, die tot zulk een schoolstichting gedaan moeten worden is, het verzoek aan het Gemeentebestuur om uit te spreken, dat de stichting daarvan noodzakelijk moet worden geacht. Eerst als de Gemeenteraad een zodanig besluit heeft genomen, kan verder worden gegaan en kan de school voor rijksvergoeding in aanmerking komen en tevens voor vergoeding van de kant der gemeente. Het eigenaardige is, dat geen enkele dergelijke school in ons land gebaseerd is op de Prot. Chr. levensbeschouwing. Van de 20 middelbare technische scholen in ons land zijn er 4 die door gemeentebesturen in stand worden gehouden. 14 zijn er neutraal en 2 gaan van R.K. verenigingen uit. 't Lijkt dus geheel billijk, dat nu een school wordt gesticht van Prot. Chr. zijde. Bovendien is Hilversum wel zeer gunstig gelegen om een flink aantal leerlingen te kunnen verwachten, n.l. tussen Am­sterdam, Amersfoort, Utrecht en het Gooi;
   Het verzet kwam met name van de P.v.d.A.. De woordvoerder van deze fractie wilde wel een middelbaar technische school, maar dan neutraal. Hij diende dan ook een voorstel van die strekking in. Hij wilde de kosten die voor deze Chr. school door de Gemeente Hilversum moeten betaald worden liever voor andere doeleinden gebruikt zien.
   Volgens het verslag van de Gemeenteraad in „De Rotterdammer" van 6-2-1952 noemde hij als beter object het zwemonderwijs.
   Van Prot. Chr, zijde werd de aanvrage principieel verdedigd. Neutraal of algemeen bestaat niet, omdat ten slotte alle onderwijs doortrokken is van een levensbeschouwing. En ook op het gebied van de technische scholen gaan wij uit van de Chr. levensbeschouwing. Ook namens B. en W. werd de inwilliging der aanvrage verdedigd door de wethouder van Onderwijs de heer De Jong (Prot. Christelijk).
   Tenslotte werd besloten gunstig op het verzoek te beslissen en de stichting van een Prot. Chr. Techtenische School te Hilversum als noodzakelijk te verklaren.
   Dat geschiedde met 20 tegen 15 stemmen. Tegenstemmers waren de Partij van de Arbeid, de Vereniging voor Vrijheid en Democratie en de Communisten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen